<nr>1</nr>De procedure

<nr>2</nr>De beoordeling 2.1. In deze zaak vordert de CVvE, verkort weergegeven, veroordeling van D.T. Groningen tot betaling van € 16.154,46 vermeerderd met contractuele boeterente van € 1.171,64 en buitengerechtelijke incassokosten van € 941,27. Zij vordert ook veroordeling van D.T. Groningen tot betaling van € 6.000,-- vermeerderd met rente en kosten. Daartoe stelt de CVvE, samengevat weergegeven, dat D.T. Groningen haar betalingsverplichtingen als lid van de CVvE niet correct is nagekomen en dat zij zich niet houdt aan de openingstijden die de CVvE in haar Huishoudelijk Regelement heeft vastgesteld. De CVvE stelt dat zij daarom recht heeft op betaling van door D.T. Groningen onbetaald gelaten facturen, vermeerderd met contractuele boeterente en dat zij recht heeft op betaling van de contractuele boetes die D.T. Groningen heeft verbeurd in verband met het schenden van de vastgestelde openingstijden. De CVvE stelt dat zij de verschuldigde boetes thans beperkt tot een bedrag van € 6.000,--. D.T. Groningen heeft verweer gevoerd en stellingen ingenomen waaruit volgt dat zij de "rechtstitel" betwist waarop de CVvE voor wat betreft de boetes haar vordering grondt. 2.2. Op grond van artikel 93 onder a van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (hierna: Rv) behandelt en beslist de kantonrechter - onder meer - zaken met een beloop van ten hoogste € 25.000,00, tenzij de rechtstitel dat bedrag te boven gaat en die rechtstitel wordt betwist. 2.3. De vorderingen van de CVvE sluiten op een bedrag lager dan € 25.000,--. De rechtstitel die de CVvE aan haar vordering tot het betalen van boetes ten grondslag legt, gaat dat bedrag echter te boven en wordt door D.T. Groningen betwist. Uit een overzicht dat de CVvE als productie 9 in het geding heeft gebracht blijkt dat zij de tot en met februari 2017 verbeurde boetes begroot op in totaal € 37.000,00. 2.4. De kantonrechter heeft partijen tijdens de comparitie de vraag gesteld of gelet op de hiervoor besproken aspecten, de kantonrechter de zaak wel kan behandelen en beslissen en aan de CVvE is gevraagd of zij haar vordering onvoorwaardelijk beperkt tot de grens van de absolute competentie van de kantonrechter. Dat heeft de CVvE niet gedaan. 2.5. Het voorgaande brengt met zich dat de kantonrechter de zaak niet kan behandelen en beslissen, zodat de zaak met toepassing van artikel 71 lid 1 Rv zal worden verwezen naar de handelskamer van deze rechtbank. 2.6. De zaak zal worden verwezen in de stand waarin deze zich bevindt, voor het wijzen van vonnis. Het is de kantonrechter ambtshalve bekend dat de meervoudige handelskamer - gelet op de betrokken belangen van partijen - reeds op 3 januari 2018 vonnis zal wijzen. 2.7. De kantonrechter wijst partijen er tot slot op dat voor zover de handelskamer geen eindvonnis wijst, na verwijzing eventuele proceshandelingen nog uitsluitend door tussenkomst van een advocaat kunnen worden verricht en dat zij aanvullend griffierecht zijn verschuldigd.

<nr>3</nr>De beslissing De kantonrechter 3.1. verwijst de zaak in de stand waarin deze zich bevindt naar de rechtbank Noord-Nederland, locatie Groningen, Afdeling Privaatrecht, kamer voor handelszaken, 3.2. bepaalt dat de zaak wordt ingeschreven op de rol van woensdag 3 januari 2018 om 10.00 uur voor vonnis, 3.3. wijst partijen erop dat zij voor wat betreft het vervolg van deze procedure slechts door tussenkomst van een advocaat proceshandelingen kunnen verrichten, 3.4. wijst partijen erop dat de in deze procedure reeds geheven griffierechten ingevolge artikel 8 lid 1 WGBZ zullen worden verhoogd en dat de te betalen verhoging van de griffierechten alsnog van partijen zal worden geheven, 3.5. wijst partijen erop dat de kamer voor handelszaken van de afdeling privaatrecht, zal beslissen over de proceskosten in deze procedure. Aldus gewezen door mr. W. Huizing, kantonrechter, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 19 december 2017 in tegenwoordigheid van de griffier. c 425