Procesverloop

Overwegingen 1. Uit de tussenuitspraak volgt dat het bestreden besluit in strijd is met artikel 3:4, tweede lid, van de Awb voor zover verweerder daarin de evenredigheid van primair besluit 2 om de lening bij eiseres volledig te innen, niet heeft onderzocht en gemotiveerd. Gelet hierop verklaart de rechtbank het beroep gegrond en vernietigt zij het bestreden besluit in zoverre. 2. Het betoog van eiseres dat verweerder door niet binnen de in de tussenuitspraak gegeven termijn het geconstateerde gebrek te herstellen zijn recht heeft verspeeld om het besluit tot inning van de lening te handhaven, treft geen doel. Dit volgt niet uit de tussenuitspraak en er is ook geen wettelijke bepaling die noopt tot die conclusie. 3. Verweerder heeft zich in zijn reactie op het standpunt gesteld dat hij ook na afweging van de betrokken belangen nog steeds geen aanleiding ziet eiseres de studieschuld (gedeeltelijk) kwijt te schelden. Verweerder wijst erop dat niet voldaan is aan zijn nieuwe mogelijkheid tot gedeeltelijke kwijtschelding die per 1 januari 2022 is voorzien in artikel 4.16a van de Regeling Inburgering. Weliswaar had eiseres na afloop van de eerst gegeven termijn nog maar twee onderdelen af te leggen, maar zij heeft deze daarna niet alsnog binnen 6 maanden daarna behaald, aldus verweerder in zijn reactie. Verder is volgens verweerder niet van dusdanig bijzondere omstandigheden gebleken, dat eiseres niet in staat kon worden geacht op een eerder moment de ontbrekende examenonderdelen te behalen. 4. Eiseres voert hiertegen aan dat verweerder miskent dat als gevolg van Coronamaatregelen verweerder de tweede termijn met 4 maanden had verlengd, zodat wel zijn nieuwe kwijtscheldingsregeling als bedoeld in artikel 4.16a, vijfde lid, van de Regeling Inburgering toepassing vindt. 5. Op grond van artikel 4.16a, vijfde lid, van de Regeling Inburgering stelt verweerder de hoogte van de kwijtschelding van de schuld vast aan de hand van de volgende tabel, opgenomen in bijlage 19 bij deze regeling: Blijkens het overgangsrecht is deze bepaling per 1 januari 2022 in werking getreden en wordt deze met ingang van 1 maart 2022 door verweerder toegepast (zie Staatscourant 2021, 49155). 6. Het betoog van eiseres slaagt. Met eiseres kan de rechtbank verweerder niet volgen in zijn standpunt dat toepassing van zijn nieuwe kwijtscheldingsregeling in dit geval niet leidt tot (gedeeltelijke) kwijtschelding. Weliswaar liep de eerste fase van de inburgeringstermijn af op 1 maart 2020 (zie verweerders besluit van 12 juni 2019, gedingstuk B10), maar de periode daarna is door verweerder in verband met sluiting van de opleidingsinstituten in de periode van maart 2020 tot en met juni 2020 als gevolg van Coronamaatregelen met 4 maanden verlengd (zie verweerders besluit van 14 september 2020, gedingstuk B18). De volgens de tabel in acht te nemen termijn begon voor eiseres dus weer te lopen vanaf 1 juli 2020. Eiseres heeft binnen 3 tot 6 maanden daarna alle examenonderdelen behaald. Eiseres heeft immers ook volgens verweerder op 26 oktober 2020 het volledige inburgeringsexamen behaald (zie verweerders besluit van 12 november 2020, gedingstuk B19). 7. De rechtbank ziet aanleiding zelf in de zaak te voorzien. De rechtbank herroept primair besluit 2 voor zover verweerder daarin geweigerd heeft eiseres een deel van de lening kwijt te schelden. De rechtbank acht de door verweerder per 1 januari 2022 ingevoerde kwijtscheldingsregeling neergelegd in art. 4.16a vijfde lid Regeling Inburgering niet onevenredig of anderszins onredelijk en zal die regeling in de huidige zaak al toepassen, mede omdat verweerder daartoe bereid is gebleken. De rechtbank stelt vast dat sprake is van verminderde verwijtbaarheid in de zin van de regeling: 2 onderdelen waren op 1 maart 2020 nog niet afgelegd, deze zijn alsnog binnen 3 tot 6 maanden behaald, van bijzondere omstandigheden anders dan besproken in de tussenuitspraak onder 4. en 7. en de Coronamaatregelen die al zijn verdisconteerd in verlenging van de termijn, is niet gebleken. De rechtbank bepaalt daarom dat, gelet op de tabel behoren bij artikel 4.16a, vijfde lid, van de Regeling Inburgering, eiseres 40% van de studieschuld wordt kwijtgescholden. 8. Omdat het beroep gegrond is, bepaalt de rechtbank dat verweerder aan eiseres het door haar betaalde griffierecht vergoedt (€ 49,-). 9. Er is niet gebleken van in bezwaar of beroep gemaakte proceskosten, zodat geen aanleiding bestaat voor een proceskostenvergoeding.