Procesverloop

Beoordeling door de rechtbank Totstandkoming van het bestreden besluit 3. Eiseres woont met haar twee zoons aan de [adres] te Dordrecht (de woning). Zij heeft op 12 april 2024 een aanvraag ingediend voor het verkrijgen van een urgentieverklaring op grond van de urgentiegrond medische noodzaak. Zij heeft toegelicht dat zij enkele fysieke beperkingen heeft en dat zij daarnaast mantelzorg geeft aan haar oudste zoon. Haar zoon is afhankelijk van zorg uit Barendrecht, dit is de reden dat zij urgentie aanvraagt in Barendrecht en niet in Dordrecht. Gezien haar gezondheid kan eiseres haar zoon moeilijk halen en brengen. 4. Het college heeft de aanvraag van eiseres afgewezen op de weigeringsgrond van artikel 2.3., tweede lid, aanhef en onder h, van de Verordening Woonruimtebemiddeling Regio Rotterdam 2024 (de Verordening). Op grond van dit artikel moet de aanvrager economisch of maatschappelijk gebonden zijn aan de woningmarktregio, de gemeente of een deel van de gemeente. De bezwaren van eiseres tegen de afwijzing zijn ongegrond verklaard en het college heeft de afwijzing gehandhaafd. Het college heeft overwogen dat eiseres niet aan dit vereiste voldoet. Volgens het college dient eiseres zich met haar hulpvragen te wenden tot de gemeente Dordrecht. Ook ziet het college geen aanleiding om de hardheidsclausule toe te passen. Heeft het college de aanvraag terecht geweigerd op de grond dat de binding met de regio ontbreekt? 5. Eiseres voert aan dat het onverkort toepassen van de weigeringsgrond geen rekening houdt met de complexiteit van de medische situatie en de noodsituatie die daardoor is ontstaan. Gezien de beperkingen van eiseres en haar zoons is het voor eiseres onmogelijk om haar zoon elke dag naar Barendrecht te brengen. Eiseres vindt dat zij er alles aan heeft gedaan om de individuele vervoersbeschikking voor haar zoon uit te laten voeren, maar dat is niet gelukt. Eiseres ziet het verhuizen naar Barendrecht als enige keus. 5.1. Op grond van artikel 2.3., tweede lid, aanhef en onder h, van de Verordening kan het college de aanvraag weigeren indien de aanvrager niet economisch of maatschappelijk is gebonden aan de woningmarktregio, de gemeente of een deel van de gemeente. Volgens de wetsgeschiedenis kan er sprake zijn van maatschappelijke binding als deze tenminste de laatste zes jaar onafgebroken heeft gewoond in de regio, gemeente of kern dan wel dat gedurende de voorafgaande 10 jaar heeft gedaan. Tussen partijen is niet in geschil dat eiseres niet aan deze voorwaarde voldoet. Eiseres heeft een beschikking gekregen voor individueel leerlingenvervoer voor haar kind. Deze beschikking kan het probleem wat zij ervaart oplossen. Eiseres kan de aanspraak op vervoer waartoe deze beschikking strekt niet in deze procedure afdwingen. Gelet op het voorgaande heeft het college zich terecht op het standpunt gesteld dat de weigeringsgrond op eiseres van toepassing is. Daarbij acht de rechtbank van belang dat iemand die geen maatschappelijke binding heeft op grond van de hardheidsclausule alsnog in aanmerking zou kunnen komen voor een urgentieverklaring. Heeft het college in redelijkheid geen toepassing hoeven geven aan de hardheidsclausule? 6. Eiseres voert aan dat het college medisch onderzoek had moeten laten uitvoeren om de medische noodzaak te kunnen beoordelen. Eiseres ervaart fysieke klachten die ervoor zorgen dat zij moet verhuizen uit haar huidige woning. Zij heeft een stoeltraplift als hulpmiddel. Wegens een chronische bloedarmoede heeft zij een laag energielevel. Wegens knieklachten heeft zij voortdurend pijnklachten. Ook ervaart eiseres psychische klachten. Het voorgaande in combinatie met de problematiek van haar zoon had moeten leiden tot toepassing van de hardheidsclausule. 6.1. Voor zover eiseres meent dat het college ten onrechte geen medisch adviseur heeft ingeschakeld voor de beoordeling van de hardheidsclausule, gaat zij eraan voorbij dat het op haar weg ligt om de benodigde recente (medische) stukken te overleggen om aannemelijk te maken dat haar situatie schrijnend is. Het is niet aan het college om hier zelfstandig onderzoek naar te doen. 6.2. De rechtbank is van oordeel dat eiseres niet is geslaagd om aannemelijk te maken dat haar situatie schrijnend is. Eiseres heeft niet onderbouwd dat haar huidige woning in ernstige mate duurzaam ongeschikt is voor bewoning door haar en haar kinderen, die ertoe zou moeten leiden dat zij binnen een zeer korte termijn moet verhuizen. Eiseres heeft geen oorzakelijk verband aangetoond tussen haar fysieke en psychische klachten waardoor zij in een medische noodsituatie zou verkeren. Eiseres heeft een stoeltraplift die haar ondersteund in haar dagelijks leven. De situatie dat de zoon van eiseres in Barendrecht op school zit terwijl zij in Dordrecht woont heeft niet tot toepassing van de hardheidsclausule hoeven leiden. Eiseres heeft niet aangetoond dat dit in haar geval leidt tot een schrijnende situatie die niet houdbaar is. De gemeente Barendrecht is in dit geval ook niet gehouden om een oplossing te zoeken voor deze problematiek, eiseres zal hiervoor bij haar eigen gemeente om hulp moeten vragen. Eiseres kan het college van burgemeester en wethouders van Dordrecht benaderen om te bereiken dat de op grond van de Jeugdwet aan haar zoon toegekende aanspraak op een individuele vervoersvoorziening ook wordt gerealiseerd.