<nr>1</nr> [passagier sub 1] ,

<nr>4</nr>De beoordeling 4.1. De kantonrechter stelt ambtshalve vast dat de Nederlandse rechter in deze zaak bevoegd is om van het verzoek kennis te nemen. 4.2. In het vorderingsformulier hebben de passagiers aangegeven een mondelinge behandeling te verlangen, indien de vervoerder reageert met stukken ter staving van zijn stellingen welke nieuwe feiten en omstandigheden aan het licht brengen. Gelet op artikel 5 lid 1bis van de Verordening tot vaststelling van een Europese procedure voor geringe vorderingen nr. 861/2007 (EPGV-Verordening) zal de kantonrechter dit verzoek weigeren omdat hij, gezien de omstandigheden van de zaak, van oordeel is dat een eerlijke rechtspleging in deze zaak geen mondelinge behandeling vergt. 4.3. Vast staat dat de passagiers met een vertraging van meer dan drie uur zijn aangekomen op de eindbestemming, zodat de vervoerder op grond van de Verordening in beginsel gehouden is de compensatie als bedoeld in de Verordening te voldoen. Dit is anders indien hij kan aantonen dat de vertraging het gevolg is geweest van buitengewone omstandigheden op grond van artikel 5, lid 3, van de Verordening. Gelet op het arrest Wallentin-Hermann (C-549/07) van het Hof van 22 december 2008 dient een luchtvaartmaatschappij in het voorkomende geval aan te tonen dat zij zelfs met de inzet van alle beschikbare materiële en personeelsmiddelen de buitengewone omstandigheden kennelijk niet had kunnen vermijden – behoudens indien zij op het relevante tijdstip onaanvaardbare offers uit het oogpunt van de mogelijkheden van haar onderneming had gebracht – dat de buitengewone omstandigheden waarmee zij werd geconfronteerd tot de langdurige vertraging van de vlucht leidden. 4.4. Ten aanzien van het beroep van de vervoerder op de aanwezigheid van buitengewone omstandigheden geldt (in algemene zin) het volgende. In de punten 14 en 15 van de considerans van de Verordening heeft de gemeenschapswetgever er op gewezen dat dergelijke omstandigheden zich onder meer kunnen voordoen in geval van weersomstandigheden die uitvoering van de vlucht in kwestie verhinderen en wanneer een besluit van het luchtverkeersbeheer voor een specifiek vliegtuig op een specifieke dag een langdurige vertraging, een vertraging van een nacht of de annulering van één of meer vluchten van dat vliegtuig veroorzaakt. 4.5. De vervoerder doet een beroep op buitengewone omstandigheden en betoogt daartoe dat de vlucht onderdeel is van de rotatievlucht Parijs - Budapest - Parijs met vluchtnummers AF1294/AF1295. De voorafgaande vlucht AF1294 is met een vertraging van 20 minuten uitgevoerd. Deze vertraging heeft echter geen effect gehad op de vertraging van vlucht AF1295. Vlucht AF1215 stond gepland om 15:15 uur UTC te vertrekken. Om 13:15 uur UTC heeft de Europese luchtverkeersleiding Eurocontrol een CTOT opgelegd aan het toestel. Op basis van deze CTOT mocht het toestel pas om 16:39 uur UTC opstijgen. Uit het log volgt dat het CTOT is opgelegd vanwege verschillende regulaties. Op de route van het toestel en de luchthaven waren vier regulaties actief. De regulatie met de meeste impact (code 81 ‘ATFM due to ATC EN-ROUTE DEMAND CAPACITY, standard demand/capacity problems)’ is opgenomen in het operational log. Het CTOT werd vervolgens meerdere malen herzien. Uiteindelijk kreeg het toestel om 16:36 uur UTC toestemming om op te stijgen. Als gevolg hiervan is het toestel om 18:46 uur UTC, met een vertraging van één uur en 11 minuten, te Parijs gearriveerd. 4.6. De kantonrechter is van oordeel dat de vervoerder voldoende heeft aangetoond dat de luchtverkeersleiding meerdere malen een nieuwe CTOT heeft opgelegd aan het toestel. De gewijzigde CTOT’s van de vlucht, kunnen worden gezien als besluiten van het luchtverkeersbeheer voor een specifiek vliegtuig op een specifieke dag, zoals bedoeld in overweging 15 van de considerans van de Verordening. Het toestel kon immers door deze omstandigheden niet eerder vertrekken, omdat de instructie van de luchtverkeersleiding altijd moet worden opgevolgd. Anders dan de passagiers stellen heeft de vervoerder voldoende onderbouwd dat de vertraging van de voorafgaande vlucht niet van invloed is geweest op de vertraging van vlucht AF1215, de luchtverkeersleiding had immers al twee uur voor de uitvoering van de vlucht het CTOT opgelegd, met vertragingscode 81. Naar het oordeel van de kantonrechter is de vertraging van de passagiers dan ook veroorzaakt door buitengewone omstandigheden. 4.7. De vraag die vervolgens voorligt is of de vervoerder alle redelijke maatregelen heeft genomen om de vertraging van de passagiers te beperken. De passagiers stellen hiertoe dat de vervoerder hieraan niet heeft voldaan, omdat de vervoerder in het kader van de redelijke maatregelen rekening dient te houden met een minimale overstaptijd (hierna MCT), om de aansluitende vlucht te kunnen halen. De passagiers stellen dat zij een overstaptijd van 40 minuten hadden terwijl de MCT op de luchthaven 45 minuten is, zodat zij de aansluitende vlucht nooit konden halen. De vervoerder heeft hierop onder meer aangevoerd dat de MCT voor de vlucht 40 minuten is, dat de vervoerder niet de overstaptijd van de passagiers heeft vastgesteld en evenmin de MCT heeft vastgesteld. De vervoerder voegt daaraan toe dat wanneer de MCT op een bepaalde luchthaven is vastgesteld dit in de reserveringssystemen wordt ingevoerd zodat het voor passagiers in beginsel technisch niet mogelijk is om combinaties van vluchten te boeken waarbij de MCT niet in acht is genomen. De vervoerder laat echter na zijn stellingen te onderbouwen en met name de stelling dat de MCT op de luchthaven Charles De Gaulle Airport voor de onderhavige vlucht 40 minuten is. Daarmee heeft de vervoerder de stelling van de passagiers onvoldoende gemotiveerd weersproken, zodat niet gesteld kan worden dat de vervoerder alle redelijke maatregelen heeft genomen om de vertraging te voorkomen. De passagiers konden immers de aansluitende vlucht ook zonder vertraging niet halen. 4.8. Nu de vervoerder voor het overige geen verweer heeft gevoerd, zal het verzoek tot betaling van de hoofdsom, gelet op de duur van de vertraging van de vlucht, worden toegewezen. 4.9. De verzochte wettelijke rente over de hoofdsom is als onvoldoende gemotiveerd weersproken toewijsbaar. 4.10. De passagiers hebben een bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten verzocht. De vervoerder heeft dit verzoek (gemotiveerd) betwist. Omdat het onderhavige verzoek geen betrekking heeft op één van de situaties waarin het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit) van toepassing is, zal de kantonrechter de vraag of buitengerechtelijke incassokosten verschuldigd zijn toetsen aan de eisen zoals deze zijn geformuleerd in het rapport Voorwerk II. Voldoende aannemelijk is gemaakt dat buitengerechtelijke werkzaamheden zijn verricht en dat hiervoor door de passagiers kosten zijn gemaakt. De omvang van de buitengerechtelijke incassokosten moet worden getoetst aan de tarieven zoals vervat in het Besluit in plaats van aan de tarieven van het rapport Voorwerk II, omdat de tarieven neergelegd in voornoemd Besluit worden geacht redelijk te zijn. Het verzochte bedrag aan buitengerechtelijke incassokosten is hoger dan het in het Besluit bepaalde tarief. De kantonrechter zal het verzochte bedrag dan ook toewijzen tot het wettelijke tarief (en subsidiair gevorderde), te weten € 90,75 (inclusief btw), en voor het overige afwijzen. De gevorderde rente over de buitengerechtelijke kosten wordt afgewezen, omdat niet is gesteld of gebleken dat deze kosten daadwerkelijk zijn betaald. 4.11. De proceskosten komen voor rekening van de vervoerder omdat deze ongelijk krijgt. Ook de nakosten kunnen worden toegewezen, voor zover deze kosten daadwerkelijk door de passagiers worden gemaakt. De verzochte rente over de toe te wijzen proceskosten is niet toewijsbaar met ingang van 2 juli 2018, omdat de vervoerder ten aanzien van deze kosten dan nog niet in verzuim is, zodat aan de eisen van art. 6:119 BW niet is voldaan. De verzochte rente is toewijsbaar met ingang van de datum gelegen 14 dagen na betekening van deze beschikking. 4.12. Op verzoek van de passagiers zal een certificaat als bedoeld in artikel 20 lid 2 van de Verordening (EG) nr. 861/2007 tot vaststelling van een Europese procedure voor geringe vorderingen aan deze beschikking worden gehecht.