Procesverloop

Procesverloop Bij besluit van 18 juni 2015 (het primaire besluit) heeft verweerder besloten de aanvraag van verzoeker om een uitkering in het kader van de Participatiewet (Pw), niet verder in behandeling te nemen. Verzoeker heeft tegen het primaire besluit bezwaar gemaakt. Verzoeker heeft de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 10 september 2015. Verzoeker is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Overwegingen 1. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet. 2. Verweerder heeft, teneinde het recht op een uitkering te kunnen vaststellen, verzoeker gevraagd om: de eerder overgelegde afschriften van de bankrekening van verzoeker nogmaals over te leggen, ditmaal zonder zwart gemaakte posten; opgave te doen van zijn schuld aan de VOF op 1 januari 2012 en indien van toepassing de opbouw van zijn schuld aan de VOF na de uittreding van verzoeker. Verzoeker heeft deze gegevens niet verstrekt. Verweerder heeft hierop de aanvraag buiten behandeling gesteld, nu het recht op uitkering niet kan worden vastgesteld. 3. Verzoeker heeft in bezwaar diverse stukken overgelegd waaronder de gevraagde bankafschriften, evenals een jaarrekening over 2011 waaruit de schuld van verzoeker aan de VOF blijkt en informatie over de schulden van verzoeker aan zijn medefirmant. Verzoeker heeft voorts op zitting aangegeven naar aanleiding van het verzoek van verweerder om nadere informatie herhaaldelijk te hebben getracht telefonisch in contact te komen met verweerder teneinde de financiële situatie toe te lichten, maar dat hij ondanks alle inspanningen van zijn kant niet is teruggebeld. 4. De voorzieningenrechter ziet in hetgeen verzoeker heeft aangegeven geen aanleiding tot het treffen van een voorlopige voorziening. Daartoe acht hij het volgende redengevend. Verweerder heeft zich, naar voorlopig oordeel, terecht op het standpunt gesteld dat evengenoemde stukken noodzakelijk zijn om het recht op een uitkering te kunnen vaststellen. Verweerder heeft verzoeker vervolgens in voldoende mate in de gelegenheid gesteld deze stukken te overleggen, nu verzoeker drie maal een termijn is gegund voor het aanleveren van de gevraagde informatie. Daarbij is duidelijk aangegeven welke stukken dienden te worden overgelegd. Vast staat dat verzoeker binnen de hersteltermijn niet de gevraagde informatie heeft verstrekt en dat verweerder ten tijde van het nemen van het primaire besluit beschikte over onvoldoende informatie om het recht op een uitkering te kunnen vaststellen. Het argument van verzoeker dat hij evenwel herhaaldelijk contact heeft gezocht met verweerder om één en ander toe te lichten, kan in deze procedure niet tot een ander oordeel leiden, reeds omdat verzoeker dit niet nader heeft onderbouwd. Voor het treffen van een voorlopige voorziening is dan ook geen ruimte. De voorzieningenrechter neemt daarbij in aanmerking dat verzoeker inmiddels een nieuwe aanvraag voor een uitkering heeft gedaan, waarop verweerder op korte termijn zal beslissen. 5. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.