<nr>1</nr>Het procesverloop

<nr>2</nr>De beoordeling 2.1. De vordering is gebaseerd op een overeenkomst tussen een handelaar en een consument. Bij het sluiten van dergelijke overeenkomsten moet ter bescherming van de consument aan de wettelijke (pre)contractuele informatieplichten van Boek 6, titel 5, afdeling 2B van het Burgerlijk Wetboek (BW) worden voldaan. Dat aan deze plichten is voldaan, moet gemotiveerd worden gesteld en onderbouwd. De kantonrechter moet er ambtshalve op toezien dat die voorschriften worden nageleefd, dus ook als er geen verweer is gevoerd. Zie, onder meer, het arrest van de Hoge Raad van 12 november 2021 (ECLI:NL:HR:2021:1677). 2.2. De eisende partij heeft naar het oordeel van de kantonrechter niet voldoende gesteld en onderbouwd dat zij heeft voldaan aan de op haar rustende informatieplichten. De kantonrechter licht dit als volgt toe. Artikel 6:230v lid 3 BW 2.3. De eisende partij stelt te hebben voldaan aan artikel 6:230v lid 3 BW. Zij licht toe dat de consument, om de bestelling te kunnen afronden, op de button ‘Betaal mijn bestelling’ dient te klikken. Volgens de eisende partij wordt de consument door voornoemde button in niet voor misverstand vatbare termen erop gewezen dat het plaatsen van de bestelling een betalingsverplichting inhoudt. De eisende partij verwijst ter onderbouwing daarvan naar productie drie, pagina acht. 2.4. Anders dan de eisende partij stelt, blijkt uit voornoemde bijlage niet dat de bestelknop de woorden ‘Betaal mijn bestelling’ bevat. In plaats daarvan wordt op de door de eisende partij genoemde pagina de garanties uiteengezet die van toepassing zijn op alle Wish aankopen. Bij gebrek aan verdere toelichting kan de kantonrechter niet vaststellen hoe de bestelknop luidt die de consument moet aanklikken voordat het bestelproces wordt afgerond en waarbij voor de consument een betalingsverplichting ontstaat. De kantonrechter kan daarom niet vaststellen dat aan de gedaagde partij een duidelijke mededeling is gedaan dat met het aanklikken van de bestelknop een betalingsverplichting wordt aangegaan en dat dus voldaan is aan de verplichting van artikel 6:230v lid 3 BW. Artikel 6:230v lid 7 BW 2.5. Ook heeft de eisende partij niet voldoende toegelicht op welke wijze zij heeft voldaan aan de contractuele informatieplicht van artikel 6:230v lid 7 BW. De eisende partij heeft een bestelbevestiging overgelegd zonder een zogenaamde header, zodat niet kan worden vastgesteld dat deze aan de gedaagde partij is gestuurd. Tevens voldoet de bestelbevestiging niet aan de eisen van artikel 6:230v lid 7 BW. Consumentenkredietovereenkomst 2.6. Anders dan de eisende partij is de kantonrechter verder van oordeel dat sprake is van een consumentenkredietovereenkomst. Partijen zijn namelijk overeengekomen dat de gedaagde partij het aankoopbedrag van de bij de webwinkel bestelde goederen binnen veertien dagen na levering van die goederen aan (de rechtsvoorganger van) de eisende partij betaalt. Het aan de gedaagde partij verlenen van uitstel van betaling is een vorm van kredietverstrekking (artikel 7:57 lid 1 sub c BW). 2.7. De eisende partij heeft in haar dagvaarding weliswaar gesteld dat sprake is van een uitzondering als bedoeld in artikel 7:58 lid 2 onder e BW omdat bij het aangaan van het krediet en bij betaling binnen de gestelde termijn geen rente en/of aanvullende kosten verschuldigd zijn, maar heeft dat onvoldoende onderbouwd en toegelicht. Bovendien is niet toegelicht of er kosten in rekening worden gebracht als er niet binnen de gestelde termijn wordt betaald en zo ja welke, terwijl uit de Algemene Voorwaarden van Klarna wel degelijk blijkt dat er kosten in rekening worden gebracht bij te late betaling. Deze kosten worden eveneens tot de kosten van het krediet gerekend. Bij gebrek aan deze toelichting kan niet worden vastgesteld dat sprake is van de uitzondering als bedoeld in artikel 7:58 lid 2 onder e BW. Wat is hiervan het gevolg? 2.8. Op grond van artikel 111 lid 2 onder d Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) moet de dagvaarding de eis en de gronden daarvan vermelden en op grond van artikel 21 Rv moet de eisende partij de voor de beslissing van belang zijnde feiten volledig en naar waarheid aanvoeren. 2.9. De eisende partij heeft niet aan deze eisen voldaan. Daarom wordt de vordering afgewezen. Gelet op artikel 3.5 van het Landelijk procesreglement voor rolzaken kanton wordt de eisende partij niet meer in de gelegenheid gesteld om haar vordering bij akte alsnog nader toe te lichten en te onderbouwen. 2.10. De proceskosten komen voor rekening van de eisende partij, omdat zij ongelijk krijgt. Deze worden aan de kant van de gedaagde partij tot en met vandaag vastgesteld op nihil.