<nr>1</nr>De procedure

<nr>2</nr>De beoordeling 2.1. [eiseres] en [erflater] (hierna: erflater) hebben gedurende meer dan twintig jaar een affectieve relatie gehad en met elkaar een gemeenschappelijke huishouding gevoerd. Op 5 februari 2001 werd uit de relatie tussen [eiseres] en erflater hun zoon [betrokkene] (hierna: [betrokkene]) geboren. 2.2. [eiseres] stelt dat erflater voor het laatst bij testament van 7 april 2000 over zijn nalatenschap heeft beschikt. In dat testament zijn twee erfstellingen opgenomen die, volgens [eiseres], alleen voorzien in de situatie dat uit de relatie van [eiseres] en erflater geen kinderen zijn geboren. Volgens [eiseres] was het ook de bedoeling van erflater om een erfstelling op te nemen voor de situatie dat uit hun relatie wel één of meer kinderen zijn geboren, maar is de notaris dat vergeten op te nemen. [eiseres] vordert daarom primair voor recht te verklaren dat het testament van erflater zo wordt uitgelegd zoals geredigeerd door notaris D.B. Dijkhuis te Koog aan de Zaan en gelezen moet worden als volgt: “ TWEEDE ERFSTELLING Voor het geval ik voor mijn genoemde vriendin mocht komen te overlijden en er afstammelingen uit mijn relatie met haar geboren mochten zijn, beschik ik als volgt: 1. Ik benoem mijn genoemde vriendin voor vijftig procent (50%) van mijn nalatenschap; 2. Ik benoem ieder van mijn kinderen tezamen en voor gelijke delen voor vijftig procent (50%) van mijn nalatenschap.” 2.3. Hoewel [eiseres] stelt dat erflater voor het laatst bij testament van 7 april 2000 over zijn nalatenschap heeft beschikt, heeft [eiseres] daarvan geen bewijs overgelegd. Dat maakt dat de rechtbank bij deze stand van zaken de gevorderde verklaring voor recht niet kan afgeven. 2.4. Gelet op het voorgaande zal [eiseres] daarom in de gelegenheid worden gesteld om een verklaring van de notaris in het geding te brengen waaruit blijkt dat dit testament het laatste (en geldende) testament van erflater is. 2.5. Iedere verdere beslissing wordt aangehouden.