<nr>1</nr>De procedure

<nr>2</nr>De gronden van de beslissing 2.1. De voorzieningenrechter zal de vorderingen van [eiseres] afwijzen, op de volgende gronden. 2.2. De vorderingen in kort geding kunnen alleen worden toegewezen als [eiseres] daarbij een spoedeisend belang heeft. Dat is het geval, nu de vorderingen naar haar aard spoedeisend zijn. 2.3. De voorzieningenrechter houdt partijen voor dat het duidelijk is dat de belangen voor beide partijen groot zijn en dat het een emotioneel geladen zaak is. Dat gezegd hebbende, is wel de situatie dat er al een uitspraak van de Nederlandse rechter ligt, dat uitvoerbaar bij voorraad is verklaard. Dat betekent dat ondanks dat [eiseres] in hoger beroep is gegaan, [gedaagde] dat vonnis in principe ten uitvoer mag leggen. Er is maar beperkte ruimte in dit kort geding om de executie van het vonnis tegen te houden. 2.4. In dit kort geding kan de tenuitvoerlegging alleen worden geschorst als [gedaagde] geen in redelijkheid te respecteren belang heeft om het vonnis ten uitvoer te leggen. Dat kan het geval zijn als er een juridische of feitelijke misslag in het vonnis zit. Maar dat is niet aan de orde, zo heeft ook de advocaat van [eiseres] bevestigd. Beoordeeld moet worden of na het vonnis voorgevallen feiten een noodtoestand voor [eiseres] opleveren. Hierop heeft haar advocaat een beroep gedaan. 2.5. In het vonnis van 6 december 2022 zijn de belangen van [eiseres] meegewogen en is er geoordeeld over de rechtsmacht. Na dit vonnis heeft de voorzieningenrechter in Argentinië op 29 december 2022 een vonnis uitgesproken en een voorlopige maatregel uitgesproken betreffende de woning aan de [adres] te [postcode] [plaats] . Dit vonnis heeft echter, zoals het er nu voorstaat, geen rechtskracht in Nederland. Verder is de situatie na het kortgedingvonnis van 6 december 2022 niet veranderd. Daarmee wil de voorzieningenrechter niet afdoen aan het belang van [eiseres] maar zo is het juridisch. 2.6. In het vonnis van 6 december 2022 heeft de rechter al beslist dat de eventueel resterende verkoopopbrengst van de woning na aflossing van de huwelijkse schulden, in depot bij de notaris komt te staan, totdat partijen een regeling hebben getroffen of tot er een rechterlijke uitspraak ligt over hoe die opbrengst tussen partijen verdeeld moet worden. Ook de vordering van dit gedeelte van de uitspraak wordt afgewezen. Er is geen reden om daarvan af te wijken op dezelfde gronden als waar de primaire vordering wordt afgewezen. 2.7. De conclusie is dat de voorzieningenrechter de vordering van [eiseres] zal afwijzen. 2.8. Gelet op de relatie tussen partijen zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.