Procesverloop

Procesverloop Bij besluit van 6 april 2020 heeft het Uwv de uitkering van eiser op grond van de Ziektewet (ZW) met ingang van 7 mei 2020 beëindigd. Bij besluit van 7 oktober 2020 (het bestreden besluit) heeft het Uwv het bezwaar van eiser ongegrond verklaard. Eiser heeft vervolgens beroep ingesteld. Het Uwv heeft een verweerschrift ingediend. Het onderzoek op de zitting heeft, na een door een internetstoring mislukte poging op 10 juni 2021, plaatsgevonden via Skye op 22 juli 2021. Eiser is verschenen, bijgestaan door zijn gemachtigde. Het Uwv heeft zich laten vertegenwoordigen door zijn gemachtigde.

Overwegingen 1. De rechtbank gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden. Eiser was werkzaam als winkelmedewerker groente en fruit. Hij heeft zich op 4 januari 2019 ziek gemeld in verband met burnout-klachten. Het dienstverband is per 25 april 2019 geëindigd. Per die datum is aan eiser een ZW-uitkering toegekend. In het kader van de zogenoemde Eerstejaarsziektewetbeoordeling (EZWB) heeft het Uwv een medisch en arbeidskundig onderzoek verricht en de besluiten genomen zoals vermeld onder ‘Procesverloop’. 2. Aan het bestreden besluit heeft het Uwv ten grondslag gelegd dat eiser per 7 mei 2020 geen recht meer heeft op een ZW-uitkering, omdat hij op 2 maart 2020 meer dan 65% kon verdienen van het loon dat hij verdiende voordat hij ziek werd. Daarbij heeft het Uwv zich gebaseerd op medische en arbeidskundige rapporten. 3. Bij haar beoordeling stelt de rechtbank voorop dat het Uwv besluiten over iemands arbeidsongeschiktheid mag baseren op rapporten van verzekeringsartsen. Die rapporten moeten dan wel aan drie voorwaarden voldoen. De rapporten: - zijn op een zorgvuldige manier tot stand zijn gekomen; - bevatten geen tegenstrijdigheden; - zijn voldoende begrijpelijk. Het is aan een eiser om aan te voeren en zo nodig aannemelijk te maken dat rapporten niet aan de drie voorwaarden voldoen of dat de medische beoordeling niet klopt. Voor het aannemelijk maken dat de medische beoordeling onjuist is, is in principe een rapport van een arts of medisch behandelaar noodzakelijk. 4. Eiser voert aan dat de medische beoordeling niet juist is, omdat zijn beperkingen door de verzekeringsarts bezwaar en beroep onderschat zijn. Volgens eiser moeten er op een aantal punten (handelingstempo, persoonlijk risico en samenwerken) extra beperkingen worden aangenomen. 5. De rechtbank stelt vast dat eiser zijn kritiek op de beoordeling van zijn beperkingen door het Uwv niet medisch heeft onderbouwd en ook geen tegenstrijdigheden of onzorgvuldigheden in de rapporten van de verzekeringsartsen van het Uwv aannemelijk heeft gemaakt. Naar het oordeel van de rechtbank zijn deze rapporten bovendien voldoende begrijpelijk, zodat van de juistheid van de medische beoordeling door het Uwv uit dient te worden gegaan. Eisers medische gronden slagen niet. 6. Tegen de arbeidskundige beoordeling heeft eiser bovendien alleen naar voren gebracht dat hij de functies om medische redenen niet kan verrichten. Nu de medische gronden niet slagen bestaat er geen aanleiding om te twijfelen aan de geschiktheid van de geduide functies. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat de arbeidsdeskundige bezwaar en beroep in zijn rapport van 6 oktober 2020 per functie heeft gemotiveerd waarom de belastbaarheid van eiser niet wordt overschreden. 7. Gelet op het voorgaande is het beroep tegen het besluit dat eiser met ingang van 7 mei 2020 geen recht meer heeft op een ZW-uitkering ongegrond. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.