Procesverloop

Overwegingen 1. De voorzieningenrechter nodigt partijen niet uit voor een zitting, omdat dat in deze zaak niet nodig is. Hieronder legt de voorzieningenrechter uit waarom. 2. Het oordeel van de voorzieningenrechter heeft een voorlopig karakter en bindt de rechtbank in een (eventueel) bodemgeding niet. De voorzieningenrechter treft alleen een voorlopige voorziening als "onverwijlde spoed" dat vereist. Spoedeisend belang 3. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is niet gebleken dat sprake is van een spoedeisend belang om een voorlopige voorziening te treffen. Verzoeker heeft zijn spoedeisend belang niet onderbouwd met financiële gegevens, ondanks het uitdrukkelijke verzoek daartoe van de rechtbank op 7 maart 2024, herhaald op 21 maart 2024 en 28 maart 2024. De gevraagde kopieën van bankafschriften en aanmaningen ontbreken. De voorzieningenrechter kan daarom niet vaststellen wat de financiële situatie van verzoeker op dit moment is en of het noodzakelijk is in afwachting van de beslissing op bezwaar een voorlopige voorziening te treffen. Ook is niet gebleken van een dreigende uithuiszetting van verzoeker. Integendeel, uit het door verzoeker ingebrachte echtscheidingsconvenant blijkt dat verzoeker nog tot één jaar na de echtscheiding, te weten tot 5 juli 2024, in de echtelijke woning mag blijven wonen. Dat er sprake is van ondraaglijke spanningen in de huiselijke situatie, als gevolg waarvan verzoeker eerdere de echtelijke woning zou moeten verlaten, is niet nader onderbouwd. Dat verzoeker naar eigen zeggen verblijft op een camping of in het buitenland, om verder oplopende spanningen met zijn ex-partner te voorkomen, geeft ook geen reden voor het aannemen van een spoedeisend belang. Het is de keuze van verzoeker om tijdelijk ergens anders te verblijven. Dit laat onverlet dat verzoeker volgens het echtscheidingsconvenant tot 5 juli 2024 in de echtelijke woning kan blijven wonen. Voorlopig rechtmatigheidsoordeel 4. Omdat de voorzieningenrechter van oordeel is dat verzoeker geen spoedeisend belang heeft, kan de door hem gevraagde voorziening alleen nog worden getroffen als het primaire besluit evident onrechtmatig is. Met evident onrechtmatig wordt bedoeld dat zonder diepgaand onderzoek naar de relevante feiten en/of het recht zeer ernstig moet worden betwijfeld of het door verweerder ingenomen standpunt juist is en of het bestreden besluit in de bodemprocedure in stand zal blijven. De voorzieningenrechter is van oordeel dat op basis van de nu overgelegde stukken niet evident is dat het primaire besluit geen stand zal kunnen houden. 5. Volgens verweerder vormt artikel 2.21 van de Wet hersteloperaties toeslagen de wettelijke grondslag voor het primaire besluit. Vanuit deze wettelijke regeling is verzoeker, als gedupeerde van de toeslagenproblematiek, blijkens het dossier al op diverse vlakken compensatie, ondersteuning en begeleiding toegekend. Voor wat betreft het organiseren van huisvesting bestaat volgens verweerder geen speciale regeling. Het onderwerp huisvesting wordt meegenomen in de ondersteuning vanuit de Paarse Pelikaan die verzoeker al ontvangt. Volgens verweerder worden de kosten met betrekking tot rechtszaken en advocaatkosten niet vergoed vanuit de SPUK, maar zijn hier andere regelingen voor zoals genoemd in het primaire besluit. 6. Verzoeker heeft in bezwaar aangevoerd dat verweerder hierbij is afgeweken van de eerder gemaakte afspraken en toezeggingen. Zonder nadere onderbouwing met stukken ziet de voorzieningenrechter geen grond verzoeker hierin te volgen. Belangenafweging 7. Uit het voorgaande volgt dat geen sprake is van een spoedeisend belang en dat het primaire besluit niet evident onrechtmatig is en naar voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter in stand kan blijven. Gelet hierop ziet de voorzieningenrechter geen aanleiding de belangenafweging in het voordeel van verzoeker te laten uitvallen. 8. De voorzieningenrechter wijst het verzoek daarom af. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.