Procesverloop

Overwegingen 1. De rechtbank stelt ambtshalve vast dat de WOZ-beschikking en de aanslag zijn opgelegd aan [naam bedrijf] Het bezwaar en beroep is ook ingesteld namens [naam bedrijf] De gemachtigde heeft in beroep echter een uittreksel uit het Handelsregister overgelegd waarin als entiteit staat: “[naam eiseres] t.h.o.d.n. [naam bedrijf]”. De rechtsvorm is een eenmanszaak. Ter zitting heeft de gemachtigde toegelicht dat hij per abuis beroep heeft ingesteld namens [naam bedrijf], welke B.V. niet bestaat; er bestaat enkel een eenmanszaak met die naam. De aanslag is volgens hem daarom aan de verkeerde entiteit opgelegd. De rechtbank kan de gemachtigde hierin volgen, maar omdat de eenmanszaak de aan de WOZ-beschikking gekoppelde aanslag OZB heeft betaald en zij hiertegen bezwaar heeft gemaakt en vervolgens beroep heeft ingesteld, was het voor eiseres redelijkerwijs duidelijk dat de WOZ-beschikking en de aanslag OZB voor haar als eenmanszaak bestemd waren en bestaat geen aanleiding deze vanwege een onjuiste tenaamstelling te vernietigen. De rechtbank heeft wel de naam van de eenmanszaak als eiseres in het hoofd van deze uitspraak opgenomen. 2. Inhoudelijk geldt het volgende. 3. Verweerder heeft in het bestreden besluit eiseres niet-ontvankelijk verklaard in haar bezwaar omdat dit te laat is ingediend. Verweerder verwijst daartoe naar de datum waarop hij het bezwaar heeft ontvangen, namelijk op 25 mei 2020. Dit volgt uit de door verweerder overgelegde envelop van het bezwaarschrift, waarop een datum van ontvangst is aangebracht. Op de envelop staat: “RBG20200525. (…)”. Zoals ter zitting met partijen besproken, begrijpt de rechtbank dit als: 25 mei 2020. Eiseres betwist deze datum niet, maar haar gemachtigde heeft ter zitting betoogd dat hij het bezwaarschrift op 8 april 2020 ter post heeft bezorgd en dat het bezwaar vervolgens blijkbaar pas op 25 mei 2020 bij verweerder is bezorgd. Verweerder was volgens de gemachtigde van eiseres gehouden aan hem in bezwaar naar de reden van de termijnoverschrijding te vragen; dan had hij dit uit kunnen leggen. 3.1 De rechtbank volgt hem hierin niet. Geen rechtsregel verplicht verweerder om eiseres hiernaar te vragen. Eiseres kan beroep instellen en daar aanvoeren dat sprake is van een verschoonbare termijnoverschrijding. Ondanks alle tijd die de gemachtigde van eiseres hiervoor in beroep heeft gehad, heeft hij hierover tijdens de gehele beroepsprocedure niets aangevoerd. Hij heeft volstaan met algemene, niet specifiek op de zaak toegespitste beroepsgronden. Pas ter zitting heeft de gemachtigde desgevraagd verklaard dat sprake is van een verschoonbare termijnoverschrijding, omdat volgens hem de post er te lang over heeft gedaan om zijn bezwaarschrift bij verweerder te bezorgen. Voor zover dit al een verschoonbare termijnoverschrijding zou opleveren, heeft de gemachtigde hierover niets concreets aangevoerd of overgelegd ter onderbouwing daarvan, zoals bijvoorbeeld een verklaring van Post.nl. Van een verschoonbare termijnoverschrijding in bezwaar is dan ook niet gebleken. 4. Verder heeft eiseres ter zitting haar gronden in de zogenoemde “pinpoint-brief” van 14 januari 2022 laten vallen, behalve het verzoek tot schadevergoeding vanwege de overschrijding van de redelijke termijn. Deze gronden behoeven dus geen bespreking meer. Alleen nog het verzoek om schadevergoeding moet worden beoordeeld. Voor het toekennen van een vergoeding van immateriële schade wegens overschrijding van de redelijke termijn bestaat geen aanleiding. Verweerder heeft het bezwaar van eiseres ontvangen op 25 mei 2020. De redelijke termijn is op het moment dat deze uitspraak wordt gedaan dus niet verstreken. 5. Het beroep is ongegrond. 6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.