<nr>1. </nr>Procesverloop

<nr>1. </nr>Procesverloop 1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit het verzoekschrift van de officier, ingekomen op 6 april 2022. Bij het verzoekschrift zijn de volgende bijlagen gevoegd: de medische verklaring opgesteld door [naam 1], psychiater, van 1 april 2022; de zorgkaart van 4 april 2022; het zorgplan van 22 februari 2022; de bevindingen van de geneesheer-directeur over het zorgplan; het plan van aanpak van 5 maart 2022; de aanvullende medische verklaring opgesteld door [naam 1], psychiater, van 15 april 2022; de gegevens over eerder afgegeven machtigingen op grond van de Wet Bopz en de Wvggz; het bericht dat er geen relevante politie-, strafvorderlijke en justitiële gegevens van betrokkene zijn. 1.2. De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 22 april 2022. Bij die gelegenheid zijn verschenen: betrokkene met haar hiervoor genoemde advocaat; [naam 2], ambulant psychiatrisch verpleegkundige, verbonden aan Antes. 1.3. De officier is niet tijdens de mondelinge behandeling verschenen, omdat hij een nadere toelichting op of motivering van het verzoek niet nodig achtte.

<nr>2. </nr>Beoordeling 2.1. Uit de overgelegde stukken en de mondelinge behandeling blijkt dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis, te weten een bipolaire I stoornis. 2.2. Het gedrag van betrokkene leidt als gevolg van haar psychische stoornis tot ernstig nadeel, gelegen in het bestaan van of het aanzienlijk risico op ernstige verwaarlozing en maatschappelijke teloorgang. Betrokkene is al geruime tijd in zorg bij de ggz en is door de jaren heen herhaaldelijk opgenomen geweest, zowel vrijwillig als in een gedwongen kader. In 2021 hebben er nog twee gedwongen opnames plaatsgevonden. Sinds december 2021 is betrokkene thuis en is zij stabiel. Wanneer betrokkene haar medicatie staakt kan zij snel decompenseren. Betrokkene heeft zowel depressieve als dysfoor manische periodes waarin ze last heeft van psychotische symptomen. In depressieve periodes isoleert zij zich in huis en onttrekt zij zich aan zorg. Betrokkene komt dan niet meer op afspraken met haar behandelaars, neemt de telefoon niet op en opent de deur niet bij huisbezoeken. Er is dan sprake van ernstige zelfverwaarlozing; ze zorgt dan slecht voor zichzelf, eet en drinkt weinig en slaapt te weinig. 2.3. Om ernstig nadeel af te wenden, de geestelijke gezondheid van betrokkene te stabiliseren en de geestelijke gezondheid van betrokkene dusdanig te herstellen dat zij haar autonomie zoveel mogelijk herwint, heeft betrokkene zorg nodig. 2.4. Gebleken is dat er geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis zijn. Betrokkene wil liever geen zorgmachtiging meer, maar realiseert zich dat zij deze nodig heeft als vangnet voor de periodes dat het niet goed gaat met haar. Als betrokkene ontregelt staakt zij haar medicatie en onttrekt zij zich aan zorg. Betrokkene heeft dan onvoldoende ziekte-inzicht en is niet bereid om behandeling of zorg op vrijwillige basis te accepteren. Om die reden is verplichte zorg nodig. 2.5. Betrokkene heeft tijdens de mondelinge behandeling en in haar plan van aanpak de wens geuit om meer regie te hebben over haar eigen leven. Zij wil graag onderzoeken of er alternatieve vormen van behandeling zijn die voor haar geschikt zijn. Zo wil betrokkene graag op zoek naar een vrijgevestigde psychiater. Het plan van aanpak is door de onafhankelijke psychiater echter als onvoldoende beoordeeld omdat betrokkene weliswaar ideeën heeft over hoe ze stabiel kan blijven, maar dat het nog niet concreet genoeg is hoe betrokkene een eventuele volgende crisis/depressieve periode zelf gaat voorkomen en/of hoe zij thuis wil stabiliseren. De behandelaar verklaart tijdens de mondelinge behandeling er voor open te staan om betrokkene de komende maanden waar dat kan te helpen de mogelijkheden daartoe te onderzoeken. 2.6. De in het verzoekschrift opgenomen vormen van verplichte zorg zijn gebaseerd op de medische verklaring, het zorgplan en de bevindingen van de geneesheer-directeur. Deze vormen van verplichte zorg zijn door de rechtbank tijdens de mondelinge behandeling besproken. ‘Reguliere verplichte zorg’ De rechtbank acht de volgende vormen van verplichte zorg noodzakelijk om het ernstig nadeel af te wenden gedurende zes maanden: het toedienen van medicatie, alsmede het verrichten van medische controles; het aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het accepteren en nakomen van ambulante behandelafspraken. ‘Verplichte zorg in crisissituaties’ In crisissituaties, wanneer betrokkene ontregelt en ambulante zorg niet toereikend is om ernstig nadeel af te wenden, mag binnen de komende zes maanden gebruik worden gemaakt van de volgende vormen van verplichte zorg: het beperken van de bewegingsvrijheid; het opnemen in een accommodatie. De overige door de officier verzochte vorm van verplichte zorg, te weten het uitoefenen van toezicht op betrokkene, wordt door de rechtbank niet noodzakelijk geacht, omdat de noodzakelijkheid daarvan niet (afdoende) is gemotiveerd en de behandelaar tijdens de mondelinge behandeling gemotiveerd heeft verklaard dat deze niet nodig is om het ernstig nadeel af te wenden. 2.7. Voor de toegewezen vormen van verplichte zorg zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. Verder is de voorgestelde verplichte zorg evenredig en naar verwachting effectief. Uit de stukken blijkt dat bij het bepalen van de juiste zorg rekening is gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen, alsmede met de veiligheid van betrokkene. 2.8. Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in de Wvggz. De zorgmachtiging zal worden verleend voor de verzochte duur van zes maanden met ingang van vandaag.