Procesverloop

Overwegingen 1. De rechtbank nodigt partijen niet uit voor een zitting, omdat dat in deze zaak niet nodig is (artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb)). Hieronder legt de rechtbank dat verder uit. 2. In een zaak die valt onder Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen (Awir), zoals deze zaak, moet een bezwaarschrift worden ingediend binnen zes weken na de datum waarop dat besluit is genomen of - als het besluit pas later bekend is gemaakt - binnen zes weken na de datum van bekendmaking (artikel 35 van de Awir). 3. In artikel 3:41 van de Awb staat hoe dat bekendmaken gebeurt. In dit geval is het besluit bekendgemaakt op 5 juli 2019. Het bezwaarschrift had dus uiterlijk op 16 augustus 2019 door verweerder ontvangen moeten zijn. Verweerder heeft het bezwaarschrift ontvangen op 27 augustus 2019. Dat is dus te laat. De hoofdregel is dan dat verweerder het bezwaar niet inhoudelijk mag behandelen. Soms is dat anders. Dan is er een geldige reden waarom het bezwaarschrift te laat is ingediend. Het gaat dan om omstandigheden waar eiser niets aan kan doen. 4. Verweerder heeft op 12 december 2019 telefonisch aan eiser gevraagd waarom hij het bezwaarschrift na de termijn heeft ingediend. Eiser gaf aan dat hij te laat is, omdat hij door privéomstandigheden niet alle feiten op een rij heeft kunnen krijgen binnen zes weken. Daarnaast stelt eiser dat verweerder de beslistermijn van het bezwaarschrift tweemaal heeft verlengd, zodat verweerder ook coulant moet zijn en voorbij moet gaan aan de termijnoverschrijding door eiser. In zijn beroepschrift heeft eiser dit standpunt herhaald. 5. Hoewel de rechtbank begrip heeft voor de situatie van eiser, is de rechtbank van oordeel dat dit geen geldige reden is voor het te laat indienen van het bezwaarschrift. Het is de verantwoordelijkheid van eiser om op tijd bezwaar te maken, of dat voor hem te laten doen. Het is ook mogelijk om alleen aan te geven dát er bezwaar gemaakt wordt en pas later de redenen hiervoor te noemen (een zogenaamd ‘pro-forma’ bezwaar). Dat eiser dat niet heeft gedaan, komt voor zijn rekening en risico. Dat verweerder gebruik heeft gemaakt van de wettelijke mogelijkheid om de beslistermijn van het bezwaarschrift te verlengen, betekent naar het oordeel van de rechtbank niet dat eiser niet aan de bezwaartermijn gebonden zou zijn. De rechtbank overweegt daartoe dat de termijn voor het indienen van een bezwaarschrift een fatale termijn van openbare orde is, die ambtshalve moet worden beoordeeld. Dit betekent dat de duur van die termijn niet kan worden gewijzigd en dat het bezwaar zonder verschoonbare omstandigheden, zoals in dit geval, niet-ontvankelijk moet worden verklaard. 6. Verweerder heeft dus terecht het bezwaar niet-ontvankelijk verklaard. Het beroep is daarom kennelijk ongegrond. 7. Eiser krijgt geen gelijk en daarom ook geen vergoeding van zijn proceskosten.