Beschikking van 24 april 2015

De procedure Bij brief van 28 januari 2015 vragen verzoekers de kantonterechter op grond van artikel 4:198 van het Burgerlijk Wetboek (BW) te bepalen dat verzoekers zowel afzonderlijke als tezamen de bevoegdheden als vereffenaars uitoefenen. Bij brief van 9 maart 2015 heeft de kantonrechter bericht het voornemen te hebben om het verzoek af te wijzen. Hierop is door verzoekers bij brief van 27 maart 2015 gereageerd. Telefonisch is op 2 april 2015 bericht dat verzoekers geen behoefte hebben aan een mondelinge behandeling van het verzoek.

De overwegingen van de kantonrechter Voorligt het verzoek om op grond van artikel 4:198 BW te bepalen dat verzoekers, zijnde de bekende erfgenamen in deze nalatenschap, bevoegd zijn om als vereffenaars op te treden. De nalatenschap is door verzoekers beneficiair aanvaard, zodat alle erfgenamen op grond van artikel 4:195 lid 1 BW vereffenaar zijn. Artikel 4:198 BW bepaalt, kort gezegd, dat de erfgenamen hun bevoegdheden als vereffenaars van de beneficiair aanvaarde nalatenschap tezamen uitoefenen, tenzij de kantonrechter anders bepaalt. Uit de stukken blijkt dat erflater niet bij testament over haar uiterste wil heeft beschikt zodat de vererving volgens de wet van toepassing is. Erflater was ten tijde van haar overlijden ongehuwd en zij laat geen afstammelingen achter. Evenmin had zij broers en/of zusters, zodat de afstammelingen van haar grootouders de erfgenamen zijn. De gemachtigde heeft onderbouwd wie de op dit moment opgespoorde erfgenamen zijn. Er is echter mogelijk nog een aantal onbekende erfgenamen. De kantonrechter overweegt dat de schulden van de nalatenschap thans niet kunnen worden voldaan, omdat de (gevolmachtigde van de) erven geen toegang krijgen tot de gelden van de nalatenschap. Immers op grond van artikel 4:198 BW zijn alle erfgenamen tezamen, dus de inclusief (eventuele) onbekende erfgenamen, bevoegd om de taken van de vereffenaar uit te oefenen. Daarom vragen verzoekers nu dat de kantonrechter bepaalt dat verzoekers de bevoegdheden als vereffenaars tezamen uitoefenen. Bij toewijzing van dit verzoek kunnen de schulden wel worden voldaan. De vereffening van een nalatenschap heeft tot doel heeft de positie van de schuldeisers te waarborgen. Toewijzing van het voorliggende verzoek is gelet op het voorgaande in het belang van de schuldeisers. Het alternatief zou zijn dat de thans bekende erfgenamen de rechtbank verzoeken om benoeming van een vereffenaar. Daarmee worden de kosten van de vereffening hoger, zonder dat er aanleiding is om te oordelen dat de schuldeisers de daaraan verbonden bescherming ook nodig zouden kunnen hebben. De achtergrond van het verzoek is er immers in gelegen dat niet vaststaat dat verzoekers alle erfgenamen zijn en dat daardoor de vereffening, waaronder het betalen van schuldeisers, niet kan plaatsvinden. Daarbij is nog van belang dat niet is gebleken dat het onderzoek door de notaris naar de erfgenamen van erflaatster zodanig beperkt is dat daarin reden zou kunnen worden gevonden om het verzoek niet toe te wijzen. De kantonrechter ziet gezien het voorgaande aanleiding om het verzoek toe te wijzen en als volgt te beslissen.