Procesverloop

Overwegingen De feiten 1. Op 18 november 2019 heeft eiser een Wob-verzoek ingediend bij verweerder om bepaalde stukken en informatie openbaar te maken. Dit verzoek houdt verband met het voornemen van verweerder tot afwijzing van een ingediend verzoek tot goedkeuring stage en beoogd patroon (beëdigingsverzoek) met betrekking tot het kantoor van eiser. Het bestreden besluit 2. Verweerder heeft het verzoek van eiser afgewezen, omdat de Wob niet van toepassing is op de door eiser gevraagde documenten. De Wob dient als openbaarmakingsregeling namelijk te wijken voor bijzondere regelingen, indien deze zijn neergelegd in een formele wet en indien de bijzondere regeling bovendien uitputtend van aard is. Het in de Advocatenwet geregelde toezicht op advocaten en het tuchtrechtelijke systeem is een dergelijke bijzondere regeling. De door eiser gevraagde documenten hebben betrekking op het in de Advocatenwet geregelde toezicht en daarom is de Wob op deze documenten niet van toepassing. Verweerder verwijst daarbij naar vaste rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (ABRvS). Informatie over het aantal beëdigingen per jaar zijn verder openbaar gemaakt in de jaarverslagen van de Orde van Advocaten Midden-Nederland. Het standpunt van eiser 3. Eiser voert aan dat de door hem gevraagde documenten niet, althans niet geheel, onder het bijzondere openbaarmakingsregeling valt, zoals bedoeld in de door verweerder genoemde rechtspraak van de ABRvS. Eiser heeft, anders dan verweerder stelt, niet gevraagd om tuchtrechtelijk relevante documenten, maar om documenten die – grotendeels – is uitgewisseld buiten het kader van een klacht en (mede) in verband met een beëdigingsverzoek. Volgens eiser bevat de Advocatenwet hiervoor geen bijzonder openbaarmakings- of geheimhoudingsregime. Een (beslissing op een) beëdigingsverzoek is geen tuchtrechtelijke maatregel, alleen al omdat het tuchtrechtelijke toezicht pas begint vanaf de beëdiging. Eiser stelt dat wanneer een deel van de documenten na het verzoek wellicht van belang is geworden voor tuchtklachten tussen dezelfde partijen het voorgaande niet anders maakt. Het oordeel van de rechtbank 4. Volgens vaste rechtspraak van de ABRvS wijkt de Wob als algemene openbaarmakingsregeling voor bijzondere regelingen, indien deze zijn neergelegd in een formele wet en indien de bijzondere regeling bovendien uitputtend van aard is. Dat laatste is het geval indien de regeling ertoe strekt te voorkomen dat door toepassing van de Wob afbreuk zou worden gedaan aan de goede werking van de materiële bepalingen in de bijzondere wet. Het in de Advocatenwet geregelde toezicht op advocaten, het tuchtrechtelijke systeem en de wijze van geheimhouding en openbaarmaking van tuchtrechtelijke maatregelen is van dien aard dat het dient te worden aangemerkt als een bijzondere openbaarmakingsregeling met een uitputtend karakter, waarmee openbaarmaking van documenten die daarop betrekking hebben via de Wob niet verenigbaar is. 5. De rechtbank volgt de lezing van verweerder dat de rechtspraak geen steun biedt voor de opvatting van eiser dat de Advocatenwet alleen als bijzondere regeling ten opzichte van de Wob heeft te gelden als het gaat om tuchtrechtelijke regels. De bijzondere regeling heeft naar vaste rechtspraak van de ABRvS betrekking op het in de Advocatenwet geregelde toezicht wat meer omvat dan alleen deze tuchtrechtelijke regels. De ABRvS heeft ook geoordeeld dat de regeling in de Advocatenwet een bijzondere regeling is met een uitputtend karakter. Eiser vraagt om openbaarmaking van documenten die betrekking hebben op (goedkeuring) van (een specifiek) beëdigingsverzoek(en) van advoca(a)t(en) betrekking hebbend op zijn kantoor en in zijn algemeenheid over nader genoemde periodes. Verweerder heeft terecht het standpunt ingenomen dat het hier gaat om documenten die hij onder zich heeft uit hoofde van het in de Advocatenwet geregelde toezicht op advocaten. De verzoeken tot inschrijving en beëdiging als advocaat en het verzoek tot goedkeuring stage en patroon, vallen onder het wettelijk geregelde toezicht. De Wob is dus niet van toepassing. Conclusie 6. Verweerder heeft het verzoek van eiser terecht afgewezen. 7. Het beroep is ongegrond. 8. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.