<nr>1</nr> [gedaagde 1],

<nr>2</nr>De beoordeling Waar gaat de zaak over? 2.1. Havensteder verhuurt sinds 15 april 2022 een woonruimte aan [adres] aan [gedaagde 1] en [gedaagde 2]. Omdat een huurachterstand is ontstaan eist Havensteder ontbinding van de huurovereenkomst en veroordeling van [gedaagde 1] en [gedaagde 2] tot ontruiming van de woonruimte en tot betaling van de achterstand plus (een bedrag gelijk aan) de lopende huur tot en met de maand van de ontruiming, met rente en kosten. De eis tot ontbinding van de huurovereenkomst met ontruiming van de woonruimte wordt toegewezen. Hieronder wordt uitgelegd waarom de kantonrechter tot deze oordelen komt. Het huurprijswijzigingsbeding is oneerlijk 2.2. Geconstateerd is dat in de algemene voorwaarden een bepaling staat over huurprijswijziging, die aangemerkt wordt als een oneerlijke bepaling zoals bedoeld in Richtlijn 93/13 EG. Het betreft artikel 5 van de algemene voorwaarden. Kort gezegd is hierin geregeld dat de huurprijs jaarlijks gewijzigd mag worden met het CPI plus een verhoging van 5%. De bepaling geeft de verhuurder hiermee het recht om de huur met meer te laten stijgen dan op grond van een redelijke inschatting van de markt op het moment van het afsluiten van de huurovereenkomst te verwachten was. Dat maakt de bepaling oneerlijk. Daarom moet de bepaling vernietigd worden, want consumenten moeten hiertegen worden beschermd, wat ook voor huurders geldt. Hierdoor moet er gekeken worden naar de aanvangshuurprijs. Bij akte en eisvermindering heeft Havensteder zich hierover uitgelaten. Havensteder vordert een bedrag van € 8.124,74 aan huurachterstand tot en met de maand november 2024. Havensteder eist en baseert dit bedrag op de overeengekomen huurprijs die partijen bij het sluiten van de overeenkomst hebben afgesproken. Hierdoor wijst de kantonrechter deze vordering, ondanks het oneerlijke beding toe. De vordering komt niet ongegrond of onrechtmatig voor. Gelet hierop worden [gedaagde 1] en [gedaagde 2], hoofdelijk, veroordeeld tot betaling van € 8.124,74 aan huurachterstand tot en met de maand november 2024. De huurovereenkomsten worden ontbonden 2.3. De huurovereenkomst wordt ontbonden, omdat [gedaagde 1] en [gedaagde 2] de huur niet op tijd hebben betaald (artikel 6:265 BW). De huurachterstand is ernstig genoeg om de huurovereenkomst te beëindigen. Dat is meestal zo bij een achterstand van meer dan drie maanden, maar de kantonrechter moet rekening houden met alle omstandigheden. De huurachterstand bedroeg ten tijde van dagvaarding ruim vier maanden en is sindsdien opgelopen. Sinds juli 2024 is er zelfs niets meer betaald en er is geen aanleiding om te denken dat de komende huurpenningen in de toekomst wel tijdig zullen worden betaald of de opgelopen achterstand zal worden ingelopen. 2.4. Omdat de huurovereenkomst wordt ontbonden, moeten [gedaagde 1] en [gedaagde 2] de woning met al hun spullen verlaten. Dat moet binnen veertien dagen na betekening van dit vonnis. Vanaf 1 december 2024 tot en met de dag van de ontruiming moeten [gedaagde 1] en [gedaagde 2] een gebruiksvergoeding betalen van € 1.217,15 per maand (artikel 7:225 BW). [gedaagde 1] en [gedaagde 2] hoeven geen incassokosten en rente te betalen 2.5. De kantonrechter wijst de incassokosten en de rente af. In de algemene voorwaarden van Havensteder staat hierover namelijk een oneerlijke bepaling. Omdat die bepaling oneerlijk is, mag Havensteder daar geen beroep op doen en ook geen aanspraak maken op de incassokosten en rente uit de wet. De bepaling is oneerlijk, omdat daarin staat dat [gedaagde 1] en [gedaagde 2] een boete moeten betalen als zij niet aan de verplichtingen uit de overeenkomst en de algemene voorwaarden voldoen. Daaronder valt ook het op tijd betalen van de huur. Op grond van de wet zouden [gedaagde 1] en [gedaagde 2] als zij te laat betalen alleen de wettelijke rente en incassokosten moeten betalen. Havensteder wijkt met de boete dus in het nadeel van een consument af van de wet door daarnaast een boete op te leggen. Dat maakt deze bepaling hier oneerlijk. [gedaagde 1] en [gedaagde 2] moeten de proceskosten betalen 2.6. [gedaagde 1] en [gedaagde 2] moeten de proceskosten betalen, omdat zij voor het grootste deel ongelijk krijgen (artikel 237 Rv). De kantonrechter begroot deze kosten aan de kant van Havensteder op € 135,97 aan dagvaardingskosten, € 524,- aan griffierecht, € 678,- aan salaris voor de gemachtigde (2 punten x € 339,-) en € 135,- aan nakosten. Dat is in totaal € 1.472,97. Hier kan nog een bedrag bijkomen als dit vonnis wordt betekend. Hoofdelijke veroordeling 2.7. [gedaagde 1] en [gedaagde 2] worden hoofdelijk veroordeeld, omdat Havensteder dat eist. Dit betekent dat ieder van hen voor het geheel kan worden aangesproken om aan het vonnis te voldoen. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad 2.8. Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat Havensteder dat eist en daarop niet is gereageerd (artikel 233 Rv). Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.