<nr>1</nr>De vordering van de officier van justitie

<nr>2</nr>De procedure De vordering is inhoudelijk behandeld op de openbare terechtzitting van 27 juni 2024. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie en van hetgeen veroordeelde naar voren heeft gebracht. De rechtbank heeft verder kennisgenomen van het volgende: - de stukken behorende tot het strafdossier in de zaak met parketnummer 84.316481.21; - de stukken behorende tot het ontnemingsdossier in de zaak met parketnummer 84.316481.21; - het vonnis van deze rechtbank van 11 juli 2024 in de onderliggende strafzaak met parketnummer 84.316481.21. Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft bij schriftelijke vordering van 26 februari 2024 gevorderd dat de rechtbank aan veroordeelde de verplichting oplegt tot betaling van € 64.250,00 ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel. Ter terechtzitting heeft de officier van justitie de vordering gehandhaafd. De officier van justitie heeft het bedrag gebaseerd op het rapport ‘berekening wederrechtelijk verkregen voordeel per delict’.

<nr>3</nr>De beoordeling van de vordering 3.1 Veroordeling De veroordeelde is bij vonnis van deze rechtbank van 11 juli 2024 veroordeeld, voor zover van belang, voor het strafbare feit: het misdrijf: valsheid in geschrift, meermalen gepleegd. 3.2 De beoordeling van de omvang van het wederrechtelijk verkregen voordeel De rechtbank heeft de schatting van het wederrechtelijk verkregen voordeel op het volgende bewijsmiddel gebaseerd: - een naar wettelijk voorschrift opgemaakt proces-verbaal ‘rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel per delict’ van verbalisant [verbalisant] van 7 november 2023, p. 8 en 9 van het ontnemingsdossier, voor zover inhoudende, zakelijk weergegeven: (… ) [veroordeelde] heeft (…) verklaard dat hij € 50,- (exclusief BTW) per opgemaakt en verstuurd RI&E-toetsingsrapport heeft ontvangen. Dit werd verder onderbouwd door facturen en corresponderende betalingen ontvangen op zijn bankrekening. (…) In totaal zijn 1.285 RI&E-toetsingsrapporten aangetroffen in de administratie van [veroordeelde]. (…) De geschatte opbrengst van deze 1.285 RI&E-toetsingsrapporten bedraagt: € 64.250,- (1.285 RI&E-toetsingsrapporten a € 50,- per rapport, exclusief BTW). (…) De geschatte kosten voor het vervalsen van deze 1.285 RI&E toetsingsrapporten bedragen € 0,- (…) De rechtbank neemt de in het rapport gehanteerde berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel over, nu deze berekening inzichtelijk is en op goede gronden tot stand is gekomen en derhalve aannemelijk is. Gelet op het voorgaande, bedraagt het totaal door de veroordeelde aan wederrechtelijk verkregen voordeel: opbrengsten € 64.250,00 kosten € 0,00 - totaal € 64.250,00 De rechtbank stelt op grond van de wettige bewijsmiddelen de omvang van het wederrechtelijk verkregen voordeel vast op € 64.250,00. 3.3 De vaststelling van de betalingsverplichting 3.3.1 Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft – conform haar overlegde requisitoir - bepleit dat de betalingsverplichting op een gelijk bedrag moet worden vastgesteld als het berekende wederrechtelijk verkregen voordeel. 3.3.2 Verweer veroordeelde De veroordeelde heeft ter zitting verklaard dat hij 1200 hertoetsingen heeft laten uitvoeren en dat dit hem uiteindelijk – mede als gevolg van de door hem ten behoeve van de betaling daarvan aangegane schulden – circa € 100.000,00 heeft gekost. De rechtbank begrijpt het verweer van veroordeelde als een verzoek tot nihilstelling van de betalingsverplichting. 3.3.3 Het oordeel van de rechtbank De rechtbank overweegt in dit geval het volgende. Veroordeelde heeft het bedrag van € 100.000,00 dat hij verschuldigd zou zijn als gevolg van de hertoetsingen niet onderbouwd of anderszins aannemelijk gemaakt. Gelet op het voorgaande verwerpt de rechtbank het verweer van veroordeelde dat strekt tot nihilstelling van de betalingsverplichting. Wel ziet de rechtbank, gelet op de door veroordeelde daadwerkelijk gemaakte kosten voor de hertoetsingen voor zover die wél aannemelijk zijn geworden, aanleiding om de betalingsverplichting lager vast te stellen dan het bedrag aan wederrechtelijk verkregen voordeel. Zij overweegt daartoe als volgt. Juridisch kader Op grond van artikel 36e lid 5 Sr kan de rechter de betalingsverplichting van een veroordeelde lager vaststellen dan het geschatte voordeel. Deze bevoegdheid van de rechter om de betalingsverplichting te matigen is niet beperkt tot specifieke gevallen. Uit jurisprudentie van de Hoge Raad volgt dat de ontnemingsrechter een grote vrijheid toekomt bij het vaststellen van de betalingsverplichting. Matiging betalingsverplichting Anders dan door de officier van justitie is betoogd, is er in dit specifieke geval voldoende aanleiding om de betalingsverplichting lager vast te stellen dan het bedrag aan wederrechtelijk verkregen voordeel. Verdachte heeft (vrijwillig en op eigen initiatief) geld geïnvesteerd in het laten uitvoeren van hertoetsingen en dit vormt voor de rechtbank voldoende aanleiding om de betalingsverplichting te matigen. Uit de verklaring van getuige [getuige], die de hertoetsingen in opdracht van verdachte heeft uitgevoerd, volgt dat hij per hertoetsing € 55,00 euro in rekening heeft gebracht aan verdachte en dat er vanaf 1 juli 2022 tot en met 2 mei 2023 633 hertoetsingen zijn verricht. Bewijs dat er na 2 mei 2023 nog meer hertoetsingen zijn verricht ontbreekt en is ook anderszins niet aannemelijk geworden. Daarom zal de rechtbank de betalingsverplichting verminderen met een bedrag van € 34.815,00 (€ 55,00 x 633 hertoetsingen). Gezien het voorgaande, bedraagt de op te leggen betalingsverplichting: wederrechtelijk verkregen voordeel € 64.250,00 matiging betalingsverplichting € 34.815,00 - totaal € 29.435,00 Resumé De rechtbank is van oordeel dat aan de veroordeelde de verplichting moet worden opgelegd tot betaling aan de Staat ter ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel van een bedrag van € 29.435,00.