<nr>1</nr>Het verloop van de procedure en het proces-verbaal van de zitting

<nr>2</nr>Overwegingen 2.1. De gedraging De gedraging waarvoor de boete is opgelegd, luidt – kort omschreven – als volgt: negeren inhaalverbod: Bord F 1. 2.2. Het verweer tegen de opgelegde boete Betrokkene is het niet eens met de beslissing van de officier van justitie en gemachtigde van betrokkene heeft namens betrokkene aangevoerd dat de gedraging niet is begaan. Betrokkene heeft namelijk een landbouwvoertuig ingehaald en dat is toegestaan. Daarnaast heeft de verklaring van de verbalisant in het zaakoverzicht geen bewijskracht. 2.3. Het standpunt van de vertegenwoordiger van de officier van justitie De vertegenwoordiger van de officier van justitie heeft op de zitting meegedeeld de beslissing en het standpunt te handhaven en heeft de kantonrechter verzocht om het beroep ongegrond te verklaren. 2.4. De beoordeling va het verweer met betrekking tot de bewijskracht van het zaakoverzicht De kantonrechter overweegt dat volgens vaste rechtspraak de vaststelling dat een gedraging is verricht ook op een niet-ambtsedige verklaring van een verbalisant kan worden gebaseerd. Dit verweer van gemachtigde treft dan ook geen doel. 2.5. De beoordeling van de gedraging waarvoor de boete is opgelegd Naast de in de inleidende beschikking vermelde gegevens, houdt de verklaring van de verbalisant zoals opgenomen in het zaakoverzicht van het CJIB onder meer het volgende in: “(…) Gedragingsgegevens: Wij, verbalisanten zagen dat betrokken voertuig een vrachtwagen inhaalde waar dit niet is toegestaan. (…)” De kantonrechter is van oordeel dat uit de stukken die zich in het dossier bevinden – met name uit de verklaring van de verbalisanten – voldoende blijkt dat de gedraging waarvoor de boete is opgelegd, is verricht. Hetgeen namens betrokkene is aangevoerd is naar het oordeel van de kantonrechter ongeloofwaardig. In de fase bij de officier van justitie is namens betrokkene ‘betwist dat het juiste kenteken is genoteerd, hij is daar niet geweest evenals het voertuig’ en in de fase bij de kantonrechter is namens betrokkene aangevoerd dat betrokkene ‘zich het voorval nog goed kan herinneren’ en dat – hetgeen zou zijn toegestaan – er een landbouwvoertuig is ingehaald. De kantonrechter ziet daarom ook geen aanleiding om het verweer van betrokkene te laten prevaleren boven dat van de verbalisanten. De boete is dus terecht opgelegd. De kantonrechter ziet in hetgeen betrokkene heeft aangevoerd ook geen reden om de boete te matigen. Het beroep wordt daarom ongegrond verklaard. 2.6. Proceskosten De kantonrechter ziet geen aanleiding om proceskosten toe te kennen, omdat het beroep ongegrond wordt verklaard. De uitspraak De kantonrechter: ‒ verklaart het beroep ongegrond; ‒ wijst het verzoek om vergoeding van de proceskosten af. Deze uitspraak is gedaan door mr. A. P. Ploeger, kantonrechter, bijgestaan door de griffier, en in het openbaar uitgesproken. De griffier De kantonrechter Tegen deze uitspraak kan op grond van artikel 14 WAHV hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, binnen 6 weken na de hieronder vermelde dag van toezending. Hoger beroep is in beginsel alleen mogelijk als de boete in de uitspraak is bepaald op een bedrag van meer dan € 110,00. Het beroepschrift moet worden verzonden aan de afdeling Kanton van de rechtbank Noord-Holland, Postbus 251, 1800 BG Alkmaar. De wet gaat uit van een geheel schriftelijke procedure in hoger beroep, tenzij door u bij het beroepschrift uitdrukkelijk om een mondelinge behandeling van de zaak is verzocht. Het instellen van hoger beroep per e-mail is niet mogelijk. Datum toezending: