Procesverloop

Overwegingen Omdat de beroepen kennelijk niet-ontvankelijk zijn doet de rechtbank uitspraak zonder zitting. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk. De rechtbank legt hierna uit waarom de beroepen kennelijk niet-ontvankelijk is. Iemand die beroep instelt, moet griffierecht betalen. Dit staat in artikel 8:41, van de Awb. In een zaak als deze is het griffierecht € 365,-. De griffier van de rechtbank stelt een termijn waarbinnen het griffierecht moet worden betaald. Het hele bedrag moet binnen die termijn zijn bijgeschreven op de rekening van de rechtbank of dan zijn betaald op de griffie van de rechtbank. Als het griffierecht niet of niet tijdig is betaald, verklaart de rechtbank het beroep niet-ontvankelijk. Dat is alleen anders als het niet of niet tijdig betalen van het griffierecht verontschuldigbaar is. In verband met het beroep op betalingsonmacht heeft de griffier bij brief van 31 maart 2022 de gemachtigde in de gelegenheid gesteld om de betalingsonmacht te onderbouwen zowel van belanghebbende zelf als voor iedere bestuurder en aandeelhouder afzonderlijk. De gemachtigde heeft bij brief van 11 april 2022 gereageerd. De griffier heeft vervolgens het beroep op betalingsonmacht afgewezen. De griffier heeft bij aangetekend verzonden brief van 11 mei 2022 belanghebbende in de gelegenheid gesteld het griffierecht te betalen binnen vier weken na dagtekening van die brief. Bij brief van 11 mei 2022 overlegt gemachtigde informatie ter onderbouwing van zijn verzoek om betalingsonmacht. Uit de administratie van de rechtbank blijkt dat het griffierecht gedeeltelijk is ontvangen. Dit betekent dat de beroepen niet-ontvankelijk zijn, tenzij redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat belanghebbende niet in verzuim is geweest. De griffier heeft belanghebbende bij aangetekende brief van 17 juni 2022 in de gelegenheid gesteld aan te geven waarom het griffierecht niet binnen de gestelde termijn volledig is voldaan. Bij brief van 20 juni 2022 wordt door belanghebbende enkel gesteld dat “reeds tijdig voor al het nodige c.q. door u (nu) gevraagde compleet en wel is zorggedragen.” Verder vraagt belanghebbende in die brief hoe de beslissing omtrent het verzoek om betalingsonmacht luidt. Belanghebbende heeft daarmee geen redenen gegeven voor het verzuim. Er is dus geen verontschuldiging voor het verzuim gebleken. Opmerking verdient daarbij dat het beroep op betalingsonmacht terecht is afgewezen. De rechtbank volgt de lijn van Gerechtshof ’s-Hertogenbosch dat rechtspersonen eveneens een beroep kunnen doen op betalingsonmacht. Bij de beoordeling of een rechtspersoon met succes een beroep kan doen op betalingsonmacht, moet niet allen worden beoordeeld of de rechtspersoon inkomen of vermogen heeft waaruit het verschuldigde kan worden voldaan, maar ook of de aandeelhouders en/of bestuurders van de rechtspersoon in staat moeten kunnen worden geacht de financiële middelen te verstrekken om het verschuldigde griffierecht te voldoen. Op basis van de door belanghebbende – te laat - ingebrachte gegevens kan niet worden vastgesteld dat sprake is van betalingsonmacht. Er is enkel een draagkrachtverklaring ingediend van het kantoor van de gemachtigde. Met deze verklaring kan niet worden geoordeeld dat belanghebbende niet in staat is om het griffierecht te betalen. De beroepen zijn daarom kennelijk niet-ontvankelijk. Belanghebbende heeft tevens verzocht om vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke behandeltermijn. Omdat de redelijke behandeltermijn in eerste aanleg niet is overschreden, wijst de rechtbank dit verzoek af. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.