Het procesverloop

De beoordeling De kinderrechter zal het verzoek van de Raad afwijzen. Dat betekent dat [minderjarige (voornaam)] niet onder toezicht wordt gesteld. De kinderrechter zal hierna uitleggen waarom zij deze beslissing neemt. Wettelijk kader Op grond van artikel 1:255 van het Burgerlijk Wetboek (BW) kan de kinderrechter een kind onder toezicht stellen als het kind in zijn ontwikkeling ernstig wordt bedreigd. Daarnaast moet er sprake zijn van de situatie dat de ouder(s) de hulp die nodig is om die bedreiging weg te nemen, niet of niet genoeg accepteren. Tot slot moet bij de kinderrechter wel de verwachting bestaan dat de ouders binnen een aanvaardbare termijn de verantwoordelijkheid voor de verzorging en opvoeding van het kind zelf weer kunnen dragen. De ondertoezichtstellig is niet doelmatig De kinderrechter heeft in de stukken gelezen dat [minderjarige (voornaam)] en de ouders een erg onrustige periode achter de rug hebben. [minderjarige (voornaam)] is regelmatig getuige geweest van spanningen en conflicten tussen de ouders, waardoor zijn opvoedsituatie een tijd lang onvoorspelbaar en stressvol is geweest. [minderjarige (voornaam)] is in 2019 een korte tijd met een (spoed)machtiging uit huis geplaatst. Maar die plaatsing is niet goed geweest voor [minderjarige (voornaam)] en deze gebeurtenis heeft een grote impact gehad op het hele gezin. De Raad heeft ook erkend dat de plaatsing niet goed is gegaan. Het is tekenend, aldus de Raad, dat op enig moment is besloten [minderjarige (voornaam)] terug te plaatsen bij de ouders. De zorgen over de ouders waren weliswaar nog groot, maar de zorgen over de plaatsing waren nog groter. De ouders vinden het door wat er toen is gebeurd heel erg moeilijk om hulpverlening te vertrouwen. Er is vervolgens veel hulpverlening ingeschakeld die onvoldoende van de grond is gekomen. Vermoedelijk spelen daarbij het wantrouwen van de ouders, hun verdere emotionele bagage en cultuuraspecten een rol. Nu hebben de ouders hulpverlening geaccepteerd van [vennootschap onder firma] . Dat is een cultuursensitieve hulpverleningsorganisatie die – letterlijk en figuurlijk - dezelfde taal spreekt als de ouders. Dat maakt dat het beter lukt om een vertrouwensband op te bouwen. De ouders zijn tevreden over [vennootschap onder firma] en zijn van mening dat deze hulp voldoende is om het gezin te ondersteunen. Daarbij is het al een aantal maanden rustig binnen het gezin. De ouders zin definitief uit elkaar. Er zijn geen ruzies meer tussen de ouders, [minderjarige (voornaam)] ziet de vader regelmatig en het lukt de ouders om afspraken te maken met elkaar over [minderjarige (voornaam)] , zowel als het gaat om de reguliere omgang als bijvoorbeeld tijdens de kerstvakantie. Gelet op het voorgaande vindt de kinderrechter dat onvoldoende is gebleken dat [minderjarige (voornaam)] op dit moment ernstig in zijn ontwikkeling wordt bedreigd. Bovendien vindt de kinderrechter bovendien dat een ondertoezichtstelling niet doelmatig zou zijn. De kinderrechter begrijpt dat de Raad zich zorgen maakt dat de ouders toch weer in het oude patroon van ruzie en spanningen terechtkomen, want dat is eerder ook gebeurd. Tegelijketijd hebben zich sinds augustus 2022 geen incidenten meer voorgedaan en de ouders accepteren de hulp van [vennootschap onder firma] . Deze positieve ontwikkeling is nog pril, maar de kinderrechter denkt dat het op dit moment eerder schadelijk dan helpend zou zijn voor [minderjarige (voornaam)] om de hulp voor de ouders op te leggen binnen het gedwongen kader van de ondertoezichtstelling. De kinderrechter vreest namelijk dat het averechts zal werken om de GI betrokken te laten raken, gelet op de eerdere negatieve en misschien wel traumatische ervaringen van de ouders met het gedwongen kader. De kinderrechter heeft ter zitting van de ouders gehoord dat dit hen ontzettend veel stress zal opleveren, en dat zou niet in het belang van [minderjarige (voornaam)] zijn. Daarbij heeft de kinderrechter er vertrouwen in dat de hulp van [vennootschap onder firma] passend is voor de ouders en dat zij daar aan meewerken, gelet op het cultuursensitieve karakter van deze hulpverlening. De kinderrechter merkt daarbij wel op dat de ouders ook moeten meewerken aan hulp van een andere hulpverleningsinstantie, als dat nodig is, bijvoorbeeld omdat [vennootschap onder firma] niet alle hulp kan bieden die zij en [minderjarige (voornaam)] nodig hebben. Als dat de ouders dat niet doen of de situatie verslechtert toch, vertrouwt de kinderrechter erop dat [vennootschap onder firma] op tijd de hulpverlening zal opschalen en de Raad of Samen Veilig Midden-Nederland informeert. De kinderrechter vindt dat de veiligheid en ontwikkeling van [minderjarige (voornaam)] op deze manier voldoende is gewaarborgd.