<nr>1</nr>Het procesverloop

<nr>4</nr>De beoordeling 4.1. De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat zij bevoegd is om van de vordering kennis te nemen. 4.2. De passagier heeft haar eis bij repliek gewijzigd en vermeerderd en vervolgens bij akte verminderd. Omdat de vervoerder bij dupliek geen bezwaar heeft gemaakt tegen de eiswijziging en hij inhoudelijk verweer heeft gevoerd tegen de gewijzigde vorderingen, zal de kantonrechter bij de beoordeling uitgaan van de gewijzigde vorderingen. Vordering tot compensatie 4.3. De vervoerder betwist primair dat de passagier een bevestigde boeking had voor de vlucht. De kantonrechter begrijpt dat de vervoerder weliswaar erkent dat hij de vlucht op 29 december 2021 heeft geannuleerd, maar dat hij aanvoert dat de passagier op dezelfde dag zelf de vervoersovereenkomst heeft ontbonden en daarbij heeft verzocht om terugbetaling van de ticketprijzen. Daarom was de Verordening daarna niet meer van toepassing, aldus de vervoerder. 4.4. Dit betoog van de vervoerder slaagt niet. Vast staat immers dat de passagier aanvankelijk een bevestigde boeking voor de vlucht had en dat de vervoerder de vlucht op 29 december 2021 heeft geannuleerd. Voor zover de vervoerder met zijn verweer bedoelt dat de passagier op diezelfde dag – maar nog vóór de annulering van de vlucht door de vervoerder – zelf heeft gekozen om af te zien van deelname aan de vlucht, heeft hij dit onvoldoende concreet gemaakt. De enkele omstandigheid dat zij om terugbetaling van de ticketprijs heeft gevraagd, maakt dit niet anders, omdat zij dit ook gevraagd kan hebben nadat haar was medegedeeld dat de vlucht was geannuleerd. 4.5. Omdat vaststaat dat de vlucht is geannuleerd, moet de vervoerder in beginsel compenseren. Dit is anders als de vervoerder kan aantonen dat de annulering het gevolg is geweest van buitengewone omstandigheden die ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen konden worden. 4.6. De vervoerder heeft een beroep op buitengewone omstandigheden gedaan. De kantonrechter oordeelt echter dat, ongeacht of de annulering het gevolg was van buitengewone omstandigheden, de vervoerder onvoldoende heeft onderbouwd dat hij alle redelijke maatregelen heeft getroffen om de vertraging van de passagier op de eindbestemming te voorkomen of te beperken. 4.7. De passagier heeft betwist dat de vervoerder alle redelijke maatregelen heeft getroffen. Zij voert aan dat de vervoerder haar geen alternatieve vlucht naar de eindbestemming heeft aangeboden. Het aan haar verzonden annuleringsbericht vermeldt dat er geen alternatieve vluchten kunnen worden aangeboden. De vervoerder heeft daar tegenin gebracht dat zij de vervoerder ook niet heeft gevraagd om een alternatieve vlucht te zoeken. Als zij dat wel had gedaan, dan had de vervoerder een alternatief voor haar gevonden, aldus de vervoerder. 4.8. De kantonrechter overweegt als volgt. Het Hof heeft geoordeeld dat bij annulering van een luchtvaartmaatschappij mag worden verwacht dat zij alle middelen aanwendt om bij eerste gelegenheid en onder bevredigende voorwaarden redelijk alternatief vervoer voor de passagiers beschikbaar te stellen. Naar het oordeel van de kantonrechter heeft de vervoerder daar in dit geval niet aan voldaan. Hij heeft de passagier namelijk niet omgeboekt naar een alternatieve vlucht, terwijl er, gelet op zijn betoog, schijnbaar wel alternatieven beschikbaar waren. De omstandigheid dat de passagier daar niet om heeft gevraagd, maakt dat in dit geval niet anders. Het annuleringsbericht vermeldt namelijk expliciet dat de vervoerder haar geen alternatieve vlucht kon aanbieden. Onder deze omstandigheden kan haar niet worden verweten dat zij niet alsnog contact heeft opgenomen met de vervoerder voor een alternatieve vlucht naar de eindbestemming of dat zij vervolgens om terugbetaling van de vliegtickets heeft gevraagd. Daarmee heeft de vervoerder niet alle redelijke maatregelen getroffen om de vertraging van de passagier op de eindbestemming te voorkomen of te beperken. Dit betekent dat, ook als de annulering het gevolg zou zijn geweest van buitengewone omstandigheden, de vervoerder de passagier moet compenseren. Vordering tot vergoeding van meerkosten van de alternatieve vlucht 4.9. De Verordening biedt gestandaardiseerde rechten bij annulering, vertraging of instapweigering en biedt in beginsel geen grondslag voor het vorderen van schadevergoeding. Het Hof heeft echter geoordeeld dat een passagier van een geannuleerde vlucht zich, om compensatie te verkrijgen, kan beroepen op de niet-nakoming door de luchtvaartmaatschappij van onder meer haar verplichting om bijstand te bieden. Hieronder valt ook haar plicht om informatie te verstrekken. Deze compensatie is wel beperkt tot hetgeen, gelet op de specifieke omstandigheden van elk geval, noodzakelijk, passend en redelijk is om het verzuim van de luchtvaartmaatschappij goed te maken. 4.10. Zoals hiervoor overwogen, heeft de vervoerder niet voldaan aan zijn plicht om bij eerste gelegenheid en onder bevredigende voorwaarden redelijk alternatief vervoer voor de passagier beschikbaar te stellen. Doordat hij de passagier niet de mogelijkheid heeft geboden voor een alternatieve vlucht naar de eindbestemming, heeft hij naar het oordeel van de kantonrechter evenmin voldaan aan zijn plicht om bijstand te bieden. Zij had immers niet de keuze tussen een alternatieve vlucht naar de eindbestemming en terugbetaling van de ticketkosten. 4.11. De passagier stelt dat zij als gevolg hiervan zelf een alternatieve vlucht naar de eindbestemming heeft geboekt en dat de meerkosten daarvan ten opzichte van de oorspronkelijke ticketprijs € 683,93 bedroegen. Zij verwijst hierbij naar een productie 7 bij conclusie van repliek. De vervoerder betwist dit en voert aan dat de genoemde productie niet bij de conclusie van repliek is gevoegd. De passagier heeft daar bij akte tegenin gebracht dat het document ook al als productie 1 bij de dagvaarding was gevoegd. 4.12. De kantonrechter overweegt dat de boekingsbevestiging van de alternatieve vlucht al bij de dagvaarding is gevoegd en de vervoerder niet anderszins heeft betwist dat de passagier deze kosten heeft gemaakt voor de het boeken van de alternatieve vlucht. Daarom staat vast dat de passagier € 683,93 aan meerkosten heeft betaald voor het boeken van de alternatieve vlucht. Resteert de vraag of deze kosten noodzakelijk, passend en redelijk waren in verhouding tot het verzuim van de vervoerder om bijstand te bieden. Gelet op de omstandigheden van dit geval, is de kantonrechter van oordeel dat de extra reiskosten van de passagier noodzakelijk, passend en redelijk waren. De vervoerder heeft immers geen alternatieve vlucht aangeboden, waardoor de passagier genoodzaakt was om zelf een vlucht te boeken. Nu de vervoerder verder geen verweer heeft gevoerd tegen deze vordering van de passagier, zullen de gevorderde meerkosten van de alternatieve vlucht eveneens worden toegewezen. Dit betekent dat de gevorderde hoofdsom zal worden toegewezen. 4.13. Voor wat betreft de over de hoofdsom gevorderde wettelijke rente, moet onderscheid worden gemaakt tussen de vordering tot compensatie en de vordering tot vergoeding van de meerkosten van de alternatieve vlucht. 4.14. Voor de vordering tot compensatie geldt dat de daarover gevorderde rente toewijsbaar is met ingang van de datum waarop de passagiers schade hebben geleden. Dat is de datum waarop de passagier op de eindbestemming had moeten aankomen. Het gaat om een vordering tot vergoeding van forfaitair berekende schade, zodat deze schade meteen opeisbaar is. Het verzuim treedt zonder ingebrekestelling in op het moment dat de schade geacht wordt te zijn geleden. De wettelijke rente over de compensatie wordt daarom toegewezen vanaf 4 januari 2022. 4.15. Voor de vordering tot vergoeding van de meerkosten van de alternatieve vlucht geldt dat een schriftelijke ingebrekestelling is vereist waarin de vervoerder een redelijke termijn voor nakoming wordt gesteld. De vervoerder is na afloop van die termijn in verzuim. De passagier heeft niet gesteld op welk moment de vervoerder met de betaling van dit gedeelte van de hoofdsom in verzuim was. Daarom wordt de wettelijke rente over dit gedeelte van de hoofdsom toegewezen vanaf de datum van de dagvaarding. 4.16. De passagier heeft een bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten gevorderd. De vordering heeft geen betrekking op één van de situaties waarin het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit) van toepassing is. Daarom moet de kantonrechter de vraag of buitengerechtelijke incassokosten verschuldigd zijn, toetsen aan het rapport Voorwerk II. De vervoerder heeft niet betwist dat de passagier buitengerechtelijke werkzaamheden heeft laten verrichten en dat hiervoor kosten zijn gemaakt, zodat dit vast staat. De omvang van de buitengerechtelijke incassokosten moet worden getoetst aan de tarieven uit het Besluit in plaats van aan de tarieven van het rapport Voorwerk II. De tarieven uit het Besluit worden redelijk geacht. Omdat het gevorderde bedrag niet hoger is dan het volgens het Besluit berekende tarief, zullen de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten worden toegewezen. 4.17. De gevorderde rente over de buitengerechtelijke kosten is ook toewijsbaar, behalve dat deze wordt toegewezen vanaf de datum van de dagvaarding. De passagier heeft daar in ieder geval vanaf die datum recht op. Het is niet gesteld of gebleken dat zij dit ook al vanaf een eerdere datum had. 4.18. De vervoerder zal in het ongelijk worden gesteld. Daarom zal hij worden veroordeeld in de kosten van de procedure. Ook de nakosten worden toegewezen, voor zover deze kosten daadwerkelijk door de passagier worden gemaakt. De gevorderde rente over de proceskosten wordt toegewezen vanaf de datum gelegen 14 dagen na betekening van dit vonnis.