<nr>1</nr>De procedure

<nr>3</nr>De beoordeling 3.1 De vordering van de officier van justitie De officier van justitie heeft ter terechtzitting de schriftelijk ingediende vordering van € 57.661,20 gehandhaafd en gevorderd dat een betalingsverplichting wordt opgelegd van € 51.895,08. De officier van justitie heeft zich daarbij gebaseerd op de uitgangspunten en berekeningen zoals weergegeven in het rapport berekening wederrechtelijk verkregen voordeel. 3.2 Het standpunt van de verdediging De raadsvrouw heeft zich op het standpunt gesteld dat het dossier geen aanwijzingen bevat waaruit afgeleid kan worden dat veroordeelde heeft gedeeld in de opbrengst van de hennepkwekerij. Vastgesteld kan worden dat veroordeelde vanaf september 2015 betaald is voor zijn werkzaamheden en aanwezigheid in het pand à € 60,00 per dag en voor het knippen van hennep à € 25,00 per uur. Gelet op de forse overschrijding van de redelijke termijn dient meer dan de gebruikelijk 10% korting in mindering te worden gebracht op het wederrechtelijk verkregen voordeel. 3.3 Het oordeel van de rechtbank De meervoudige kamer van deze rechtbank heeft [veroordeelde] in de onderliggende strafzaak met parketnummer 16/660533-16 bij vonnis van 14 juni 2019 veroordeeld ter zake van: medeplegen van van het in de uitoefening van beroep of bedrijf opzettelijk handelen in strijd met het in artikel 3 onder B van de Opiumwet gegeven verbod, Dat veroordeelde het bewezenverklaarde heeft begaan, blijkt uit voormeld vonnis en uit de in dat vonnis opgenomen bewijsmiddelen. De rechtbank ontleent aan de inhoud van die bewijsmiddelen het oordeel dat aannemelijk is dat veroordeelde uit het bewezenverklaarde feit wederrechtelijk voordeel heeft genoten als bedoeld in artikel 36e lid 2 van het Wetboek van Strafrecht. Uit het dossier in de onderliggende strafzaak is niet af te leiden dat veroordeelde een grotere rol heeft gehad dan de rol waarover hij verklaard heeft of dat veroordeelde heeft gedeeld in de opbrengst van de hennepkwekerij. Voor de berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel gaat de rechtbank daarom, anders dan de officier van justitie, niet uit van het ontnemingsrapport, maar van de verklaring die veroordeelde op 31 mei 2019 ter terechtzitting heeft afgelegd. Veroordeelde heeft verklaard dat hij vanaf september 2014 betrokken was bij de hennepkwekerij in het pand aan de [adres] te [woonplaats] en dat hij daar één tot twee keer per week kwam. Hij heeft daar een aantal klussen gedaan en is in het pand aanwezig geweest, om de indruk te wekken dat sprake was van normale (legale) bedrijvigheid. Hij heeft [getuige] gevraagd of zij hennep wilde komen knippen. Hij heeft zelf in januari en februari 2015 samen met anderen hennep geknipt. Bij de rechter-commissaris heeft veroordeelde verklaard dat hij € 25,00 per uur kreeg voor knippen en voor het ander werk, zoals computerwerk, € 60,00 per dag. [getuige] heeft bij de politie verklaard dat zij voor de dag knippen in januari 2015 € 250,00 zou krijgen. De rechtbank acht het aannemelijk dat veroordeelde een gelijk bedrag als [getuige] voor zijn werkzaamheden in januari 2015 heeft ontvangen. Uit het dossier en de verklaringen van de medeverdachten kan worden afgeleid dat de knippers niet zijn betaald voor hun werkzaamheden in de week van 25 februari 2015. Op grond van bovenstaande komt de rechtbank tot de volgende berekening: Gemiddeld 1,5 keer per week aanwezig over een periode van september 2014 tot en met 25 februari 2015, waarbij € 60,00 per dag werd betaald en € 250,00 voor één dag knippen in januari 2015: 1,5 x 25 weken x € 60 + € 250,00 = € 2.500,00. De rechtbank schat het wederrechtelijk verkregen voordeel dat veroordeelde heeft genoten in totaal op een bedrag van € 2.500,00. Redelijke termijn De rechtbank heeft in deze zaak onderzocht of de redelijke termijn is overschreden en of dit aanleiding geeft om de hoogte van de betalingsverplichting te verminderen. De rechtbank zal als aanvangsmoment uitgaan van de datum waarop veroordeelde door de politie is gehoord en waarbij hem is voorgehouden dat er een ontnemingsvordering zal volgen, te weten 26 februari 2015. Sinds die datum tot de uitspraak is een periode van ruim 4 jaar en 3 maanden verstreken. De redelijke termijn is daarmee met ruim 2 jaar en 3 maanden overschreden. Gelet op deze overschrijding zal de rechtbank het bedrag dat veroordeelde verplicht is aan de Staat te betalen, ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel, verminderen met een percentage van 20 procent en in plaats van € 2.500,00 vaststellen op € 2.000,00.