<nr>1</nr> [gedaagde] ,

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Civiel recht Kantonrechter Zittingsplaats Almere Zaaknummer: 11885325 \ MC EXPL 25-5123 Vonnis van 11 februari 2026 in de zaak van [eiseres] B.V., statutair gevestigd en kantoorhoudende te [vestigingsplaats] , eisende partij, hierna te noemen: [eiseres] , gemachtigde: mr. P.G. Broekman, tegen

<nr>1</nr> [gedaagde] , wonende te gemeente [woonplaats] , gedaagde partij, hierna te noemen: [gedaagde] ,2. [bewindvoerder] , in haar hoedanigheid van bewindvoerder over de (toekomstige) goederen van [gedaagde] , vennoot van de vennootschap onder firma [bedrijf] , te gemeente [plaats] , gedaagde partij, hierna te noemen: de bewindvoerder, hierna samen te noemen: [gedaagde] en de bewindvoerder, gemachtigde: mr. S. Storch.

<nr>1</nr>De procedure 1.1. [eiseres] heeft [gedaagde] en de bewindvoerder op 10 september 2025 gedagvaard voor de kantonrechter. Daarbij heeft [eiseres] achttien producties meegestuurd. [gedaagde] en de bewindvoerder hebben op 10 november 2025 een brief met twee producties (zonder nadere toelichting) ingediend. De kantonrechter heeft op 19 november 2025 de zaak verwezen voor conclusie van repliek aan de zijde van [eiseres] (hierna: de rolbeslissing van 19 november 2025). [eiseres] heeft bezwaar gemaakt tegen deze rolbeslissing. Hierop zijn [gedaagde] en de bewindvoerder in de gelegenheid gesteld om op het bezwaar van [eiseres] te reageren. In hun reactie hebben [gedaagde] en de bewindvoerder hun toegezonden producties toegelicht. Naar aanleiding van de reactie van [gedaagde] en de bewindvoerder heeft [eiseres] bezwaar gemaakt tegen de toelichting van [gedaagde] en de bewindvoerder op hun producties. 1.2. De kantonrechter heeft besloten dat vandaag de uitspraak is.

<nr>2</nr>Het bezwaar tegen de rolbeslissing van 19 november 2025 slaagt 2.1. [eiseres] heeft bezwaar gemaakt tegen de rolbeslissing van 19 november 2025. [eiseres] meent dat de brief van 10 november 2025 niet aangemerkt kan worden als een conclusie van antwoord, omdat iedere toelichting op de stukken en de eventuele standpunt(en) van de bewindvoerder ontbreekt. 2.2. De kantonrechter oordeelt als volgt. Uitgangspunt van de wetgever is dat de civiele procedure zo efficiënt en voortvarend mogelijk verloopt. Dit uitgangspunt is onder meer neergelegd in artikel 128 van Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (hierna: Rv). Uit lid 3 van dit artikel blijkt dat bij conclusie van antwoord alle principale verweren en excepties tegelijk moeten worden aangevoerd. Als gedaagde dit niet doet, vervalt het recht van gedaagde om dit later nog te doen. De conclusie van antwoord moet dus ‘met redenen omkleed’ (gemotiveerd) zijn. Gedaagde moet meteen bij conclusie van antwoord, behoudens bijzondere omstandigheden/uitzonderingen, alles aanvoeren wat hij voor zijn verweer van belang vindt. 2.3. De (advocaat van de) bewindvoerder heeft dit nagelaten. Het ingediende stuk bevat geen feiten, omstandigheden of stellingen. De bewindvoerder heeft op 10 november 2025 enkel twee producties ingediend en daarbij vermeld ‘Indien de rechtbank een mondelinge behandeling bepaalt in de onderhavige kwestie zullen de stukken nader worden toegelicht.’ Er is in het geheel niet ingegaan op de dagvaarding. Het komt er dus op neer dat de bewindvoerder heeft gehandeld in strijd met het bepaalde in artikel 128 Rv. De kantonrechter zal daarom de brief van 10 november 2025 buiten beschouwing laten. Nu het bezwaar gegrond is gebleken, had dus op 19 november 2025 een akte niet dienen moeten worden afgegeven. Aan de bewindvoerder wordt alsnog een akte niet dienen verleend. 2.4. De bewindvoerder zal geen mogelijkheid meer krijgen om een nadere toelichting te geven op haar (eventuele) standpunt(en). Door de akte niet dienen is het recht om voor antwoord te concluderen vervallen op grond van artikel 133 lid 4 Rv. De latere akte met toelichting op de producties wordt daarom buiten beschouwing gelaten. De kantonrechter zal in dit vonnis daarom ook een inhoudelijk oordeel over de zaak geven.

<nr>3</nr>De kern van de zaak 3.1. [eiseres] en [gedaagde] zijn buren van elkaar. [gedaagde] staat onder beschermingsbewind van [bedrijf] (hierna: de bewindvoerder). [eiseres] woont niet zelf in haar woning, maar [eiseres] verhuurt de woning aan derden voor een korte of langere periode (onder andere via AirBnB). [eiseres] ervaart al vele jaren overlast van [gedaagde] . Recentelijk heeft het gedrag van [gedaagde] geleid tot vroegtijdig vertrek van huurders uit de woning van [eiseres] en een annulering van een boeking. [eiseres] meent dat [gedaagde] door haar handelen onrechtmatig heeft gehandeld tegenover haar en wil dat [gedaagde] /de bewindvoerder de door haar geleden schade van € 2.214,52 betaalt. Daarnaast wil [eiseres] dat het [gedaagde] op straffe van een dwangsom verboden wordt om overlast te veroorzaken. 3.2. De kantonrechter geeft [eiseres] grotendeels gelijk. De kantonrechter wijst alleen de vorderingen van [eiseres] op de bewindvoerder toe. De vorderingen op [gedaagde] worden afgewezen, omdat [eiseres] niet-ontvankelijk tegenover [gedaagde] is.

<nr>4</nr>De beoordeling [eiseres] is niet-ontvankelijk tegenover [gedaagde] 4.1. is onder bewind gesteld. Omdat er sprake is van een beschermingsbewind, moet de bewindvoerder als (formele) procespartij aangemerkt worden. [gedaagde] is door het beschermingsbewind niet bevoegd om zelf in rechte op te treden. [eiseres] is daardoor in haar vorderingen tegenover [gedaagde] niet-ontvankelijk. De bewindvoerder moet de schadevergoeding van € 2.214,52, met wettelijke rente, betalen 4.2. [eiseres] meent dat de bewindvoerder haar een schadevergoeding van € 2.214,52 moet betalen, omdat [gedaagde] onrechtmatig tegenover [eiseres] heeft gehandeld en [eiseres] daardoor schade heeft geleden. [eiseres] stelt dat zij en haar directe buurtgenoten al vele jaren veel overlast van [gedaagde] ondervinden. Regelmatig loopt [gedaagde] schreeuwend scheldend op straat, bespuugt en beniest zij mensen. Ook veroorzaakt [gedaagde] tijdens de nachtelijke uren regelmatig extreme (geluids)overlast. [eiseres] verwijst daarbij naar het logboek, waaruit blijkt dat in de loop van der tijd diverse hulpverleners en instanties zijn betrokken geweest, en de melding van de huidige huurders van de woning van [eiseres] (zie producties 8 en 16 van [eiseres] ). De huurders van [eiseres] hebben last van het gedrag van [gedaagde] . Zo heeft in augustus 2024 een huurder van [eiseres] (hierna: [A] ) door de door [gedaagde] veroorzaakte geluidsoverlast de woning eerder moeten verlaten (zie productie 13 van [eiseres] ). Meer recent in april 2025 heeft een andere huurder van [eiseres] – hierna: [B] – met zijn gezin vroegtijdig hun verblijf in de woning van [eiseres] moeten staken. In zijn verklaring heeft [B] aangegeven dat hij na zes dagen het verblijf in de woning van [eiseres] heeft moeten afbreken door de nachtelijke geluidsoverlast en het agressieve gedrag van [gedaagde] (zie productie 9 van [eiseres] ). Uiteindelijk hebben [B] en zijn gezin de woning onder politiebegeleiding moeten verlaten. Een potentiële huurder die in de woning van [eiseres] zou komen door het vroegtijdige vertrek van [B] , heeft ook afgehaakt en haar boeking geannuleerd nadat zij op internet over het incident van [B] had gelezen. Het vroegtijdig vertrek van [A] en [B] door het gedrag van [gedaagde] hebben er toe geleid dat [eiseres] schade heeft geleden, omdat [eiseres] een deel van de betaalde huur aan [A] van € 314,52 en aan [B] van € 1.900,00 terug heeft moeten betalen (zie producties 11 en 14 van [eiseres] ). [eiseres] meent dan ook dat Van Hulst/de bewindvoerder deze schade moet vergoeden. 4.3. Omdat de bewindvoerder geen verweer heeft gevoerd, gaat de kantonrechter uit van de juistheid van de stellingen van [eiseres] , die zij ook met stukken heeft onderbouwd. De kantonrechter stelt vast dat [gedaagde] door het veroorzaken van geluidsoverlast onrechtmatig tegenover [eiseres] heeft gehandeld en daarom de door [eiseres] geleden schade van € 2.214,52 moet betalen. De vordering tot betaling van € 2.214,52 wordt toegewezen. 4.4. [eiseres] heeft wettelijke rente over dit bedrag gevorderd vanaf 31 maart 2025 tot volledige betaling. De gevorderde rente over de hoofdsom kan slechts worden toegewezen vanaf de dag van dagvaarding – 10 september 2025 –, omdat niet is gesteld op grond waarvan de rente vanaf de gevorderde ingangsdatum verschuldigd is. Het verbod tot overlast met dwangsom wordt toegewezen 4.5. [eiseres] vordert een verbod tot het veroorzaken van overlast door [gedaagde] met een dwangsom. Ondanks de betrokkenheid van verschillende (hulp)instanties en haar bewindvoerder is de overlast door [gedaagde] niet minder geworden en/of gestopt. De overlast blijft voortduren blijkt uit de recente melding van [eiseres] (zie productie 16 van [eiseres] ). De bewindvoerder heeft dit niet weersproken. Omdat [gedaagde] onder bewind staat, is de bewindvoerder mede gedagvaard en wordt zij formeel gezien veroordeeld. [gedaagde] is echter degene die er voor kan (en moet) zorgen dat geen overlast meer wordt veroorzaakt voor [eiseres] en het is in haar belang dat de overlast stopt. De kantonrechter wil [gedaagde] op het hart drukken dat zij zelf verantwoordelijk is voor haar gedrag. Als [gedaagde] zich niet aan de gedragsaanwijzing houdt, dan zal de bewindvoerder een dwangsom moeten betalen. De gevorderde dwangsom wordt toegewezen, maar die zal beperkt worden tot € 250,00 per overtreding, tot een maximum van € 2.000,00. De bewindvoerder moet de buitengerechtelijke incassokosten van € 332,18, met wettelijke rente, betalen 4.6. [eiseres] maakt aanspraak op vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten van € 332,18. Zij heeft voldoende gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht. De hoogte van de gevorderde kosten zijn, mede gelet op het tarief volgens het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten, redelijk. De kantonrechter zal deze dan ook toewijzen. 4.7. [eiseres] heeft ook wettelijke rente over de buitengerechtelijke incassokosten gevorderd. De wettelijke rente wordt toegewezen vanaf datum dagvaarding – 10 september 2025 – tot volledige betaling. De bewindvoerder moet de proceskosten betalen 4.8. De bewindvoerder is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiseres] worden begroot op: - kosten van de dagvaarding € 148,57 - griffierecht € 514,00 - salaris gemachtigde € 379,50 (1,5 punt × € 253,00) - nakosten € 126,50 (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) Totaal € 1.168,57

<nr>5</nr>De beslissing De kantonrechter 5.1. verklaart [eiseres] niet-ontvankelijk in haar vorderingen op [gedaagde] , 5.2. veroordeelt de bewindvoerder om aan [eiseres] tegen bewijs van kwijting te betalen € 2.214,52, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over dit bedrag vanaf 10 september 2025 tot de voldoening, 5.3. veroordeelt de bewindvoerder om aan [eiseres] tegen bewijs van kwijting te betalen € 332,18 aan buitengerechtelijke incassokosten, te vermeerderen met de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over dit bedrag vanaf 10 september 2025 tot de voldoening, 5.4. verbiedt de bewindvoerder om nog langer enige vorm van overlast in het bijzonder, geluidsoverlast tussen 22.00 uur ’s avonds en 07.00 uur ’s ochtends, te veroorzaken, onder verbeurte van een dwangsom van € 250,00 per overtreding, met een maximum van € 2.000,00. 5.5. veroordeelt de bewindvoerder in de proceskosten van € 1.168,57, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening voor het geval dit vonnis wordt betekend, 5.6. verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad, 5.7. wijst het meer of anders gevorderde af. Dit vonnis is gewezen door mr. M.S. Koppert en in het openbaar uitgesproken op 11 februari 2026. HHt/37278