ECLI:NL:RVS:2015:4076 text/xml public 2016-02-05T15:44:54 2016-01-06 Raad voor de Rechtspraak nl Raad van State 2015-12-30 201503457/1/V2 Uitspraak Hoger beroep NL 's-Gravenhage Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht Eerste aanleg: ECLI:NL:RBROT:2015:2717, (Gedeeltelijke) vernietiging met terugwijzen Rechtspraak.nl http://deeplink.rechtspraak.nl/uitspraak?id=ECLI:NL:RVS:2015:4076 text/html public 2016-01-06T10:09:51 2016-01-06 Raad voor de Rechtspraak nl ECLI:NL:RVS:2015:4076 Raad van State , 30-12-2015 / 201503457/1/V2 Bij besluit van 25 maart 2015 heeft de staatssecretaris, voor zover thans van belang, een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Dit besluit is aangehecht. 201503457/1/V2. Datum uitspraak: 30 december 2015 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak met toepassing van artikel 8:54, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht op het hoger beroep van: [de vreemdeling], tegen de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam (hierna: de rechtbank), van 20 april 2015 in zaken nrs. 15/6264 en 15/6265 in het geding tussen: de vreemdeling en de staatssecretaris van Veiligheid en Justitie. Procesverloop Bij besluit van 25 maart 2015 heeft de staatssecretaris, voor zover thans van belang, een aanvraag van de vreemdeling om haar een verblijfsvergunning asiel voor bepaalde tijd te verlenen, afgewezen. Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 20 april 2015 heeft de rechtbank, voor zover thans van belang, het daartegen door de vreemdeling ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft de vreemdeling, vertegenwoordigd door mr. S.R. Nohar, advocaat te Lemmer, hoger beroep ingesteld. Het hogerberoepschrift is aangehecht. De staatssecretaris heeft een verweerschrift ingediend. Vervolgens is het onderzoek gesloten. Overwegingen 1. De vreemdeling klaagt in de grief dat de rechtbank haar ten onrechte niet in de gelegenheid heeft gesteld te onderbouwen dat zij in China wegens het behoren tot de niet bij de Chinese overheid geregistreerde protestante kerk "Mengtou Pai" een reëel risico loopt op een behandeling in strijd met artikel 3 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (hierna: het EVRM). 1.1. De rechtbank heeft overwogen dat de staatssecretaris zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat de vreemdeling niet aannemelijk heeft gemaakt dat zij wegens het behoren tot voormelde kerk een reëel risico loopt op een behandeling in strijd met artikel 3 van het EVRM. Nu de staatssecretaris zich echter eerst ter zitting bij de rechtbank op dit standpunt heeft gesteld, en de vreemdeling op dat moment niet voldoende gelegenheid had zich te verweren, klaagt de vreemdeling terecht dat de rechtbank haar in de gelegenheid had moeten stellen om voormeld risico te onderbouwen. De grief slaagt. 2. Het hoger beroep is kennelijk gegrond. De aangevallen uitspraak moet worden vernietigd. De Afdeling zal de zaak naar de rechtbank terugwijzen om door haar te worden behandeld en beslist met inachtneming van hetgeen hiervoor is overwogen. 3. De Afdeling zal de proceskosten in hoger beroep vaststellen. De rechtbank dient omtrent de vergoeding van deze kosten te beslissen. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: I. verklaart het hoger beroep gegrond; II. vernietigt de uitspraak van de voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Rotterdam, van 20 april 2015 in zaak nr. 15/6264; III. wijst de zaak naar de rechtbank terug; IV. stelt de door de vreemdeling in verband met de behandeling van het hoger beroep gemaakte kosten vast op een bedrag van € 490,00 (zegge: vierhonderdnegentig euro), en bepaalt dat de rechtbank beslist omtrent de vergoeding van deze kosten. Aldus vastgesteld door mr. H.G. Lubberdink, voorzitter, en mr. H. Troostwijk en mr. J.J. van Eck, leden, in tegenwoordigheid van mr. O. van Loon, griffier. w.g. Lubberdink w.g. Van Loon voorzitter griffier Uitgesproken in het openbaar op 30 december 2015 284-802.