<nr>1</nr> [eiser 1], wonende te [plaats 1]

RECHTBANK NOORD-HOLLAND Handel, Kanton en Insolventie locatie Haarlem Zaaknr./rolnr.: 10859307 \ CV EXPL 23-8375 Uitspraakdatum: 16 oktober 2024 Vonnis van de kantonrechter in de zaak van:

<nr>1</nr> [eiser 1], wonende te [plaats 1] 2. [eiser 2], wonende te [plaats 2] eisers hierna gezamenlijk te noemen: de passagiers gemachtigde: mr. R. Bos (ProBe-ASP B.V.) tegen de buitenlandse vennootschap Deutsche Lufthansa Aktiengesellschaft gevestigd te Keulen, Duitsland gedaagde hierna te noemen: de vervoerder gemachtigden : mr. E.C.C.M. Bootsman en mr. F.B. Mahabali (Russel Advocaten) De zaak in het kort De passagiers hebben van de vervoerder (onder meer) compensatie gevraagd voor een meer dan 3 uur vertraagde vlucht. De vervoerder voert aan dat de vertraging het gevolg was van buitengewone omstandigheden. De passagiers stellen dat er geen sprake was van buitengewone omstandigheden en dat zij hun vlucht gehaald hadden als zij niet omgeboekt waren. De vervoerder heeft dit niet gemotiveerd betwist. De stelling van de passagiers is dan ook vast komen te staan en dus wordt de vordering toegewezen.

<nr>1</nr>Het procesverloop 1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit: - de dagvaarding: - de conclusie van antwoord; - de conclusie van repliek; - de conclusie van dupliek; 1.2. Ten slotte is vonnis bepaald.

<nr>2</nr>De feiten 2.1. De passagiers hebben met de vervoerder een vervoersovereenkomst gesloten. Op grond daarvan moest de vervoerder hen op 21 april 2022 vervoeren van Bandaranayake International Airport (Sri Lanka), via Mumbai Airport (India) en Frankfurt International Airport (Duitsland), naar Amsterdam-Schiphol Airport met vluchtcombinatie UL143, LH757 en LH988 2.2. Vlucht LH757 van Mumbai naar Frankfurt (hierna: de vlucht), is met vertraging uitgevoerd. De passagiers hebben hun aansluitende vlucht gemist. De passagiers zijn met een vertraging van meer dan drie uur aangekomen op de eindbestemming. 2.3. De passagiers hebben daarom compensatie van de vervoerder gevorderd. 2.4. De vervoerder heeft niet uitbetaald.

<nr>3</nr>Het geschil 3.1. De passagiers vorderen dat de vervoerder, bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis, veroordeeld zal worden tot betaling van:- € 1.200,00 vermeerderd met de wettelijke rente over dit bedrag vanaf de datum van de vertraging tot aan de dag der algehele voldoening;- € 180,00 aan buitengerechtelijke incassokosten, te vermeerderen met wettelijke rente;- de proceskosten, te vermeerderen met wettelijke rente. - de nakosten. 3.2. De passagiers baseren hun vordering op de Verordening (EG) nr. 261/2004 (hierna: de Verordening) en de rechtspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna: het Hof). De passagiers stellen dat de vervoerder hen vanwege de vertraging van de vlucht moet compenseren met een bedrag van € 600,00 per passagier (artikel 7 van de Verordening). 3.3. De vervoerder voert verweer. Hij voert aan dat de vertraging van de vlucht gevolg was van buitengewone omstandigheden. Deze konden ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen worden (artikel 5 lid 3 van de Verordening).

<nr>4</nr>De beoordeling 4.1. De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat hij bevoegd is om van de vordering kennis te nemen. 4.2. Vast staat dat de passagiers met een vertraging van meer dan drie uur op de eindbestemming zijn aangekomen. In beginsel moet de vervoerder dan compenseren. Dit is anders als de vervoerder kan aantonen dat de vertraging het gevolg is geweest van buitengewone omstandigheden. 4.3. De vervoerder stelt dat de vertraging van de vlucht het gevolg was van restricties van de luchtverkeersleiding. Daarom is de vlucht met 23 minuten vertraging aangekomen, aldus de vervoerder. 4.4. De passagiers hebben dit niet betwist, zodat dit vast staat. Als een vlucht een beperking krijgt opgelegd door de luchtverkeersleiding, heeft deze niet de mogelijkheid om toch eerder te vertrekken. De instructies van de luchtverkeersleiding moeten namelijk altijd worden opgevolgd. Daarom is dit geen omstandigheid waar de vervoerder daadwerkelijke invloed op kan uitoefenen en is dit niet inherent aan de normale activiteit van de vervoerder. De vertraging van de vlucht was dus het gevolg van een buitengewone omstandigheid. 4.5. De passagiers voeren echter aan dat zij onnodig zijn omgeboekt door de vervoerder. De aansluitende vlucht LH988 had 35 minuten vertrekvertraging. Daarom hadden de passagiers vlucht LH988 dus, ondanks de vertraging van de vlucht in kwestie, alsnog kunnen halen. Zij waren toen echter al omgeboekt door de vervoerder. De langdurige vertraging van de passagiers op de eindbestemming is dus ontstaan door de voortijdige omboeking door de vervoerder, aldus de passagiers. 4.6. De vervoerder heeft het betoog van de passagiers dat zij de aansluitende vlucht, ondanks de vertraging van de vlucht in kwestie, alsnog hadden kunnen halen, niet weersproken. Daarmee is niet vast komen te staan dat de uiteindelijke langdurige vertraging van de passagiers op de eindbestemming het gevolg was van de buitengewone omstandigheid op de vlucht in kwestie. Het beroep van de vervoerder daarop slaagt dus niet. De vordering zal daarom worden toegewezen. De over de hoofdsom gevorderde wettelijke rente is eveneens toewijsbaar. 4.7. De passagiers hebben een bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten gevorderd. De vervoerder heeft deze vordering gemotiveerd betwist. De vordering heeft geen betrekking op één van de situaties waarin het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit) van toepassing is. Daarom moet de kantonrechter de vraag of buitengerechtelijke incassokosten verschuldigd zijn, toetsen aan het rapport Voorwerk II. De passagiers hebben voldoende aannemelijk gemaakt dat zij buitengerechtelijke werkzaamheden hebben laten verrichten en dat hiervoor kosten zijn gemaakt. De omvang van de buitengerechtelijke incassokosten moet worden getoetst aan de tarieven uit het Besluit in plaats van aan de tarieven van het rapport Voorwerk II. De tarieven uit het Besluit worden redelijk geacht. Omdat het gevorderde bedrag niet hoger is dan het volgens het Besluit berekende tarief, zullen de gevorderde buitengerechtelijke incassokosten worden toegewezen. 4.8. De gevorderde rente over de buitengerechtelijke kosten is ook toewijsbaar, behalve dat deze wordt toegewezen vanaf de datum van de dagvaarding. De passagiers hebben daar in ieder geval vanaf die datum recht op. Het is niet gesteld of gebleken dat zij dit ook al vanaf een eerdere datum hadden. 4.9. De vervoerder zal in het ongelijk worden gesteld. Daarom zal hij worden veroordeeld in de kosten van de procedure. Ook de nakosten worden toegewezen, voor zover deze kosten daadwerkelijk door de passagiers worden gemaakt. De wettelijke rente over de proceskosten en de nakosten wordt toegewezen vanaf de datum gelegen 14 dagen na betekening van dit vonnis.

<nr>5</nr>De beslissing De kantonrechter: 5.1. veroordeelt de vervoerder tot betaling aan de passagiers van € 1.380,00, te vermeerderen met de wettelijke rente over € 1.200,00 vanaf 21 april 2022 en over € 180,00 vanaf 1 december 2023, tot aan de dag van voldoening van deze bedragen; 5.2. veroordeelt de vervoerder tot betaling van de proceskosten die aan de kant van de passagiers tot en met vandaag worden begroot op de bedragen zoals deze hieronder zijn gespecificeerd: dagvaarding € 129,14;griffierecht € 218,00;salaris gemachtigde € 408,00; vermeerderd met de wettelijke rente over deze bedragen vanaf de datum gelegen 14 dagen na betekening van dit vonnis; 5.3. veroordeelt de vervoerder tot betaling van € 102,00 aan nakosten, voor zover de passagiers daadwerkelijk nakosten zullen maken, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de datum gelegen 14 dagen na betekening van dit vonnis; 5.4. verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad; 5.5. wijst het meer of anders gevorderde af. Dit vonnis is gewezen door mr. S.N. Schipper, kantonrechter en is uitgesproken op de openbare terechtzitting van bovengenoemde datum in aanwezigheid van de griffier. De griffier De kantonrechter