<nr>1</nr> [verweerster] ,

RECHTBANK OVERIJSSEL Team Familierecht en Jeugdrecht Zittingsplaats Almelo zaaknummer: C/08/176849 / FA RK 15-2324 beschikking van de enkelvoudige familiekamer voor burgerlijke zaken d.d. 4 februari 2016 inzake [verzoeker] , verder te noemen: de man, wonende te [woonplaats] , verzoeker, advocaat mr. P.P.J.T.M. Seelen. en

<nr>1</nr> [verweerster] , verder te noemen: de vrouw, 2. [verweerder] , verder te noemen: de zoon, beiden wonen op een onbekend adres in [land] , belanghebbenden, niet verschenen.

<nr>1</nr>Het procesverloop De rechtbank heeft kennis genomen van het verzoek met bijlagen, binnengekomen op 28 september 2015. Op 1 oktober 2015 heeft de griffier de oproep van belanghebbenden gepubliceerd in de Staatscourant. Binnen de gestelde termijn is er geen verweerschrift ingekomen.

<nr>2</nr>De feiten De man en de vrouw hebben een relatie met elkaar gehad. Uit die relatie is op[geboortedatum] te [geboorteplaats] de zoon geboren. Bij beschikking van de rechtbank Almelo van 18 november 2009 is het bedrag dat de man vanaf 1 april 2009 aan de vrouw zal voldoen als bijdrage in de kosten van verzorging en opvoeding van de zoon bepaald op € 255,- per maand. Ingevolge de wettelijke indexering beloopt voormelde bijdrage met ingang van 1 januari 2015 € 275,80 per maand. 3. Het verzoek De man verzoekt, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, de bij beschikking vastgestelde bijdrage te wijzigen en deze bijdrage met ingang van de datum van indiening van het verzoekschrift, dan wel met ingang van 25 november 2015, nader vast te stellen op nihil, dan wel op een zodanig bedrag als de rechtbank juist acht.

<nr>4</nr>De beoordeling Belanghebbenden hebben geen verweer gevoerd. De rechtbank is van oordeel dat allereerst de vraag dient te worden beantwoord of de Nederlandse rechter bevoegd is om kennis te nemen van het verzoek, nu de vrouw en de zoon in [land] wonen. Het verzoek van de man valt onder het bereik van de Alimentatieverordening EG nr. 4/2009 betreffende de bevoegdheid, het toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen, en de samenwerking op het gebied van onderhoudsverplichtingen van 18 december 2008 (Ali-vo). De Ali-vo is in Nederland in werking getreden op 18 juni 2011. De Ali-vo kent een universeel formeel toepassingsgebied. De Ali-vo bevat een zogenaamde ‘terugtredbepaling’ (art. 69) ten gunste van verdragen waarbij een of meer lidstaten al partij waren toen de verordening werd vastgesteld. Op 1 januari 2010 is in werking getreden het op 30 oktober 2007 te Lugano ondertekende Verdrag betreffende de rechterlijke bevoegdheid en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (Verdrag van Lugano 2007). Dit verdrag geldt in verhouding tot Zwitserland, Noorwegen en IJsland. De Ali-vo laat toepassing van het Verdrag van Lugano 2007 voorgaan. Dit betekent dat, nu de vrouw en de zoon hun woonplaats in [land] hebben, de bevoegdheid moet worden ontleend aan het Verdrag van Lugano 2007. Op grond van de bepalingen van het Verdrag van Lugano 2007 is de Nederlandse rechter bevoegd inzake vorderingen op grond van onderhoudsverplichtingen indien: - de verweerder woonplaats heeft in Nederland (art. 2 lid 1); - de onderhoudsgerechtigde in Nederland woonplaats of gewone verblijfplaats heeft (art. 5 lid 2 sub a); - indien het een bijkomende eis is die verbonden is met een vordering betreffende de staat van personen (art. 5 lid 2 sub b); - indien het een bijkomende eis is die verbonden is met een vordering betreffende de ouderlijke verantwoordelijkheid (art. 5 lid 2 sub c); - indien de verweerder verschijnt en de bevoegdheid niet betwist (art. 24); Nu de onderhoudsgerechtigden in [land] hun gewone verblijfplaats hebben, kan de Nederlandse rechter op grond van voormelde bepalingen geen internationale bevoegdheid ontlenen. De rechtbank zal zich daarom onbevoegd verklaren. Nu de man en de vrouw gewezen partners zijn en de man en de zoon in familierechtelijke betrekking tot elkaar staan, zal de rechtbank bepalen dat elk van de partijen zijn eigen kosten draagt.

<nr>5</nr>De beslissing De rechtbank: 1. verklaart zich onbevoegd om van de onderhavige zaak kennis te nemen; 2. compenseert de kosten van deze procedure in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt. Deze beschikking is gegeven te Almelo door mr. H.M. Jongebreur en in het openbaar uitgesproken op 4 februari 2016 in tegenwoordigheid van G.M. Keupink griffier. T