<nr>1</nr>De procedure

<nr>3</nr>De beoordeling Hoofdsom 3.1. [gedaagde] heeft bij conclusie van dupliek aangegeven de hoofdsom te willen betalen. Omdat de omvang en verschuldigdheid van de hoofdsom door [gedaagde] niet (langer) wordt betwist, kan de hoofdsom van € 93,20 worden toegewezen. Wettelijke rente 3.2. Omdat [gedaagde] heeft erkend dat zij de hoofdsom nog moet betalen, moet zij daarover ook wettelijke rente betalen. Die rente is namelijk een vergoeding voor de vertraging in de betaling. De wettelijke rente bedraagt € 3,05 tot aan de datum van de dagvaarding. Daarnaast wijst de kantonrechter wettelijke rente toe vanaf de datum van de dagvaarding tot het moment waarop [gedaagde] daadwerkelijk betaalt. Buitengerechtelijke incassokosten 3.3. Menzis maakt ook aanspraak op de vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. De kantonrechter stelt vast dat het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit) van toepassing is. [gedaagde] is het niet eens met dit deel van de vordering, omdat zij geen brieven of aanmaningen van Menzis (of de deurwaarder) heeft ontvangen. Voor toewijzing van de buitengerechtelijke incassokosten moet Menzis een aanmaning (veertiendagenbrief) sturen die voldoet aan de eisen van artikel 6:96 lid 6 van het Burgerlijk Wetboek. Omdat Menzis zich beroept op de rechtsgevolgen van de aanmaning (betaling van de buitengerechtelijke incassokosten), moet zij ook bewijzen dat [gedaagde] deze aanmaning heeft ontvangen. Menzis heeft bij conclusie van repliek alleen gesteld dat de veertiendagenbrief naar het adres van [gedaagde] is verstuurd. De kantonrechter is van oordeel dat Menzis daarmee onvoldoende heeft gesteld en onderbouwd dat [gedaagde] de veertiendagenbrief ook daadwerkelijk heeft ontvangen. Omdat niet vast is komen te staan dat [gedaagde] de aanmaning heeft ontvangen, wordt de gevorderde vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten afgewezen. Proceskosten 3.4. [gedaagde] voert ook verweer tegen de proceskosten. [gedaagde] voert aan dat zij – voordat zij de dagvaarding ontving – geen betalingsherinneringen van Menzis of haar gemachtigde heeft ontvangen. De kantonrechter begrijpt hieruit dat [gedaagde] zich op het standpunt stelt dat zij rauwelijks is gedagvaard. Rauwelijks dagvaarden betekent dat een dagvaarding wordt uitgebracht zonder aanmaning of enig contact voorafgaand aan de dagvaarding. Weliswaar is – zoals hiervoor overwogen – niet komen vast te staan dat [gedaagde] de veertiendagenbrief van 23 oktober 2024 heeft ontvangen, maar uit de door Menzis ingediende stukken blijkt dat er nog meer betalingsherinneringen en aanmaningen door (de gemachtigde van) Menzis naar [gedaagde] zijn verstuurd, in ieder geval op 10 augustus 2024, 7 september 2024, 28 september 2024 en 8 januari 2025. De kantonrechter vindt het onwaarschijnlijk dat [gedaagde] géén van deze berichten heeft gekregen en gaat er daarom van uit dat zij wist van de betalingsachterstand. Daar komt nog bij dat [gedaagde] zelf heeft verklaard dat zij een discussie heeft gevoerd met de apotheek over het betalen van deze bedragen. [gedaagde] wist dus dat zij nog moest betalen. Van rauwelijks dagvaarden is naar oordeel van de kantonrechter daarom geen sprake. 3.5. [gedaagde] zal als de in het ongelijk gestelde partij in de kosten van deze procedure (waaronder de nakosten) worden veroordeeld. De kosten aan de zijde van Menzis worden begroot op: - kosten van de dagvaarding € 146,14 - griffierecht € 135,00 - salaris gemachtigde € 80,00 (2 punten × € 40,00) - nakosten € 20,00 (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) Totaal € 381,14

<nr>4</nr>Beslissing De kantonrechter: 4.1. veroordeelt [gedaagde] om aan Menzis tegen bewijs van kwijting te betalen € 96,25 vermeerderd met de wettelijke rente over € 93,20 vanaf 21 januari 2025 tot aan de dag van algehele betaling; 4.2. veroordeelt [gedaagde] in de proceskosten van € 381,14, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe. Als [gedaagde] niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend, dan moet [gedaagde] ook de kosten van betekening betalen; 4.3. verklaart de veroordelingen in randnummer 4.1. en 4.2. uitvoerbaar bij voorraad; 4.4. wijst het meer of anders gevorderde af. Dit vonnis is gewezen door mr. drs. G. Boonzaaijer, kantonrechter, en is in het openbaar uitgesproken op 18 juni 2025.