Procesverloop

Overwegingen Het project Wijkrechtspraak op Zuid 1.1. Het verzoek is behandeld in het huis van de wijk Hillevliet in het kader van het project “Wijkrechtspraak op Zuid”. Dit is een pilot in samenwerking met het Openbaar Ministerie, de advocatuur, de gemeente Rotterdam en de politie. Tevens wordt nauw contact onderhouden met andere instanties in Rotterdam op het gebied van zorg, veiligheid en het Nationaal Programma Rotterdam Zuid. Het project betreft alleen bewoners uit de wijken Bloemhof en Hillesluis. Het is geïnspireerd op het Community Court in New York. Doel van het project is door een integrale behandeling van problemen op meerdere leefgebieden in samenwerking met de betrokken instanties zo effectief mogelijk hulp te bieden en zo een duurzame oplossing voor partijen te bereiken. 1.2. Tijdens de zitting waren tevens aanwezig vertegenwoordigers van Zorgfamilie, het wijkteam van de gemeente Rotterdam en van Burgemeester en wethouders van Rotterdam. Met hen en de procesdeelnemers is de woon- en leefsituatie van verzoekster en haar twee kinderen besproken en de tot nu toe geboden begeleiding. Tijdens de behandeling van een eerder verzoek om voorlopige voorziening, zaaknummer ROT 21/2960, zijn afspraken gemaakt over een herstart van de bemiddeling naar een woning gekoppeld aan intensieve begeleiding. Op de zitting bleek niet dat in vervolg op die afspraken inmiddels al actie was ondernomen. Die actie zou primair moeten bestaan uit het vinden van een zorgverlener die contractant is van de gemeente Rotterdam. Via die zorgverlener zou dan bij de gemeente een aanvraag worden ingediend voor opname in een speciaal bemiddelingstraject. Wat wel ter zitting naar voren kwam is dat, als een dergelijke aanvraag is ingediend, het mogelijk een jaar kan duren voor dat concreet tot een aanbod leidt. De wachtlijst is lang, aldus de gemeente, en er is een groot tekort aan sociale huurwoningen. Gezien die situatie komt het de voorzieningenrechter beter voor het voorliggende verzoek dan nu maar af te doen. Toewijzing van het verzoek thans niet opportuun 2.1. Alle omstandigheden afwegend vindt de voorzieningenrechter toewijzing van het verzoek op dit moment niet opportuun. Verzoekster is eerder dit jaar een woningaanbod (met intensieve begeleiding) gedaan (in Groningen), dat zij heeft afgewezen omdat zij een ingrijpende verandering van woonomgeving niet in het belang vond van haar kinderen. Verder verblijft zij inmiddels naar zeggen al enkele jaren op haar huidige locatie en is pas in april jl. een aanvraag voor een urgentieverklaring ingediend. Uit de beschikbare rapportage van de begeleiders/hulpverleners van verzoekster komt eenduidig naar voren dat haar woonsituatie – een kleine zolderkamer die zij deelt met haar twee kinderen – slecht is en ook een belemmering vormt voor een goede ontwikkeling van de kinderen. Maar zij heeft onderdak en heeft zich daar kennelijk weten te handhaven, terwijl, zoals vanuit de hulpverlening op de zitting indringend naar voren is gebracht, er ook alleenstaande moeders met kinderen op een woning wachten, die op straat zwerven en van dag tot dag een slaapplaats voor de kinderen moeten zoeken en/of er ook alleenstaanden met een psychiatrische stoornis rondzwerven en wachten op een vaste verblijfplaats als begin van een goede behandeling. 2.2. Daarbij komt dat een voorlopige voorziening, inhoudend dat verzoekster wordt behandeld als ware zij in bezit van een urgentieverklaring, slechts geldt voor de duur van behandeling van het bezwaarschrift. De kans dat binnen die periode een woning voor haar beschikbaar komt is niet groot. De vraag is bovendien of toewijzing van de woning zonder daaraan gekoppelde intensieve begeleiding het belang van verzoekster en haar kinderen dient. Die begeleiding heeft zij, vinden hulpverleners en de gemeente Rotterdam, echt nodig. 3. De voorzieningenrechter wijst het verzoek gelet op het vorenstaande af. 4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.