<nr>1</nr>De procedure

<nr>2</nr>De beoordeling 2.1. [gedaagde] huurde van 12 januari 2015 tot en met 28 oktober 2024 van Stichting Woonplus een woning aan het [adres] in Schiedam. [gedaagde] heeft een huurachterstand laten ontstaan waardoor Stichting Woonplus het openstaande bedrag van € 8.286,76 exclusief wettelijke rente en kosten vordert. 2.2. [gedaagde] erkent de huurachterstand. Hij voert wel verweer tegen de gevorderde incassokosten. De huurovereenkomst is inmiddels opgezegd. De huurachterstand bedraagt € 8.286,76 2.3. De huurachterstand wordt toegewezen. In het overzicht van Stichting Woonplus staat vermeld dat [gedaagde] een achterstand van € 8.286,76 heeft. Omdat de huurachterstand wordt erkend wordt dit bedrag toegewezen. Oneerlijke bepalingen 2.4. De kantonrechter moet ambtshalve beoordelen of in de algemene voorwaarden van Stichting Woonplus oneerlijke bepalingen staan, zoals bedoeld in Richtlijn 93/13 EG. De kantonrechter moet oneerlijke bepalingen vernietigen. Stichting Woonplus mag die bepaling dan niet gebruiken en ook geen beroep meer doen op aanvullend recht. [gedaagde] hoeft geen incassokosten en rente te betalen 2.5. De kantonrechter wijst de gevorderde incassokosten en rente af. In de overeenkomst van Stichting Woonplus staat hierover namelijk ook een oneerlijke bepaling. Omdat die bepaling oneerlijk is, mag Stichting Woonplus daar geen beroep op doen en kan zij ook geen aanspraak maken op de incassokosten en rente uit de wet. De bepaling is oneerlijk, omdat daarin staat dat gedaagde een boete moet betalen als [gedaagde] niet aan de verplichtingen uit de overeenkomst voldoet. Daaronder valt ook het op tijd betalen van de huur. Op grond van de wet zou [gedaagde] als hij te laat betaalt alleen de wettelijke rente en incassokosten moeten betalen. Stichting Woonplus wijkt met de boete dus in het nadeel van een consument af van de wet door daarnaast een boete op te leggen. Dat maakt deze bepaling hier oneerlijk. [gedaagde] moet de proceskosten betalen 2.6. [gedaagde] moeten de proceskosten betalen, omdat hij ongelijk krijgt (artikel 237 Rv). De kantonrechter begroot deze kosten aan de kant van Stichting Woonplus op € 136,72 aan dagvaardingskosten, € 524,- aan griffierecht, € 678,- aan salaris voor de gemachtigde (2 punten x € 339,-) en € 135,- aan nakosten. Dat is in totaal € 1.473,72. Hier kan nog een bedrag bijkomen als dit vonnis wordt betekend. Het vonnis is uitvoerbaar bij voorraad 2.7. Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat Stichting Woonplus dat eist en [gedaagde] daar niet op heeft gereageerd (artikel 233 Rv). Dat betekent dat het vonnis meteen mag worden uitgevoerd, ook als één van de partijen aan een hogere rechter vraagt om de zaak opnieuw te beoordelen.