<nr>1</nr>Erasmus GP S.à.r.l.,

<nr>2</nr>De verdere beoordeling <?linebreak?> Afwijzing vorderingen in conventie en toewijzing vordering in reconventie 2.1. De kantonrechter verwijst allereerst naar de inhoud van het tussenvonnis van 24 mei 2024, waar de kantonrechter in volhardt. In dat tussenvonnis heeft de kantonrechter Erasmus toegelaten tot het bewijs van feiten en omstandigheden op grond waarvan geconcludeerd moet worden dat de explosie in de nabijheid van de woning aan [adres] op 4 november 2023 een gerichte aanslag was op [gedaagde 1] en [gedaagde 2] en/of (één van) hun zoons. 2.2. In reactie op het tussenvonnis heeft Erasmus medegedeeld getuigen te willen laten horen, waarna een datum voor het getuigenverhoor is bepaald. Een paar dagen voordat het getuigenverhoor zou plaatsvinden, heeft Erasmus bij het hiervoor bedoelde e-mailbericht van 21 oktober 2024 laten weten af te zien van het getuigenverhoor en dat zij ervan uitgaat dat eindvonnis gewezen kan worden. Erasmus heeft dus geen bewijs geleverd. Zoals aangekondigd in het tussenvonnis, leidt dit ertoe dat de vorderingen van Erasmus worden afgewezen en wordt de voorwaardelijke reconventionele vordering van [gedaagde 1] en [gedaagde 2] om hen weer toegang te verlenen tot de woning toegewezen. De door [gedaagde 1] en [gedaagde 2] gevorderde dwangsom wordt ook toegewezen, mede omdat Erasmus daar niet inhoudelijk op heeft gereageerd. 2.3. Voor zover nodig, oordeelt de kantonrechter hier uitdrukkelijk dat de afwijzing van de vordering in conventie ook geldt voor de vordering van Erasmus tot schadevergoeding. Nu in rechte niet is komen vast te staan dat de explosie een gerichte aanslag was op [gedaagde 1] en [gedaagde 2] en/of (één van) hun zoons, is er geen grondslag om [gedaagde 1] en [gedaagde 2] op te laten draaien voor de schade die is veroorzaakt door de explosie. Misbruik van procesrecht? 2.4. In zijn e-mail van 21 oktober 2024 heeft de gemachtigde van [gedaagde 1] en [gedaagde 2] namens [gedaagde 1] en [gedaagde 2] te kennen gegeven dat zij de indruk hebben dat Erasmus misbruik van procesrecht heeft gemaakt door een pas een paar dagen voor de enquête te laten weten dat zij afziet van het horen van getuigen. [gedaagde 1] en [gedaagde 2] vinden dat de kantonrechter hieraan een gevolgtrekking moet verbinden. Erasmus heeft op haar beurt betwist dat sprake is van misbruik van procesrecht. Ook heeft haar gemachtigde de bereidheid geuit nader op de inhoud van de e-mail van de gemachtigde van [gedaagde 1] en [gedaagde 2] te reageren. Naar het oordeel van de kantonrechter zijn onvoldoende feiten en/of omstandigheden gesteld om ervan uit te gaan dat Erasmus misbruik van procesrecht heeft gemaakt. Dat de mededeling dat afgezien werd van het getuigenverhoor zo laat kwam kan niet zonder meer tot de conclusie leiden dat Erasmus de getuigen alleen heeft aangedragen om de procedure nodeloos te vertragen. Mede omdat de gemachtigde van [gedaagde 1] en [gedaagde 2] in dezelfde e-mail van 21 oktober 2024 heeft verzocht om zo snel mogelijk eindvonnis te wijzen, ziet de kantonrechter geen aanleiding om partijen in de gelegenheid te stellen zich verder uit te laten over dit punt. De kantonrechter verbindt dus geen gevolgen aan het vermoeden van [gedaagde 1] en [gedaagde 2] dat sprake is van misbruik van procesrecht door Erasmus, nog daargelaten dat [gedaagde 1] en [gedaagde 2] in hun reactie niet concreet hebben gesteld welke gevolgtrekking de kantonrechter zou moeten verbinden aan hun conclusie dat sprake is van misbruik van procesrecht aan de kant van Erasmus. Erasmus moet de proceskosten betalen 2.5. De proceskosten in conventie en in reconventie komen voor rekening van Erasmus, omdat zij zowel in conventie als in reconventie ongelijk krijgt (artikel 237 Rv). De kantonrechter begroot de kosten die Erasmus aan [gedaagde 1] en [gedaagde 2] moet betalen op € 847,50 aan salaris voor de gemachtigde (2,5 punten x € 339,00) en € 135,00 aan nakosten. Dat is in totaal € 982,50. Hier kan nog een bedrag bij komen als dit vonnis wordt betekend. Dit vonnis is uitvoerbaar bij voorraad 2.6. Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat [gedaagde 1] en [gedaagde 2] dat eisen en Erasmus daar geen bezwaar tegen heeft gemaakt (artikel 233 Rv). Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.