Procesverloop

Procesverloop Bij besluit van 1 oktober 2019 (het primaire besluit) heeft verweerder aan verzoeker een last onder bestuursdwang opgelegd op grond van artikel 13b van de Opiumwet. Tegen dit besluit heeft verzoeker bezwaar gemaakt. Tevens heeft verzoeker de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen. Het geschil is behandeld op de zitting van 15 oktober 2019. Verzoeker is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder is vertegenwoordigd door zijn gemachtigde en door W.A. Jonker. Na afloop van de zitting heeft de voorzieningenrechter onmiddellijk uitspraak gedaan.

Overwegingen 1. De last onder bestuursdwang houdt in dat vanaf 16 oktober 2019, 13:00 uur, op het adres [adres 1] te [plaats] vier bedrijfsgebouwen geheel of gedeeltelijk gesloten worden en dat op het adres [adres 2] de woning van verzoeker wordt gesloten. Het betreft een sluiting voor de duur van zes maanden. 2.1. In elk van de vier bedrijfsgebouwen zijn delen van hennepplanten aangetroffen. Hennep is opgenomen in Lijst II van de Opiumwet. De aangetroffen hoeveelheden zijn zo groot dat van handelshoeveelheden moet worden gesproken. Dit betekent dat verweerder bevoegd is om op grond van artikel 13b van de Opiumwet tot sluiting van de bedrijfsgebouwen over te gaan. 2.2. De sluiting is overeenkomstig het beleid van verweerder. Er is sprake van een ernstige situatie, zoals omschreven in het beleid, waarin tot directe sluiting kan worden overgegaan. 2.3. Naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter heeft verweerder, bij afweging van alle betrokken belangen, in redelijkheid kunnen besluiten tot de sluiting van de bedrijfsgebouwen zoals omschreven in het besluit. Verweerder heeft voldoende met de bedrijfsbelangen van verzoeker rekening gehouden door het schiphuis slechts gedeeltelijk af te sluiten. Van een uitzondering voor het (gehele) bedrijfsgebouw waarin de werkplaats zich bevindt, heeft verweerder mogen afzien aangezien in de kelder van de werkplaats hennep is gevonden. 3.1. In de woning van verzoeker is geen hennep aangetroffen. Dit betekent dat zelfstandige grond voor de sluiting van de woning op grond van artikel 13b, eerste lid, aanhef en onder a, van de Opiumwet ontbreekt. 3.2. Voor zover verweerder stelt dat de woning deel uitmaakt van een onlosmakelijk geheel, wijst de voorzieningenrechter erop dat verweerder niet is overgegaan tot volledige sluiting van de gehele jachtwerf. Het terrein van de jachtwerf, waaronder de steigers en een deel van het schiphuis, blijft als zodanig toegankelijk, niet alleen voor derden maar ook voor verzoeker. Gelet daarop heeft verweerder, naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter, niet in redelijkheid kunnen besluiten tot sluiting van de woning. De noodzaak hiertoe ontbreekt omdat het terrein van de jachtwerf toegankelijk blijft en het doel van “de loop eruit halen” dus niet met de sluiting van de woning wordt bereikt. 4. Op grond van het voorgaande oordeelt de voorzieningenrechter dat de sluiting van de woning achterwege dient te blijven. De voorzieningenrechter ziet geen aanleiding een voorziening te treffen die verder strekt. Deze uitspraak is gedaan door mr. J.W. Keuning, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr.drs. H.A. Hulst, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 15 oktober 2019. griffier voorzieningenrechter Afschrift verzonden aan partijen op: