Procesverloop

Procesverloop Bij besluit van 1 mei 2018 (het bestreden besluit) heeft de NVWA een partij 1-(3-chlorophenyl)-2-(methylamino)propan-1-one hydrocholoride (de partij) in officiële inbewaringneming geplaatst. Tegen dit besluit heeft verzoekster bezwaar gemaakt. Ook heeft verzoekster de voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag bij brief van 18 mei 2018 verzocht een voorlopige voorziening te treffen. De griffier van de rechtbank Den Haag heeft dit verzoek op 24 mei 2018 doorgezonden naar de voorzieningenrechter, omdat hij bevoegd is kennis te nemen van het verzoek.

Overwegingen 1. De voorzieningenrechter doet gelet op artikel 8:83, derde lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) uitspraak zonder zitting, omdat hij het verzoek kennelijk ongegrond acht. Daartoe wordt het volgende overwogen. 2. Indien voorafgaand aan een mogelijk beroep bij de rechtbank tegen een besluit bezwaar is gemaakt, kan de voorzieningenrechter van de rechtbank die bevoegd kan worden in de hoofdzaak op grond van artikel 8:81, eerste lid, van de Awb op verzoek een voorlopige voorziening treffen indien onverwijlde spoed, gelet op de betrokken belangen, dat vereist. Voor zover de daartoe uit te voeren toetsing meebrengt dat de rechtmatigheid van het bestreden besluit wordt beoordeeld, heeft het oordeel van de voorzieningenrechter een voorlopig karakter en is dat oordeel niet bindend voor de beslissing op bezwaar of in een eventuele beroepsprocedure. 3. In haar verzoekschrift heeft verzoeksters aangegeven dat zij een spoedeisend belang heeft omdat de reeds op 19 maart 2018 feitelijk in bewaring genomen partij een beperkte houdbaarheid kent, namelijk tot 16 juni 2018. Desgevraagd heeft verzoekster bij brief van 1 juni 2018 aangegeven dat de inkoopwaarde van de partij € 2.460,- bedraagt en de verkoopwaarde € 3.000,-. Voorts is aangegeven dat de partij nog enige weken na het verstrijken van de houdbaarheidsdatum bruikbaar is. 4. Voorop staat dat de inbewaringneming geplaatste partij een financieel belang vertegenwoordigt. Een zodanig belang vormt op zichzelf geen reden voor het treffen van een voorlopige voorziening. Het staat verzoekster immers vrij financiële compensatie van de NVWA te vorderen indien de inbewaringneming onrechtmatig zouden blijken te zijn. Het treffen van een voorlopige voorziening kan niettemin aangewezen zijn naarmate de financiële gevolgen voor verzoekster, gelet op haar financiële positie, ernstiger zijn, en verzoekster bovendien aannemelijk maakt dat zij in een financiële noodsituatie zal komen te verkeren (CBb (vznr.) 23 augustus 2017, ECLI:NL:CBB:2017:307 en CBb (vznr.) 25 januari 2018, ECLI:NL:CBB:2018:7). Naar het oordeel van de voorzieningenrechter heeft verzoekster, gelet op de relatief beperkte marktwaarde van de partij en het ontbreken van verdere financiële gegevens, dit laatste niet aannemelijk gemaakt. 5. Daarbij merkt de voorzieningenrechter voorts op dat geen sprake is van een op voorhand onmiskenbaar onrechtmatig besluit, zodat er evenmin om die reden grond voor toewijzing van het verzoek bestaat. 6. Gelet hierop acht de voorzieningenrechter het verzoek niet spoedeisend en daarom kennelijk ongegrond. 7. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.