RECHTBANK ZEELAND-WEST-BRABANT

Motivering Belanghebbende heeft een verzoek om suppletie omzetbelasting 2014 ingediend. Dit verzoek is in behandeling genomen als een bezwaar tegen de beschikkingen teruggaaf omzetbelasting eerste kwartaal 2014 tot en met het vierde kwartaal 2014 met aanslagnummer [aanslagnummer]B.01.4500. De inspecteur heeft twee beslissingen genomen naar aanleiding van het bezwaar van belanghebbende. Ten eerste is het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard wegens overschrijding van de bezwaartermijn. Ten tweede heeft de inspecteur besloten om geen ambtshalve teruggaven te verlenen wegens overschrijding van de vijfjaarstermijn. Hiertegen heeft belanghebbende beroep ingesteld. De rechtbank gaat op beide beslissingen in. Niet-ontvankelijkverklaring van het bezwaar De beschikkingen teruggaaf omzetbelasting hebben als dagtekening 16 mei 2014, 15 augustus 2014, 14 november 2014 en 13 februari 2015. Er zijn geen aanwijzingen dat verzending aan belanghebbende pas na die dagtekening heeft plaatsgevonden. De wettelijke termijn voor het indienen van een bezwaarschrift bedraagt zes weken. Deze termijn eindigde op – uitgaande van de laatste beschikking – 27 maart 2015. Een bezwaarschrift is tijdig ingediend indien het voor het einde van de termijn is ontvangen. Ook is het bezwaarschrift tijdig ingediend indien het voor het einde van de termijn ter post is bezorgd en niet later dan een week na afloop van de termijn is ontvangen. Het bezwaarschrift is op 9 maart 2021 bij de inspecteur ontvangen. Het bezwaarschrift is daarom niet tijdig ingediend. De wetsartikelen over bezwaartermijnen zijn dwingend van aard. Dit betekent dat bij een termijnoverschrijding een niet-ontvankelijkverklaring moet volgen. Dat is alleen anders indien “redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat de indiener van het bezwaarschrift in verzuim is geweest”, oftewel indien de termijnoverschrijding ‘verschoonbaar’ is. Belanghebbende heeft aangevoerd dat als een gevolg van achterstanden in verband met ziekte van de vorige adviseur, deze heeft verzuimd suppletie aangiften omzetbetaling in te dienen. Daarnaast verzoekt belanghebbende de menselijke maat in acht te nemen en ondanks de termijnoverschrijding alsnog de in het verleden te veel betaalde omzetbelasting aan hem te restitueren. De rechtbank is van oordeel dat deze redenen de overschrijding niet verschoonbaar maken. Op basis van wat is aangevoerd, kan niet worden geconcludeerd dat belanghebbende niet in staat is geweest tijdig een beroepschrift in te dienen, of een ander in te schakelen om dit namens hem te doen. Het verzuim van de vorige adviseur moet voor rekening van belanghebbende blijven. Er zijn dus geen omstandigheden komen vast te staan op basis waarvan kan worden geconcludeerd dat de termijnoverschrijding verschoonbaar is. De rechtbank is niet bevoegd om uit coulance voorbij te gaan aan de termijnoverschrijding, aangezien – zie hiervoor – de wetsartikelen over bezwaartermijnen dwingend van aard zijn. Het bezwaar is dan ook, gelet op de artikelen 6:7 tot en met 6:11 van de Awb, terecht niet-ontvankelijk verklaard. Het beroep is in zoverre kennelijk ongegrond. Ambtshalve beslissing Voor zover het beroep is gericht tegen de beslissing van de inspecteur om niet een ambtshalve teruggaaf te verlenen, verklaart de rechtbank zich kennelijk onbevoegd. Het gaat namelijk om een beslissing op grond van artikel 65 van de Algemene wet inzake Rijksbelastingen. Een dergelijke beslissing is niet voor (bezwaar en) beroep vatbaar. Rechtsmiddelen kunnen worden aangewend bij de civiele rechter.