<nr> 1. </nr> De procedure

<nr> 2. </nr> De verdere beoordeling Waar gaat deze zaak over? 2.1. [eiser01] heeft van [gedaagde01] een aantal geldbedragen gevorderd. Het gaat om betalingen die hij heeft gedaan in de periode dat partijen een affectieve relatie hadden en waarin zij gezamenlijk eigenaar waren van de woning aan de [adres01] in [plaats01] . 2.2. In het tussenvonnis is over alle vorderingen van [eiser01] een oordeel gegeven, behalve over de hypotheeklasten die hij in de periode van september 2020 tot en met januari 2022 heeft betaald. De kantonrechter heeft in het tussenvonnis overwogen dat bij het bepalen van het bedrag dat [gedaagde01] aan [eiser01] moet betalen, rekening moet worden gehouden met het belastingvoordeel (aftrek van betaalde hypotheekrente) dat [eiser01] heeft genoten. Belastingvoordeel van € 951,- komt voldoende vast te staan 2.3. [eiser01] heeft zich uitgelaten over het voordeel en heeft gesteld dat dit € 951,- bedraagt. [gedaagde01] vindt dat [eiser01] dit bedrag onvoldoende heeft onderbouwd. Zij vindt dat moet worden uitgegaan van een bedrag van € 2.188,-, omdat [eiser01] dit bedrag over het jaar 2020 terug ontvangt van de Belastingdienst, blijkens de door [eiser01] overgelegde aanslag inkomstenbelasting. 2.4. [eiser01] heeft het door hem genoemde bedrag van € 951,- aan belastingteruggave voor de betaalde hypotheekrente voldoende onderbouwd. De kantonrechter neemt daarbij het volgende in aanmerking: de totale gevorderde hypotheeklasten zijn € 11.198,89; uit de door [eiser01] overgelegde nota van afrekening van de aankoop van de woning en de nota van afrekening van de verkoop blijkt dat het verschil tussen de oorspronkelijke hypotheeklening en de hypotheeklening op datum verkoop € 6.959,46 bedraagt. Dit is dan het bedrag dat [eiser01] aan aflossing heeft betaald; het verschil tussen € 11.198,89 en € 6.959,46 is € 4.239,43. Dit is de betaalde brutorente; het inkomen van [eiser01] (dat blijkt uit de door hem overgelegde aanslagen inkomstenbelasting) valt in 2020 en 2021 volledig onder het laagste tarief inkomstenbelasting. Rekening houdend met het eigenwoningforfait en een aftrek tegen het laagste tarief zal het belastingvoordeel van [eiser01] eerder in de buurt liggen van het door hem genoemde bedrag van € 951,- dan het door [gedaagde01] genoemde bedrag van € 2.188,- (meer dan de helft van de betaalde rente). Het bedrag dat [gedaagde01] noemt betreft ook de belastingteruggave over het jaar 2020, terwijl partijen van augustus 2020 tot eind december 2021 eigenaar zijn geweest van de woning. De kantonrechter zal daarom met het bedrag van € 951,- rekening houden. 2.5. Het bedrag van € 951,- wordt in mindering gebracht op het door [eiser01] in totaal betaalde bedrag aan hypotheeklasten van € 11.198,89. Dit betekent dat hij van een nettobedrag van € 10.247,89 de helft van [gedaagde01] terug kan vorderen. [gedaagde01] moet € 5.123,95 aan [eiser01] betalen. Wat is de uitkomst van deze procedure? 2.6. Op basis van de beslissingen in het tussenvonnis moet [gedaagde01] aan [eiser01] een bedrag van € 4.279,20 betalen. Het in totaal toe te wijzen deel van de vordering van [eiser01] komt daarmee op € 9.403,15 (€ 4.279,20 + € 5.123,95). Proceskosten 2.7. In de omstandigheid dat de vorderingen van [eiser01] slechts deels toewijsbaar zijn en het geschil tussen partijen voortvloeit uit de affectieve relatie die zij met elkaar hebben gehad, ziet de kantonrechter aanleiding om de proceskosten te compenseren. Dit betekent dat iedere partij de eigen kosten draagt. Uitvoerbaarheid bij voorraad 2.8. Dit vonnis wordt uitvoerbaar bij voorraad verklaard (artikel 233 Rv).