<nr>1</nr>De feiten en de vorderingen over en weer

<nr>1</nr>De feiten en de vorderingen over en weer in conventie en in reconventie 1.1. Partijen hebben een affectieve relatie met elkaar gehad. Zij waren ongehuwd en tussen hen bestond geen samenlevingsovereenkomst of geregistreerd partnerschap. 1.2. Partijen hebben eind 2020 samen een hond gekocht met de naam [Y] (hierna: [Y]). 1.3. Partijen hebben tot 25 juli 2021 samengewoond in de woning van de man. De vrouw heeft de woning op die datum verlaten en woont sindsdien bij haar ouders. De relatie van partijen is beëindigd. 1.4. Partijen hebben op 31 juli 2021 met elkaar gesproken. Zij hebben toen een ‘Overeenkomst van verdeling roerende goederen na beëindiging relatie’ ondertekend. 1.5. De vrouw vordert in conventie kort gezegd dat de rechtbank de wijze van de verdeling van de eenvoudige gemeenschap zal vaststellen, waarbij [Y] aan haar wordt toebedeeld en zij uit hoofde van overbedeling een bedrag van € 400,- aan de man moet betalen. Daarnaast vordert de vrouw afgifte aan haar van [Y] en van een salontafel, een dressoir en handdoeken van de Hema. 1.6. In reconventie vordert de man primair dat de rechtbank zal bepalen dat hij eigenaar is van [Y]. Subsidiair vordert hij dat [Y] aan hem zal worden toebedeeld.

<nr>2</nr>De gronden van de beslissing 2.1. De rechtbank overweegt dat partijen met de door hen gesloten overeenkomst van 31 juli 2021 afspraken hebben gemaakt over alle te verdelen roerende zaken. Dat blijkt allereerst uit de tekst van de overeenkomst van 31 juli 2021: “Inhoudelijk kan geen van de partijen in een later tijds vak nog aanspraak maken op de resterende roerende zaken die niet meegenomen zijn in bovengenoemde lijst”. Uit wat partijen hierover in de processtukken en tijdens de mondelinge behandeling naar voren hebben gebracht, blijkt dat partijen samen hebben gekeken naar de spullen in de woning en dat zij tot de verdeling zijn gekomen die in de overeenkomst staat. De bedoeling van partijen hierbij was dat zij de roerende zaken op die wijze zouden verdelen. De rechtbank is van oordeel dat de roerende zaken van partijen hiermee zijn verdeeld en dat er geen resterende te verdelen roerende zaken zijn. Dit betekent dat de vordering in conventie wat dat betreft zal worden afgewezen. 2.2. Ten aanzien van [Y] volgt de rechtbank het standpunt van de vrouw dat uit alle omstandigheden blijkt dat [Y] gezamenlijk eigendom van partijen is. Partijen hebben [Y] samen gekocht en betaald. Daarmee is een beperkte gemeenschap ontstaan. De rechtbank is van oordeel dat latere ontwikkelingen (tenaamstelling paspoort, vaccinatieboekje) hierin geen verandering hebben gebracht. Omdat [Y] tot het gemeenschappelijk eigendom van partijen behoort, kunnen partijen verdeling van [Y] vorderen. 2.3. De man stelt dat [Y] al aan hem is toebedeeld, omdat de hond niet op de lijst van roerende zaken wordt vermeld. De rechtbank verwerpt dat standpunt. Tijdens de bespreking van partijen over de roerende zaken op 31 juli 2021 is [Y] apart van de lijst van roerende zaken in de op die datum ondertekende overeenkomst aan de orde geweest. Bovendien is een hond volgens de wet geen roerende zaak. De rechtbank is daarom van oordeel dat [Y] geen onderdeel uitmaakte van de roerende zaken die met die overeenkomst zijn verdeeld. Dit betekent dat [Y] nog steeds tot het gezamenlijk eigendom van partijen behoort, zodat [Y] nog verdeeld moet worden. 2.4. Partijen zijn het erover eens dat het voor het ras waartoe [Y] behoort niet gunstig is om te wisselen van omgeving en verzorgers (co-baasjesschap). Het is daarom niet in het belang van [Y] om een omgangsregeling te treffen. De rechtbank zal daarom de knoop doorhakken aan wie [Y] wordt toebedeeld. 2.5. De rechtbank weegt de belangen van partijen voor wat betreft de toedeling van [Y] als volgt. Het is voldoende aannemelijk dat vrouw meer inkomsten overhoudt dan de man, maar beide partijen houden voldoende financiële middelen over om goed voor [Y] te kunnen zorgen. De rechtbank is er verder niet van overtuigd geraakt dat één van partijen een meer bijzondere band heeft met [Y] dan de andere. Ditzelfde geldt voor de ruimte waarin [Y] zal verblijven. Bij de man is [Y] alleen als de man naar zijn werk is, bij de vrouw zal hij de woning met de twee honden van haar ouders moeten delen. Ook dit geeft dan ook niet de doorslag voor toedeling aan één van partijen. Beide partijen hebben [Y] goed verzorgd toen zij nog samenwoonden. De rechtbank heeft geen aanwijzingen dat de man op dit moment onvoldoende tijd heeft om [Y] uit te laten. De rechtbank heeft de indruk gekregen dat het goed gaat met [Y]. Doorslaggevend is daarom de huidige situatie zoveel mogelijk te handhaven. Deze bestaat al enige tijd, sinds het uiteengaan van partijen. [Y] heeft bovendien zijn hele leven verbleven in de woning van de man. De man gaat nog steeds met [Y] naar de hondentraining. 2.6. Dit betekent dat de rechtbank de subsidiaire vordering in reconventie van de man zal toewijzen. De man dient aan de vrouw een vergoeding van € 400,- wegens overbedeling te betalen. 2.7. Omdat partijen voormalige partners van elkaar zijn en dit geschil daarmee verband houdt, zullen de proceskosten tussen partijen zo worden gecompenseerd, dat iedere partij de eigen kosten draagt.