<nr>1. </nr>Procesverloop

<nr>1. </nr>Procesverloop 1.1. Bij verzoekschrift, ingekomen op 4 mei 2020, heeft de officier verzocht om voortzetting van de op 1 mei 2020 opgelegde crisismaatregel. Bij het verzoekschrift zijn de volgende bijlagen gevoegd: een afschrift van de beslissing tot het nemen van de crisismaatregel van 1 mei 2020; de medische verklaring opgesteld door drs. A.F.R.R. van Reijsen, psychiater, van 1 mei 2020; het bericht dat er geen relevante politiegegevens en strafvorderlijke- en justitiële gegevens voor betrokkene zijn. 1.2. De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 6 mei 2020. Bij die gelegenheid zijn op grond van artikel 2 Tijdelijke wet COVID-19 Justitie en Veiligheid de navolgende personen telefonisch gehoord, omdat het houden van een fysieke zitting vanwege het coronavirus niet mogelijk was: betrokkene met zijn hierboven genoemde advocaat; [naam verslavingsarts] , verslavingsarts, verbonden aan Antes. 1.3. De officier is niet ter zitting verschenen, omdat hij een nadere toelichting op of motivering van het verzoek niet nodig achtte.

<nr>2. </nr>Beoordeling 2.1. Criteria crisismachtiging 2.1.1. Op grond van artikel 7:7 Wvggz in samenhang gelezen met artikel 7:8 Wvggz kan de rechter op verzoek van de officier met betrekking tot een betrokkene een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel verlenen, indien de burgemeester ten aanzien van deze betrokkene op grond van artikel 7:1 Wvggz een crisismaatregel heeft genomen. 2.1.2. Gelet op artikel 7:1 lid 1 Wvggz kan deze machtiging slechts worden verleend indien er onmiddellijk dreigend nadeel is, er een ernstig vermoeden bestaat dat het gedrag van betrokkene als gevolg van een psychische stoornis dit dreigend nadeel veroorzaakt en met de crisismaatregel het ernstige nadeel kan worden weggenomen. Daarnaast is de crisissituatie dermate ernstig dat de procedure voor een zorgmachtiging niet kan worden afgewacht en is er verzet als bedoeld in artikel 1:4 Wvggz tegen de zorg. 2.1.3. Uit de overgelegde stukken en de mondelinge behandeling is gebleken dat er ten aanzien van betrokkene sprake is van onmiddellijk dreigend ernstig nadeel, gelegen in het bestaan van of het aanzienlijk risico op ernstige verwaarlozing en maatschappelijke teloorgang. Betrokkene heeft een ernstige alcoholverslaving en verwaarloost zichzelf op extreme wijze. Tijdens het psychiatrisch onderzoek laat betrokkene zijn urine en ontlasting lopen en kan hij geen adequaat oordeel vormen over de situatie waarin hij zich bevindt. Daarnaast woont betrokkene samen met zijn partner in een extreem vervuild huis. De verslavingsdeskundige deelt ter zitting mee dat betrokkene ziek is, en lever- en geheugenproblemen heeft. De verslavingsdeskundige acht een voortzetting crisismaatregel nodig omdat nader onderzoek noodzakelijk is. 2.1.4. Vermoed wordt dat voormeld nadeel wordt veroorzaakt door gedrag dat voortvloeit uit een psychische stoornis, in de vorm van mogelijke cognitieve stoornissen en ernstige oordeels- en kritiekstoornissen. 2.1.5. De crisissituatie is zo ernstig dat de procedure voor een zorgmachtiging niet kan worden afgewacht. 2.2. Verplichte zorg 2.2.1. Op basis van de medische verklaring en de mondelinge behandeling, acht de rechtbank de volgende in de crisismaatregel genomen vormen van verplichte zorg noodzakelijk om het ernstig nadeel af te wenden: het toedienen van vocht, voeding en medicatie, alsmede het verrichten van medische controles of andere medische handelingen en therapeutische maatregelen, ter behandeling van een psychische stoornis, dan wel vanwege die stoornis, ter behandeling van een somatische aandoening; het beperken van de bewegingsvrijheid; het insluiten; het uitoefenen van toezicht op betrokkene; het onderzoek aan kleding of lichaam; het onderzoek van de woon- of verblijfsruimte op gedrag-beïnvloedende middelen; het controleren op de aanwezigheid van gedrag-beïnvloedende middelen; het aanbrengen van beperkingen in de vrijheid het eigen leven in te richten, die tot gevolg hebben dat betrokkene iets moet doen of nalaten, waaronder het gebruik van communicatiemiddelen; het beperken van het recht op het ontvangen van bezoek; het opnemen in een accommodatie. 2.2.2. Betrokkene verzet zich tegen deze zorg. De advocaat van betrokkene voert ter zitting aan dat betrokkene vrijwillig in de accommodatie wil verblijven. De rechtbank gaat voorbij aan dit verweer en oordeelt, gelet op de medische verklaring en de toelichting van de verslavingsdeskundige ter zitting, dat betrokkene onvoldoende blijk geeft van de nodige bereidheid tot vrijwillig verblijf in de accommodatie omdat een reëel risico bestaat dat betrokkene de accommodatie verlaat. 2.2.3. Voor de toegewezen vormen van verplichte zorg zijn geen minder bezwarende alternatieven die hetzelfde beoogde effect hebben. Verder is de voorgestelde verplichte zorg evenredig en naar verwachting effectief. Uit de stukken blijkt dat rekening is gehouden met de voorwaarden die noodzakelijk zijn om deelname van betrokkene aan het maatschappelijk leven te bevorderen, alsmede met de veiligheid van betrokkene. 2.3. Gelet op het voorgaande zal een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel worden verleend, welke machtiging een geldigheidsduur heeft van drie weken na heden.