<nr>1</nr>Het procesverloop

<nr>4</nr>De beoordeling in het incident 4.1. [eiser] heeft verweer gevoerd tegen de door Dunamare ingestelde incidentele vordering en geconcludeerd tot niet-ontvankelijkheid, dan wel afwijzing. Voordat op de incidentele vordering zal worden beslist wordt in verband daarmee het volgende overwogen. 4.2. Vooropgesteld wordt dat op incidentele vorderingen eerst en vooraf wordt beslist indien de zaak dat meebrengt (art. 209 Rv). De kantonrechter beslist eerst op dit door Dunamare opgeworpen incident. 4.3. De kantonrechter overweegt verder dat een incidentele vordering tot voeging en verwijzing kan worden ingesteld bij incidentele conclusie (art. 218 en 220 lid 3 Rv). De incidentele conclusie kan worden genomen vóór of op elke roldatum waarop de hoofdzaak dient voor enigerlei conclusie van een partij in de hoofdzaak. Aan [gedaagde] is uitstel voor het indienen van een conclusie van antwoord verleend tot en met 2 juni 2021. Dunamare heeft de incidentele conclusie genomen op de datum die is bepaald voor het nemen van de conclusie van antwoord, zodat de incidentele vordering is ingesteld binnen de termijn. De kantonrechter merkt op dat een incidentele conclusie niet gelijktijdig hoeft te worden genomen met een conclusie van antwoord. Anders dan [eiser] heeft aangevoerd, is in de wet hieromtrent niets bepaald. Artikel 208 lid 3 Rv ziet niet op het gelijktijdig instellen van een conclusie van antwoord en een incidentele conclusie maar op het zoveel mogelijk gelijktijdig instellen van incidentele vorderingen. In het incident tot voeging 4.4. Ter onderbouwing van haar incidentele vordering tot voeging stelt Dunamare dat zij er belang bij heeft om zich aan de zijde van [gedaagde] te voegen omdat [eiser] een schadevergoeding vordert van [gedaagde] en zij, in het geval [gedaagde] in het ongelijk wordt gesteld, daarvan als werkgever de (financiële) gevolgen zal ondervinden. Dunamare ziet het ook als haar werkgeversverantwoordelijkheid om [gedaagde] in bescherming te nemen tegen het handelen van [eiser] tegen [gedaagde] . 4.5. [eiser] verzet zich tegen voeging van Dunamare in de hoofzaak stellende dat zij geen belang heeft bij voeging. Volgens [eiser] is – kort samengevat – Dunamare geen partij in deze zaak en dient de voeging enkel voor eigen gemak en besparing van advocaatkosten. Omdat tussen Dunamare en [gedaagde] een arbeidsrelatie bestaat, vormt dit nog geen grond om zich te mogen voegen in onderhavige zaak, aldus [eiser] . 4.6. De kantonrechter stelt voorop dat voor het aannemen van een belang als bedoeld in artikel 217 Rv voldoende is dat een uitkomst van de procedure die ongunstig is voor de partij aan wier zijde de derde zich voegt, de rechtspositie van de derde nadelig kan beïnvloeden (Hoge Raad 14 maart 2008, NJ 2008, 168). Aan die voorwaarde is volgens de kantonrechter voldaan. Tussen Dunamare en [gedaagde] is immers een arbeidsovereenkomst van toepassing, zodat aannemelijk is dat de uitkomst van de procedure in de hoofdzaak – die betreft de aansprakelijkheid van de gedaagde voor de schade van [eiser] – ongunstig kan zijn voor Dunamare. De vordering tot voeging in de hoofdzaak aan de zijde van [gedaagde] zal daarom worden toegewezen. In het incident tot verwijzing en voeging 4.7. Met betrekking tot de verwijzing naar de kantonlocatie in Haarlem wijst Dunamare er op dat bij de kantonlocatie in Haarlem tussen [eiser] en Dunamare over hetzelfde feitencomplex inmiddels meerdere zaken aanhangig zijn. Ook in deze zaken vordert [eiser] schadevergoeding, omdat hij meent dat zijn zoon op school is benadeeld. De drie zaken betreffen hetzelfde onderwerp of zijn (in ieder geval) sterk aan elkaar verknocht. 4.8. [eiser] voert hiertegen aan – kort samengevat – dat verwijzing naar de kantonlocatie in Haarlem niet mogelijk is omdat het om geschillen met afzonderlijke partijen gaat en die partijen daarom afzonderlijk zijn gedagvaard. Van verknochtheid is geen sprake omdat de zaken over afzonderlijke onderwerpen gaan en over afzonderlijke eisen. 4.9. De kantonrechter overweegt als volgt. Voor verwijzing en voeging van onderhavige zaken bestaat grond indien de zaken, die voor dezelfde rechter aanhangig zijn, verknocht zijn. Van verknochtheid is sprake wanneer de feitelijke of juridische geschilpunten in beide zaken identiek zijn dan wel een zodanige samenhang vertonen dat consistentie tussen de uitspraken wenselijk is. Daaraan kan ook zijn voldaan bij zaken die lopen tussen verschillende partijen. 4.10. Geoordeeld wordt dat in casu sprake is van verknochtheid. Dat de vorderingen aanhangig zijn gemaakt bij verschillende kantonlocaties en tussen verschillende partijen doet hier niet aan af. Het feitencomplex in de verschillende zaken komt sterk met elkaar overeen. Dat blijkt ook uit het gezamenlijk benoemen van de gedaagde partijen in de dagvaarding en uit de stellingen van [eiser] dat hij de gedaagde partijen verwijt zijn zoon op school te hebben benadeeld. De gedaagde partijen zijn hiervoor op grond van onrechtmatige daad aansprakelijk gesteld. De kantonrechter ziet dan ook aanleiding om aan te nemen dat er sprake is van een zodanige band dat een goede rechtsbedeling vraagt en om een gelijktijdige behandeling en beslissing. Hieraan doet niet af dat voeging een vertraging van de procedure in Haarlem zal opleveren. De doelmatigheid van de procedures wordt met verwijzing van de procedures juist bevorderd. 4.11. Dit betekent dat de onderhavige zaak, ter voorkoming van tegenstrijdige beslissingen, zal worden verwezen naar en van rechtswege gevoegd met de procedures in Haarlem die bekend zijn onder zaaknummers 9150128 en 9184073. 4.12. De beslissing over de kosten in het incident wordt aangehouden tot de beslissing in de hoofdzaak.