<nr>1</nr>De procedure

<nr>2</nr>Waar de procedure over gaat 2.1. Partijen zijn op [datum huwelijk] 2000 met elkaar getrouwd in [plaats] . 2.2. De man heeft de Marokkaanse en Nederlandse nationaliteit. De vrouw heeft (in ieder geval) de Nederlandse nationaliteit. 2.3. Uit het afschrift van een vonnis tot echtscheiding op grond van ontwrichting van 5 april 2016 blijkt dat de rechtbank in Rabat (Marokko) op [datum echtscheiding] 2011 de echtscheiding tussen partijen heeft uitgesproken. 2.4. De man is in 2013 in Marokko opnieuw gehuwd en uit dat huwelijk zijn ook kinderen geboren. 2.5. De man verzoekt de rechtbank de echtscheiding tussen partijen uit te spreken. 3. De beoordeling Echtscheiding 3.1. De rechtbank zal het verzoek van de man aanhouden en zal hierna uitleggen hoe zij tot deze beslissing is gekomen. 3.2. De man stelt zich op het standpunt dat de echtscheiding tussen partijen op [datum echtscheiding] 2011 is uitgesproken door de rechtbank in Rabat (Marokko) en dat deze echtscheiding ten onrechte niet wordt erkend. Indien de rechtbank van oordeel is dat deze stelling juist is, moet het verzoek tot echtscheiding worden afgewezen met de motivering dat de man en de vrouw niet langer zijn gehuwd. De vrouw heeft geen verweer gevoerd. De bevoegdheid van de rechtbank en het recht dat van toepassing is 3.3. De rechtbank is bevoegd te beslissen op de verzoeken van partijen en het Nederlands recht is op die verzoeken van toepassing. 3.4. De rechtbank zal hierna beoordelen of de Marokkaanse beslissing over de echtscheiding in Nederland erkend kan worden. Erkenning van de door de Marokkaanse rechter uitgesproken echtscheiding 3.5. Aan de hand van het Nederlandse commune internationale privaatrecht zal de rechtbank beoordelen of de Marokkaanse beslissing voor erkenning in Nederland in aanmerking komt. De rechtbank moet beoordelen of er sprake is van een in het buitenland na een behoorlijke rechtspleging verkregen ontbinding van het huwelijk, indien zij tot stand is gekomen door de beslissing van een rechter en indien aan die rechter rechtsmacht toekwam. 3.6. Uit het afschrift van een vonnis tot echtscheiding op grond van ontwrichting van 5 april 2016 volgt dat de rechtbank te Rabat , Marokko op [datum echtscheiding] 2011 de echtscheiding tussen partijen heeft uitgesproken. In die procedure is tegen de vrouw verstek verleend. Het vonnis van [datum echtscheiding] 2011 is niet overgelegd. De rechtbank kan niet vaststellen of aan de Marokkaanse rechter rechtsmacht toekwam. 3.7. Het Marokkaanse Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering zegt het volgende over de bevoegdheid in echtscheidingszaken (de rechtbank gaat voor de inhoud van het Marokkaanse recht uit van de informatie uit Bergmann / Ferid e.a. Internationales Ehe- und Kindschaftsrecht): “Art 212 Ein Antrag auf gerichtliche Scheidung ist bei dem Erstinstanzlichen Gericht am Ort des ehelichen Wohnsitzes, des Wohnsitzes der Ehefrau oder des Abschlusses des Ehevertrags in der gewöhnlichen Form einzureichen.” 3.8. De rechtbank verzoekt de man, rekening houdende met wat hiervoor staat, stelling in te nemen over de vraag waar de vrouw ten tijde van de echtscheiding haar verblijfplaats had en op basis van welke grond de Marokkaanse rechtbank bevoegd was om de echtscheiding tussen partijen uit te spreken. De rechtbank verzoekt de man deze informatie over uiterlijk vier weken te verstrekken.

<nr>4</nr>De beslissing De rechtbank: 4.1. houdt het verzoek van de man uiterlijk vier weken aan in afwachting van hetgeen onder 3.8. staat vermeld. Dit is de beslissing van de rechtbank, genomen door mr. M. Weistra, rechter, in samenwerking met mr. J.J. Terpstra, griffier. De beslissing is in het openbaar uitgesproken op 21 maart 2025. Tegen deze beschikking kan - voor zover er definitief is beslist - door tussenkomst van een advocaat hoger beroep worden ingesteld bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. De verzoekende partij en verschenen belanghebbenden dienen het hoger beroep binnen de termijn van drie maanden na de dag van de uitspraak in te stellen. Andere belanghebbenden dienen het beroep in te stellen binnen drie maanden na de betekening van deze beschikking of nadat deze hun op andere wijze bekend is geworden.