Het verloop van de procedure

Overwegingen De gedraging waarvoor de boete is opgelegd, luidt – kort omschreven – als volgt: als bestuurder de doorgetrokken streep overschrijden (verkeer in beide richtingen). Betrokkene is het niet eens met de beslissing van de officier van justitie en heeft in het beroepschrift de gronden daarvoor aangevoerd. Betrokkene stelt zich niet te herinneren dat hij de overtreding bewust is begaan. Tevens voert hij aan ter plaatse vaker te rijden en hij kan zich herinneren dat hij wel twee keer een dier op de weg heeft moeten ontwijken waardoor hij op de tweede weghelft terecht is gekomen. Een keer was het een paard op de weg die recht op betrokkene af kwam, aldus betrokkene. In de toelichting van het zaakoverzicht verklaart de verbalisant het volgende: “…Ik zag dat het een dubbele doorgetrokken streep betrof. (…) Reden geen staandehouding: Verbalisant reed in een onopvallend politie voertuig. Betrokkene haalde na de overtreding drie personenauto’s in en vervolgde met hoge snelheid zijn weg naar Heerhugowaard en kon niet meer worden achterhaald zonder het overige verkeer in gevaar te brengen…”. De kantonrechter is van oordeel dat uit de stukken die zich in het dossier bevinden – met name uit de specifieke verklaring van de verbalisant – voldoende blijkt dat de gedraging waarvoor de administratieve sanctie is opgelegd, is begaan. In WAHV-zaken biedt de verklaring van een verbalisant in beginsel voldoende grondslag voor de vaststelling van de gedraging. Dit is anders indien de betrokkene voor zijn zaak specifieke feiten en omstandigheden aanvoert die aanleiding geven te twijfelen aan de juistheid van één of meer onderdelen van de verklaring van de verbalisant dan wel uit het dossier zulke feiten en omstandigheden blijken. Betrokkene heeft onvoldoende feiten en/of omstandigheden aangevoerd die ertoe aanleiding geven te twijfelen aan de verklaring van de verbalisant. De kantonrechter is van oordeel dat onvoldoende aannemelijk is gemaakt dat er sprake was van de door betrokkene geschetste mogelijke situatie. Betrokkene heeft aangevoerd dat hij had moeten worden staande gehouden. Als zich een reële mogelijkheid heeft voorgedaan tot staandehouding van de bestuurder van het voertuig waarmee de geconstateerde overtreding is verricht, moet de boete aan die bestuurder worden opgelegd. De boete mag in dat geval niet aan de kentekenhouder van het voertuig worden opgelegd. Blijkens de stukken heeft in dit geval geen staandehouding plaatsgevonden. Uit de verklaring van de verbalisant blijkt dat geen staandehouding mogelijk was omdat betrokkene na de overtreding drie personenauto’s inhaalde en zijn weg met hoge snelheid vervolgde, waardoor de verbalisant betrokkene niet meer kon achterhalen zonder het overige verkeer in gevaar te brengen. De boete is daarom terecht met toepassing van artikel 5 WAHV opgelegd aan de betrokkene als kentekenhouder. Het beroep wordt ongegrond verklaard. Nu het beroep ongegrond wordt verklaard ziet de kantonrechter geen aanleiding om proceskosten toe te kennen.

De uitspraak De kantonrechter: ‒ verklaart het beroep ongegrond ‒ wijst het verzoek op vergoeding van de proceskosten af. Deze uitspraak is gedaan door mr. B. Voogd, kantonrechter, bijgestaan door de griffier, en in het openbaar uitgesproken. De griffier De kantonrechter Tegen deze uitspraak kan op grond van artikel 14 WAHV hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, binnen 6 weken na de hieronder vermelde dag van toezending. Hoger beroep is in beginsel alleen mogelijk als de boete in de uitspraak is bepaald op een bedrag van meer dan € 70,00. Het beroepschrift moet worden verzonden aan de afdeling Kanton van de rechtbank Noord-Holland, Postbus 251, 1800 BG Alkmaar. De wet gaat uit van een geheel schriftelijke procedure in hoger beroep, tenzij door u bij het beroepschrift uitdrukkelijk om een mondelinge behandeling van de zaak is verzocht. Het instellen van hoger beroep per e-mail is niet mogelijk. Datum toezending: