<nr>1</nr>De procedure

<nr>2</nr>Het verzoek om een tussen beslissing en de beoordeling 2.1. De VVE heeft op 9 april 2014 besloten de hydrofoorinstallatie te vervangen [verzoeker] heeft onder meer verzocht dit besluit te vernietigen en te schorsen tot onherroepelijk op het verzoek is beslist. Naar aanleiding van een aankondiging dat het drinkwater in het appartementencomplex op 21 juli 2014 tussen circa 09:00 en 15:00 uur zal zijn afgesloten wegens deze vervanging, heeft [verzoeker] verzocht het besluit voor 21 juli 2014 te schorsen.De VVE is niet bereid de tenuitvoerlegging van het besluit tot vervanging van de hydrofoor te schorsen tot de reguliere mondelinge behandeling van het verzoekschrift van8 mei 2014 op 28 augustus 2014. 2.2. De kantonrechter constateert dat niet in geschil is dat de hydrofoorinstallatie 14 jaaroud is, dat er sprake is van (20%) capaciteitsverlies ten gevolge van slijtage van pompen, dater storingen zijn geweest en dat de hydrofoorinstallatie op enig niet al te ver in de toekomstgelegen moment vervangen zal moeten worden. Het geschil is of vervanging nu al moetplaatsvinden. Hoewel (ook) [verzoeker] in 2013 voor vervanging wanneer dat nodig is, heeftgestemd, stelt hij dat vervanging op dit moment nog niet nodig is omdat de installatie noggoed (genoeg) werkt; volgens hem kan gewacht worden tot een van de twee pompen hetbegeeft, omdat de andere pomp dan nog voor genoeg druk kan zorgen. In geschil is of deinstallatie na inregeling in december 2013 goed heeft gewerkt, zoals [verzoeker] stelt, of met drukschommelingen, zoals door de VVE is gesteld. Zijdens de VVE is gesteld dat er ook in 2014 door appartementseigenaren melding is gedaan van problemen met de waterdruk. De VVE voert aan dat in 2014 in overgrote meerderheid is besloten nu tot vervanging over te gaan. 2.3. De kantonrechter stelt vast, dat het volgens [verzoeker] om een investering gaat vanongeveer € 7.300,-uitgaande van een afschrijving in 14 jaar, gaat het om een financieelbelang van € 521,43 per jaar, te verdelen over 32 eigenaren, dus per eigenaar € 16,29. Bovendien is er gereserveerd voor vervanging van de Hydrofoor, volgens door [verzoeker]overgelegde cijfers per eind 2013 € 6.435,-. Verder blijkt uit die gegevens, dat er jaarlijks € 492,-wordt toegevoegd aan de reservering voor groot onderhoud aan en vervanging van dehydrofoor (per eigenaar € 15,38). Het financiële belang van [verzoeker] bij deze investering is dus zeer klein. Daar komt bij dat niet is betwist dat de vervangende installatieenergiezuiniger is, waardoor de jaarlijkse energiekosten zullen afnemen. 2.4. De kantonrechter constateert, dat [verzoeker] niet heeft weersproken dat de bestaandehydrofoorinstallatie is afgeschreven. Dit hoeft niet te betekenen dat meteen tot vervangingmoet worden overgegaan. Met name hoeft dat niet als de afgeschreven installatie het nogdoet. Maar niet in geschil is dat de capaciteit is teruggelopen. Dat proces zal doorgaan. Erkomt een moment dat vervanging onvermijdelijk is. 2.5. Dat vervanging thans nog niet onvermijdelijk is omdat de hydrofoor nog niet stuk is, brengt niet mee dat de VVE in strijd handelt met de redelijkheid en billijkheid om nu totvervanging te besluiten. De VVE heeft immers enige beoordelingsruimte bij de bepaling vanhet moment waarop tot vervanging over wordt gegaan. Het begrip 'noodzakelijk' hoeft nietper se gelijk gesteld te worden met 'onherstelbaar of economisch niet reparabel kapot'. Van de VVE kan niet verlangd worden dat zij zonder meer wacht tot de hydrofoorinstallatieof een van de twee pompen ervan kapot is gegaan. Dan lopen bewoners van appartementen op de hogere verdiepingen immers een groter risico op water met een te lage druk. Daarbehoeft een vereniging van eigenaars het niet op aan te laten komen. Een vereniging vaneigenaars heeft verder binnen door de redelijkheid en billijkheid bepaalde grenzen de ruimteom apparatuur die is afgeschreven en door slijtage capaciteitsverlies vertoont, preventief tevervangen. Die ruimte wordt groter als er klachten zijn over de waterdruk, die met name inde appartementen op de hogere verdiepingen door de hydrofoor op peil gehouden moet worden. Als voor vervanging bijna voldoende is gereserveerd en door vervanging de energielasten zullen dalen, wordt die ruimte alleen maar groter. In het licht hiervan geefthetgeen [verzoeker] heeft aangevoerd geen aanknopingspunten voor het oordeel dat het besluit van de VVE in 2014 tot vervanging over te gaan in strijd met de redelijkheid en billijkheiddie door artikel 8 van het Burgerlijk Wetboek worden geëist, is genomen. 2.6. Subsidiair heeft [verzoeker] aangevoerd dat de bestuurder meerdere offertes aan de algemene vergadering had moeten voorleggen en dat een offerte van een andere leverancier goedkoper is en andere voordelen zou hebben. Deze argumenten geven geen grond om thans in te grijpen. Het financiële verschil is niet al te groot (€1.270,-; per appartementseigenaar €2,83 per jaar bij afschrijving in 14 jaar). Vergelijkbare gegevens over energieverbruik zijn er niet. Redelijkheid en billijkheid verplicht niet tot de prijstechnisch laagste offerte. Volgenseen door [verzoeker] overgelegd e-mailbericht van een materiedeskundige (gemachtigde van een) bewoner zijn beide merken kwalitatief gelijk en uiterst betrouwbaar. Niet in geschil isdat de VVE op 16 april 2014, voordat [verzoeker] zijn verzoek heeft gedaan (of op 5 mei 2014 had aangekondigd aan de VVE), opdracht aan haar leverancier heeft gegeven en daardooraan de overeenkomst met die leverancier is gebonden. 2.7. Het voorgaande leidt tot de slotsom dat hetgeen [verzoeker] heeft aangevoerd, thansonvoldoende aanleiding geeft om het besluit te schorsen. Daarom zal het verzoek van 14 juli 2014 worden afgewezen. 2.8. Als de in het ongelijk gestelde partij zal [verzoeker] in de proceskosten van de behandeling van het verzoek van 14 juli 2014 worden veroordeeld. Dat de VVE een rechtsbijstandsverzekering heeft, geeft geen grond daar van af te zien.