Procesverloop

Motivering 1. Het verzoek is ingesteld op grond van artikel 577b van het Wetboek van Strafvordering (Sv). Nu het onderliggende vonnis een in het buitenland opgelegde confiscatie betreft, die door Nederland is erkend en wordt tenuitvoergelegd, is de Wet wederzijdse erkenning en tenuitvoerlegging geldelijke sancties en beslissingen tot confiscatie (WWETGC) van toepassing. De rechtbank Noord-Nederland, locatie Leeuwarden, is de bevoegde instantie voor de behandeling van verzoeken en vorderingen voortvloeiend uit de WWETGC. 2. In artikel 22 van de WWETGC is bepaald dat de beslissing tot confiscatie overeenkomstig artikel 577b, eerste lid, en 577c Sv ten uitvoer wordt gelegd. 3. De WWETGC is tot stand gekomen ter implementatie van het Kaderbersluit nr. 2006/783/JBZ inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op beslissingen tot confiscatie (hierna: het Kaderbesluit). Het Kaderbesluit houdt, voort zover hier van belang, onder meer het volgende in: - Artikel 7 Erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen ‘1. De bevoegde autoriteiten van de tenuitvoerleggingsstaat gaan zonder verdere formaliteit over tot de erkenning (…) en nemen onverwijld de nodige maatregelen met het oog op de tenuitvoerlegging ervan, (…)’ - Artikel 9 Rechtsmiddelen in de tenuitvoerleggingsstaat tegen erkenning en tenuitvoerlegging ‘2. De materiele gronden van de beslissing tot confiscatie kunnen niet worden aangevochten bij een rechter in de tenuitvoerleggingsstaat.’ -Artikel 13 Amnestie, gratie ‘1. De beslissingsstaat en de tenuitvoerleggingsstaat kunnen amnestie en gratie verlenen. 2. Alleen de beslissingsstaat kan beschikken op een verzoek tot herziening van de beslissing tot confiscatie.’ 4. Gelet op bovengenoemde bepalingen van het Kaderbesluit alsmede gelet op het feit dat het tweede en derde lid van artikel 577b Sv, dat de rechter de bevoegdheid geeft het vastgestelde bedrag te verminderen of kwijt te schelden respectievelijk te beschikken tot vermindering of teruggave, in artikel 22 WWETGC niet van toepassing zijn verklaard, is de rechtbank van oordeel dat veroordeelde niet in zijn verzoek kan worden ontvangen. Nu de WWETGC en het Kaderbesluit voldoende duidelijk zijn ziet de rechtbank geen aanleiding tot het stellen van prejudiciële vragen. 5. Ten overvloede wijst de rechtbank er op dat artikel 558, tweede lid onder c, in samenhang met artikel 4, derde lid, laatste volzin, van de Gratiewet de mogelijkheid biedt om gratie te verzoeken ter zake van straffen en maatregelen opgelegd in een andere lidstaat van de Europese Unie en in Nederland ten uitvoer te leggen met toepassing van de WWETGC.