<nr>1</nr> [eiser 1],

<nr>2</nr>De verdere beoordeling. 2.1 In het tussenvonnis van 7 februari 2023 was tot het oordeel gekomen dat [gedaagden] onvoldoende betwist had dat er een huurprijs van € 10.000,00 per maand was overeengekomen en dat er sprake was en is van een achterstand in het betalen van die huur. 2.2 Uitgangspunt was verder dat tussen partijen de afspraak was gemaakt dat de huurprijs tijdelijk gehalveerd zou worden tot het moment wanneer volledige betaling van de overeengekomen huurprijs financieel weer mogelijk zou zijn. Daar wringt de schoen: Van [eisers] meent dat het moment daar is dat [gedaagden] de volledige huur weer kan betalen, [gedaagden] betwist dat volledige betaling weer mogelijk is. 2.3 Om daarin duidelijkheid te verschaffen werd een deskundige benoemd. Diens onderzoeksopdracht was antwoorden te geven op de navolgende vragen:  Is het voor [gedaagden] financieel mogelijk om de huurachterstand van € 410.000,-- in te lopen?  Is het voor [gedaagden] financieel mogelijk om aan Van [eisers] een huur te betalen van € 10.000,-- per maand?  Zijn er nog andere punten die u naar voren wilt brengen waarvan de kantonrechter volgens u kennis dient te nemen bij de verdere beoordeling? 2.4 Uit het deskundigenbericht blijkt dat er grondig financieel onderzoek is verricht waarbij het persoonlijk contact niet uit het oog werd verloren. De deskundige heeft in hoofdstuk 8 van zijn bericht antwoorden gegeven op de aan hem gestelde vragen. Hij komt tot de conclusie dat het voor [gedaagden] financieel niet mogelijk is om de huurachterstand in te lopen. Eveneens is het voor [gedaagden] niet mogelijk om de overeengekomen huurprijs van € 10.000,-- per maand te betalen. Zelfs betaling van een gehalveerde huurprijs zal voor de komende jaren, aldus de deskundige, tot verliezen bij de onderneming van [gedaagden] leiden. 2.5 De kantonrechter volgt de bevindingen en conclusie van de deskundige, omdat deze voldoende zijn gemotiveerd en toegelicht. Dat betekent wel, nu de stelling van Van [eisers] dat [gedaagden] thans weer in staat was de volledige huur te betalen, in rechte niet is komen vast te staan zodat dat zijn vorderingen tot betaling van de achterstallige huur en volledige huurprijs per maand op dit moment nog niet opeisbaar zijn en zullen moeten worden afgewezen. De vraag is hoe nu verder? 2.6 De kantonrechter is niet blind voor de omstandigheden van het geval: afgesproken was een tijdelijke huurverlaging. Inmiddels duurt dat tijdelijke al vanaf 2015 en daar zal hoe dan ook een keer een eind aan moeten komen. Dat is immers inherent aan het tijdelijke. In dat licht bezien is de conclusie van de deskundige niet alleen glashelder maar zeker voor [gedaagden] ook spijkerhard: “de continuïteit van de onderneming van [gedaagden] is bij ongewijzigde voortzetting zonder flankerende maatregelen niet gegarandeerd, in feite ongeacht de in rekening te brengen huur.” Dat duidt erop dat [gedaagden] op enig moment wellicht en definitief tekort zullen gaan schieten in de nakoming van hun verplichtingen volgend uit de huurovereenkomst. De conclusie van de deskundige zou zelfs geïnterpreteerd kunnen worden als zijnde een route onderweg naar een onvermijdelijk faillissement. 2.7 Het komt de kantonrechter dan ook geraden voor, alvorens een eindvonnis te wijzen en/of om hoger beroep te voorkomen, om eens met partijen van gedachten te wisselen hoe verder te gaan met de huurovereenkomst. Een nieuwe mondelinge behandeling is daarvoor bij uitstek geschikt. Het is echter aan partijen om al dan niet op dit aanbod in te gaan. De zaak zal voor uitlating hierover door partijen worden verwezen naar de hierna te bepalen rolzitting. Zien partijen iets in dit aanbod dan wordt verzocht de verhinderdata door te geven voor de aankomende drie maanden. 2.8 Alle verdere beslissingen worden aangehouden.