<nr>1.</nr>Procesverloop

<nr>2.</nr>Beoordeling 2.1. Bij beschikking van deze rechtbank van 28 juni 2021, is op grond van artikel 7:7 Wvggz een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel verleend. Tijdig, te weten op 8 juli 2021, is onderhavig verzoek ingediend. 2.2. Uit de overgelegde stukken en de mondelinge behandeling blijkt dat betrokkene lijdt aan een psychische stoornis, te weten een psychotische stoornis. Daarnaast is er sprake van cannabismisbruik. 2.3. De advocaat bepleit namens betrokkene afwijzing van het verzoek vanwege de afwezigheid van ernstig nadeel. De rechtbank verwerpt dit verweer. Het gedrag van betrokkene leidt als gevolg van zijn psychische stoornis tot ernstig nadeel, gelegen in het bestaan van of het aanzienlijk risico op ernstig lichamelijk letsel, maatschappelijke teloorgang en de situatie dat betrokkene met hinderlijk gedrag agressie van anderen oproept. Sinds enkele weken is betrokkene psychotisch ontregeld waardoor hij niet meer in staat was om zijn werk als zelfstandige voort te zetten en zijn sociale contacten te onderhouden. Voorafgaand aan de opname was hij gedesoriënteerd en sliep hij onvoldoende. Ook was er sprake van achterdocht naar zijn ex-partner en naasten waarbij hij zich dreigend en provocerend naar hen opstelde. Betrokkene had grootheidsideeën en wanen. Zo beweerde hij kinderen te kunnen adopteren en een kledinglijn op te kunnen zetten. Ook meende hij vermoord te worden door zijn familie, gehackt te worden en vervolgd te worden door de politie. Vanuit zijn psychotische belevingen heeft betrokkene bij onbekenden aangebeld waarbij hij aangaf vermoord te worden en was hij voornemens om bij omwonenden huiszoekingen te gaan doen. Betrokkene heeft op straat overnacht en is dronken gaan autorijden. Verder is hij vanuit een psychotische beleving van het balkon gesprongen waardoor hij zijn enkel had verstuikt. Tijdens de mondelinge behandeling verklaart de arts dat het beter gaat met betrokkene en dat de psychotische symptomen, na het starten van de medicatie, zijn afgenomen. Op momenten kan hij nog onrustig en bezorgd zijn over de toekomst. De arts acht het van belang dat betrokkene zijn medicatie blijft accepteren ter voorkoming van psychotische decompensatie met ernstig nadeel als gevolg. Daarnaast moet gecontroleerd worden op de aanwezigheid van gedragsbeïnvloedende middelen. Mogelijk hebben drugs een rol gepeeld bij de ontwikkeling van de bij betrokkene vastgestelde psychotische stoornis. Het herstel is nog pril waardoor het te vroeg is om betrokkene naar huis te laten gaan. Er wordt met betrokkene toegewerkt naar ontslag waar de zorg in ambulante setting kan worden voortgezet. 2.4. Om ernstig nadeel af te wenden en de geestelijke gezondheid van betrokkene dusdanig te herstellen dat hij zijn autonomie zoveel mogelijk herwint, heeft betrokkene zorg nodig. 2.5. Gebleken is dat er geen mogelijkheden voor passende zorg op vrijwillige basis zijn. Uit de medische verklaring blijkt dat betrokkene onvoldoende bereid is om behandeling of zorg op vrijwillige basis te accepteren. Betrokkene heeft onvoldoende ziektebesef en geen ziekte-inzicht. De arts verklaart ter zitting dat betrokkene zich niet fysiek verzet tegen zorg maar hier ambivalent tegenover staat. Zo onderhandelt betrokkene over de voorgeschreven dosering van zijn medicatie waarbij hij aangeeft het niet nodig te hebben. In tegenstelling tot de arts verklaart betrokkene voldoende te zijn gestabiliseerd en daarom geen zorgmachtiging meer nodig te hebben. Om die reden is verplichte zorg nodig. 2.6. De in het verzoekschrift opgenomen vormen van verplichte zorg zijn gebaseerd op de medische verklaring, het zorgplan en de bevindingen van de geneesheer-directeur. Deze vormen van verplichte zorg zijn door de rechtbank tijdens de mondelinge behandeling besproken. De advocaat bepleit subsidiair om enkel de verzochte vormen van zorg het toedienen van medicatie en het opnemen in een accommodatie toe te wijzen. De rechtbank verwerpt dit verweer. Gelet op het voorgaande acht de rechtbank de volgende vormen van verplichte zorg noodzakelijk om het ernstig nadeel af te wenden: het toedienen van medicatie, alsmede het verrichten van medische controles, ter behandeling van een psychische stoornis; het beperken van de bewegingsvrijheid, gedurende de opname; het controleren op de aanwezigheid van gedragsbeïnvloedende middelen; het aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, inhoudend dat betrokkene ambulant behandelcontact toelaat en ambulante behandelafspraken nakomt; en het opnemen in een accommodatie. De overige door de officier verzochte vormen van verplichte zorg, te weten het toedienen van vocht en voeding, het verrichten van andere medische handelingen en therapeutische maatregelen, het insluiten en het uitoefenen van toezicht op betrokkene, worden door de rechtbank niet noodzakelijk geacht, omdat de noodzakelijkheid daarvan niet (afdoende) is gemotiveerd. 2.7. Er zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. De voorgestelde verplichte zorg is evenredig en naar verwachting effectief. Uit de stukken blijkt dat bij het bepalen van de juiste zorg rekening is gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen, alsmede met de veiligheid van betrokkene. 2.8. Gelet op het voorgaande is voldaan aan de criteria voor en doelen van verplichte zorg als bedoeld in de Wvggz. 2.9. De advocaat stelt meer subsidiair voor om de verzochte vorm van zorg het opnemen in een accommodatie te verlenen, anders dan verzocht, voor de duur van drie maanden. De rechtbank ziet geen aanleiding om de zorgmachtiging voor een kortere duur te verlenen. Ter zitting heeft de arts verklaard te voorzien dat voor de benodigde behandeling tenminste het gevraagde half jaar zal gaan duren. De zorgmachtiging zal daarom aansluitend op een voortgezette crisismaatregel worden verleend voor de verzochte duur van zes maanden met ingang van vandaag.