<nr>1</nr>Het verloop van de procedure

<nr>4</nr>De beoordeling 4.1. Op grond van artikel 12 lid 1 en 2 van de Verordening (EU) 2019/1111 van de Raad van 25 juni 2019 betreffende de bevoegdheid, de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in huwelijkszaken en inzake de ouderlijke verantwoordelijkheid, en betreffende internationale kinderontvoering (hierna: Brussel II-ter) kan het gerecht dat bevoegd is te beslissen in een zaak een andere lidstaat, waarmee het kind een bijzondere band heeft en daarom beter in staat is het belang van het kind in de specifieke zaak te beoordelen, verzoeken de bevoegdheid uit te oefenen. 4.2. Allereerst beoordeelt de rechtbank of [minderjarige] een bijzondere band heeft met Nederland. [minderjarige] is in [geboorteplaats] (België) geboren. Zowel de moeder als [minderjarige] hebben de Nederlandse nationaliteit. [minderjarige] is in juni 2023 in België in een pleeggezin geplaatst. De moeder is in april 2024 terug naar Nederland verhuisd. Omdat de moeder in Nederland woont, net als de biologische vader van [minderjarige] , is er gezocht naar een pleeggezin in Nederland. Er werd een pleeggezin gevonden. Nadat de Nederlandse Centrale Autoriteit instemde met toevertrouwing van [minderjarige] aan een Nederlands pleeggezin heeft de consulente van de sociale dienst in België vervolgens verzocht [minderjarige] per 28 november 2025 aan de Nederlandse pleegouders toe te vertrouwen. Aansluitend aan het verblijf van het voormalige pleeggezin in België heeft de rechtbank van Antwerpen bij vonnis van 13 november 2025 vanaf 28 november 2025 tot 13 november 2026 de functie verblijf opgelegd (met name verblijf in het kader van perspectiefbiedende pleegzorg in het gezin van [persoon 1] en [persoon 2] , te [plaats 2] , Nederland) met begeleiding van [pleegzorg] te [plaats 1] . Daarnaast is de sociale dienst jeugdrechtbank belast met de opvolging van de naleving van deze maatregel en de rechtbank plaatst de minderjarige daartoe tot 13 november 2026 verder onder toezicht van deze sociale dienst. 4.3. Omdat de moeder en [minderjarige] beiden in Nederland verblijven en de moeder de persoon is die de ouderlijke verantwoordelijkheid draagt over [minderjarige] , is voldaan aan de in artikel 12 lid 4 sub d Brussel II-ter genoemde omstandigheid. De rechtbank is daarom van oordeel dat [minderjarige] een bijzondere band heeft met Nederland. 4.4. Vervolgens beoordeelt de rechtbank of het aanvaarden van de bevoegdheid in het belang is van [minderjarige] . Naast de voornoemde omstandigheden en het verloop van de plaatsing overweegt de rechtbank dat [minderjarige] in het kader van een Belgische kinderbeschermingsmaatregel in een pleeggezin (in Nederland) is geplaatst. Uit voormeld vonnis van de Belgische rechter blijkt dat een plaatsing van [minderjarige] bij haar moeder op dit moment niet aan de orde is en dat een verblijf in een pleeggezin is aangewezen. De Belgische rechter heeft ook aangegeven dat aan de Nederlandse rechter door de Nederlandse Raad voor de Kinderbescherming mogelijk ofwel een spoedkinderbeschermingsmaatregel zou worden verzocht als [minderjarige] in Nederland geplaatst werd om de veiligheid en ontwikkeling van [minderjarige] te waarborgen, dan wel dat een beschermingsonderzoek zou worden opgestart naar de noodzaak van een reguliere kinderbeschermingsmaatregel. 4.5. Gelet op deze omstandigheden is de rechtbank van oordeel dat de rechtbank Zeeland-West-Brabant beter in staat is dan de Belgische rechter om een verzoek ter zake van de ouderlijke verantwoordelijkheid over [minderjarige] te behandelen en te beoordelen. [minderjarige] verblijft in een (perspectiefbiedend) pleeggezin in het arrondissement van deze rechtbank. Dat maakt dat deze rechtbank betrekkelijk eenvoudig informatie kan opvragen bij instanties, waardoor sneller en efficiënter op verzoeken ter zake van de ouderlijke verantwoordelijkheid over [minderjarige] kan worden beslist. De rechtbank acht de overdracht van de bevoegdheid daarom in het belang van [minderjarige] . Deze rechtbank zal dan ook, in het belang van [minderjarige] , de bevoegdheid aanvaarden op grond van artikel 12 Brussel II-ter. 4.6. De rechtbank gaat ervan uit dat deze beslissing meebrengt dat de Belgische rechter afziet van het uitoefenen van haar bevoegdheid (artikel 12 lid 2 Brussel II-ter). 4.7. Met het aanvaarden van de bevoegdheid wordt niet de al in België aanhangige procedure (kinderbeschermingsmaatregel) overgedragen. Dit betekent dat er in Nederland bij deze rechtbank een (nieuw) verzoekschrift moet worden ingediend. 4.8. Het voorgaande betekent dat als volgt zal worden beslist.