Procesverloop

Overwegingen 1. Verzoekster heeft de Bulgaarse nationaliteit en is in 2007 naar Nederland gekomen. Zij is van 2011 tot medio 2018 getrouwd geweest met een man met de Nederlandse en Turkse nationaliteit. Uit deze relatie is een kind geboren, die de Nederlandse nationaliteit heeft. 2. Verzoekster heeft bij de IND een aanvraag ingediend voor een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd. Deze aanvraag is op 12 september 2019 afgewezen. Verzoekster heeft bezwaar gemaakt tegen die afwijzing en het bezwaar is op 19 maart 2020 ongegrond verklaard. 3. Verweerder heeft vervolgens verzoeksters uitkering ingetrokken per 19 maart 2020. Dit omdat verzoekster geen geldige verblijfstitel meer zou hebben die recht geeft op een uitkering. Verzoekster is het niet eens met de intrekking van haar bijstandsuitkering, omdat zij wél rechtmatig verblijf zou hebben. 4. De voorzieningenrechter kijkt of het bezwaarschrift van verzoekster kans van slagen heeft. Hij geeft daarbij een voorlopig oordeel over de zaak. Als deze zaak in beroep wordt voorgelegd aan de rechtbank, hoeft de rechtbank het oordeel van de voorzieningenrechter niet per se te volgen. 4. Verzoekster voert als grond voor haar verzoek aan dat zij rechtmatig verblijf heeft op grond van artikel 8, aanhef en onder h, van de Vreemdelingenwet 2000. De voorzieningenrechter volgt dat standpunt niet. 4.1. Dit artikel is (kort gezegd) van toepassing op de vreemdeling die een bezwaar- of beroepsprocedure op grond van de Vreemdelingenwet 2000 in Nederland mag afwachten. Uit informatie van de IND blijkt dat deze situatie niet op verzoekster van toepassing is. Op de beslissing op bezwaar van de IND van 19 maart 2020 staat namelijk dat verzoekster Nederland binnen vier weken moet verlaten en dat zij een uitspraak op haar beroepschrift niet in Nederland mag afwachten. Verzoekster heeft in verband met dit beroepschrift een verzoek om voorlopige voorziening ingediend bij de vreemdelingenrechter. Dit uitspraak op dit verzoek mag zij van verweerder wel in Nederland afwachten, maar valt niet onder artikel 8, aanhef en onder h, van de Vreemdelingenwet 2000 en levert dus geen aanspraak op een uitkering op. 5. Verzoekster doet verder vanwege haar Bulgaarse nationaliteit een beroep op het Unierecht. Daarnaast is zij van mening dat – als gezinslid van een Turkse werknemer – Besluit 1/80 EG op haar van toepassing is. De voorzieningenrechter volgt dat standpunt niet. 5.1. Volgens vaste rechtspraak mag verweerder afgaan op de juistheid van de toepassing van het Unierecht door de IND. Verweerder hoeft dus niet zelf te beoordelen of verzoekster in de te beoordelen periode rechtmatig verblijf had op grond van het Unierecht of het Besluit 1/80 EG. Verweerder heeft voor zijn besluitvorming meermaals contact opgenomen met de IND om te informeren naar de verblijfsstatus van verzoekster. De IND heeft verweerder laten weten dat verzoekster in de periode in geding geen rechtmatig verblijf had. Bovendien blijkt uit het besluit van de IND van 19 maart 2020 dat er expliciet is getoetst aan Besluit 1/80 EG. Verweerder mocht van die informatie uitgaan. Ook blijkt uit het dossier dat de IND al eerder – onder meer in 2015 – heeft getoetst aan het Unierecht. Toen is door de IND vastgesteld dat verzoekster nooit rechtmatig verblijf heeft gehad. Verweerder mag uitgaan van die vaststelling door de IND. Dat is alleen anders als er zich nadien een wijziging voordoet van omstandigheden die kan leiden tot rechtmatig verblijf op grond van het Unierecht. In dit geval is een wijziging van omstandigheden tijdens de te beoordelen periode niet duidelijk door verzoekster gesteld. 6. Tot slot heeft verzoekster nog aangevoerd dat verweerder ten onrechte geen rekening heeft gehouden met haar minderjarig kind, dat de Nederlandse nationaliteit heeft. Als Nederlands onderdaan heeft de minderjarige recht op een uitkering. Verzoekster heeft daarbij een beroep gedaan op artikel 3 en 6 van het IVRK en artikel 16 van de Participatiewet. De voorzieningenrechter deelt dat standpunt niet. 6.1. In het bestreden besluit is geen besluit genomen over het recht op bijstand van verzoeksters minderjarige kind. Dat hoefde ook niet, omdat er namens het kind geen aanvraag om bijstand is ingediend. De vraag of de minderjarige recht heeft op een bijstandsuitkering, valt dan ook buiten de omvang van het geding. 7. Uit het voorgaande volgt dat in bezwaar het bestreden besluit naar verwachting in stand kan blijven, zodat er geen aanleiding is voor het treffen van een voorlopige voorziening. 8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.