<?linebreak?> [eiser] , uit [plaats] , eiser

RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Zittingsplaats Utrecht Bestuursrecht zaaknummer: UTR 24/5694 proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de enkelvoudige kamer van 27 mei 2025 in de zaak tussen

<?linebreak?> [eiser] , uit [plaats] , eiser en

Dienst Toeslagen, kantoor [gemeente] (gemachtigde: [gemachtigde] ).

Inleiding 1. In deze uitspraak beoordeelt de rechtbank het beroep van eiser tegen de afwijzing van de aanvraag van huurtoeslag over het jaar 2024. 1.1. Dienst Toeslagen heeft deze aanvraag met het besluit van 4 juli 2024 afgewezen. Met het bestreden besluit van 3 september 2024 op het bezwaar van eiser is Dienst Toeslagen bij de afwijzing van de aanvraag gebleven. 1.2. Dienst Toeslagen heeft op het beroep gereageerd met een verweerschrift. 1.3. De rechtbank heeft het beroep van eiser tegen het bestreden besluit van Dienst Toeslagen op 27 mei 2025 op zitting behandeld. Hieraan heeft deelgenomen: de gemachtigde van Dienst Toeslagen. Eiser was niet aanwezig. 1.4. Na afloop van zitting heeft de rechtbank onmiddellijk uitspraak gedaan.

Beoordeling door de rechtbank 2. De rechtbank beoordeelt of de aanvraag voor huurtoeslag over het jaar 2024 terecht is afgewezen. Zij doet dat aan de hand van de beroepsgronden van eiser. 3. De rechtbank oordeelt dat de aanvraag terecht is afgewezen. Hierna legt de rechtbank uit hoe zij tot dit oordeel komt en welke gevolgen dit oordeel heeft. Is sprake van zelfstandige woonruimte? 4. Tussen partijen is in geschil of eiser in aanmerking komt voor huurtoeslag. Huurtoeslag wordt alleen toegekend voor de huur van een woning die een zelfstandige woonruimte is of een onzelfstandige woonruimte is die door Dienst Toeslagen is aangewezen. Partijen zijn het erover eens dat in het geval van eiser geen sprake is van een onzelfstandige woonruimte die door Dienst Toeslagen is aangewezen. De vraag die moet worden beantwoord, is of in het geval van eiser sprake is van een zelfstandige woonruimte. Daarvoor is vereist dat er een eigen toegang is en dat de bewoner de woning kan bewonen zonder daarbij afhankelijk te zijn van wezenlijke voorzieningen buiten de woning. Die wezenlijke voorzieningen zijn een eigen woon(slaap)kamer, keuken en wasruimte. Eiser heeft erkend dat hij gebruikmaakt van een gezamenlijke keuken, douche en toilet. Hiermee voldoet hij dus niet aan de eisen van een zelfstandige woonruimte. Dat hij voor de huur van zijn woning en de gezamenlijke voorzieningen apart een bedrag aan zijn verhuurder betaalt, doet daar niet aan af. Het gaat immers om de feitelijke situatie. Het beroep van eiser slaagt dus niet.

Conclusie en gevolgen 5. Het beroep is ongegrond. Dat betekent dat eiser geen gelijk krijgt en de huurtoeslag over het jaar 2024 terecht is afgewezen. Eiser krijgt daarom het griffierecht niet terug. Hij krijgt ook geen vergoeding van zijn proceskosten. 6. De rechtbank heeft gewezen op de mogelijkheid om tegen de mondelinge uitspraak in hoger beroep te gaan op de hieronder omschreven wijze.

Beslissing De rechtbank verklaart beroep ongegrond. Deze uitspraak is uitgesproken in het openbaar op 27 mei 2025 door mr. L. van 't Hof, rechter, in aanwezigheid van P. Molenaar , griffier. de griffier is verhinderd deze uitspraak te ondertekenen rechter Een afschrift van dit proces-verbaal is verzonden aan partijen op:

Informatie over hoger beroep Een partij die het niet eens is met deze uitspraak, kan een hogerberoepschrift sturen naar de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State waarin wordt uitgelegd waarom deze partij het niet eens is met deze uitspraak. Het hogerberoepschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop dit proces-verbaal is verzonden. Kan de indiener de behandeling van het hoger beroep niet afwachten, omdat de zaak spoed heeft, dan kan de indiener de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening (een tijdelijke maatregel) te treffen.

Dit volgt uit artikel 11, eerste lid en onder a en b, van de Wet op de huurtoeslag (Wht). Dit volgt uit artikel 7:234 van het Burgerlijk Wetboek (BW) en de uitspraak van de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State (de Afdeling) van 3 november 2021, ECLI:NL:RVS:2021:2430.