Procesverloop

Procesverloop In het besluit van 19 mei 2021 (primair besluit 1) heeft de minister de hoogte van de lening en het maandbedrag aan eiser medegedeeld als gevolg van niet tijdig inburgeren. In het besluit van 25 augustus 2021 (bestreden besluit 1) heeft verweerder de bezwaren van verzoeker tegen primair besluit 1 deels kennelijk niet-ontvankelijk en deels kennelijk ongegrond verklaard. Hij heeft het bezwaar van eiser opgevat als een verzoek om (gedeeltelijke) kwijtschelding van de lening. In het besluit van 25 augustus 2021 (primair besluit 2) heeft de minister het verzoek om (gedeeltelijke) kwijtschelding van de lening afgewezen. In het besluit van 19 november 2021 (bestreden besluit 2) is de minister bij primair besluit 2 gebleven. Verzoeker heeft tegen beide bestreden besluiten beroep ingesteld. Bij brief van 8 augustus 2022 heeft verweerder de rechtbank bericht dat hij de lening alsnog volledig zal kwijtschelden, gezien de inspanningen die eiser heeft verricht om aan zijn inburgeringsverplichting te voldoen. Wellicht geeft dit aanleiding om de beroepen in te trekken, aldus verweerder. Verweerder heeft toegezegd de proceskosten en griffierechten te vergoeden. Naar aanleiding van de brief van 8 augustus 2022 heeft verzoeker het beroep ingetrokken met daarbij het verzoek verweerder te veroordelen tot vergoeding van de proceskosten. Omdat verweerder in zijn brief al heeft toegezegd de proceskosten en griffierechten in beide beroepen te vergoeden, heeft de rechtbank verweerder niet meer in de gelegenheid gesteld te reageren op het verzoek. Overwegingen De rechtbank doet op grond van artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) zonder zitting uitspraak op het verzoek om proceskostenveroordeling. De veroordeling van een partij in de proceskosten is geregeld in de artikelen 8:75 en 8:75a van de Awb en nader uitgewerkt in het Besluit proceskosten bestuursrecht (Bpb). Als een beroep wordt ingetrokken, omdat het bestuursorgaan geheel of gedeeltelijk aan de indiener van het beroepschrift is tegemoet gekomen, kan de rechtbank op verzoek van de indiener dat bestuursorgaan bij afzonderlijke uitspraak veroordelen in de proceskosten. Dit is geregeld in artikel 8:75a van de Awb. Gelet op de gedingstukken en het hiervoor weergegeven procesverloop is verweerder tegemoet gekomen aan het beroep van verzoeker. Het verzoek van eiser voor vergoeding van de proceskosten in beroep wordt als kennelijk gegrond toegewezen. De rechtbank veroordeelt verweerder in de door verzoeker gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de rechtbank op grond van het Bpb voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.518,- (twee keer 1 punt voor het indienen van het beroepschrift met een waarde per punt van € 759,- met een wegingsfactor 1). Gelet op het beroepschrift gaat de rechtbank ervan uit dat aan verzoeker een toevoeging is verleend. Verweerder moet daarom de proceskostenvergoeding betalen aan de rechtsbijstandverlener. De rechtbank ziet geen aanleiding voor een veroordeling van verweerder in de proceskosten die verzoeker in bezwaar heeft gemaakt, omdat primair besluit 1 en primair besluit 2 niet door verweerder zijn herroepen wegens een aan verweerder te wijten onrechtmatigheid. Voor zover het verzoek hierop ziet, wordt het als kennelijk ongegrond afgewezen. De rechtbank wijst erop dat verweerder op grond van artikel 8:41, zevende lid, van de Awb verplicht is het door verzoeker betaalde griffierecht van twee keer € 49,-, in totaal € 98,-, te vergoeden. Verzoeker zal zich hiervoor tot verweerder moeten wenden.