<nr>1</nr>De procedure

<nr>2</nr>De verdere beoordeling 2.1. De kantonrechter verwijst naar de vonnissen van 24 april 2024 en 13 november 2024 waarbij wordt volhard. In het vonnis van 24 april 2014 is – kort gezegd – aan eiseres opgedragen te bewijzen dat de auto een gebrek vertoond dat van dien aard is dat de auto als non-conform moet worden beschouwd. In het vonnis van 13 november 2024 is aan Dekra, als deskundige, opgedragen te onderzoeken of aan de auto een gebrek kleeft en wat daarvan de aard is. Ter uitvoering van die opdracht heeft Dekra een rapport, gedateerd 6 maart 2025, uitgebracht. Non-conformiteit 2.2. Uit dit rapport blijkt – voor zover relevant - het navolgende: Er is sprake van een niet naar behoren functionerende motor; Storingen in de voertuigelektronica duiden op afwijkingen van de distributieketting van de motor; In de cilinders bevinden zich vreetsporen; In het smeersysteem, motoroliefilter en filterhuis, zijn overmatig veel metaaldeeltjes vastgesteld. Gelet op de aangetroffen verschillende materialen duidt dit op aanzienlijke schade aan de inwendige motor, zoals cilinders, distributie, krukas en krukaslager. De smeerfilm van draaiende delen in de motor is doorbroken, waardoor er metallisch contact is opgetreden met ernstige inwendige motorschade tot gevolg. De waargenomen afwijkende geluiden duiden op een gebrek aan de distributieketting en de krukaslager. De deskundige acht het vervangen van de motor noodzakelijk. De daarmee verbonden kosten worden geschat op € 6.655, inclusief btw. Gelet op de dagwaarde van de auto is mogelijk sprake van economisch totaalverlies. De deskundige merkt ook op dat deze gebreken vaker voorkomen bij dit motortype (1.2TCe) dat gebruikt wordt in auto’s van Renault, Dacia en Nissan. 2.3. De kantonrechter stelt op grond van de bevindingen van de deskundige vast dat eiseres een auto heeft gekocht met een ernstig gebrek. Immers, reparatie van de motor is – gelet op de aanwezige inwendige schade – niet meer mogelijk zodat deze vervangen zal moeten worden. Dat is een majeure ingreep. 2.4. Omdat eiseres een tweedehands auto heeft gekocht – waarbij doorgaans een lagere gebruikszekerheid wordt geaccepteerd in ruil voor een lagere aanschafwaarde – levert niet ieder gebrek aan de auto per se non-conformiteit op. Daarvoor is met name van belang wat de koper redelijkerwijs van de auto mocht verwachten, gelet op bijvoorbeeld bouwjaar, aantal gereden kilometers, koopprijs en, voor zover beschikbaar, informatie met betrekking tot het gebruik. In dit geval was de auto die eiseres kocht ten tijde van de koop negen jaar oud en moest zij daarvoor € 11.400,00 betalen. Het exacte aantal gereden kilometers is niet bekend maar de deskundige heeft bij zijn onderzoek vastgesteld dat de auto op dat moment 118.072 kilometer had gereden. Daarnaar gevraagd heeft eiseres de door haar gereden kilometers ingeschat op 10.000, zodat de kantonrechter er van uitgaat dat zij de auto gekocht heeft met een kilometerstand van ongeveer 108.000. Naar het oordeel van de kantonrechter hoefde eiseres bij de aankoop van een negen jaar oude auto voor de prijs van € 11.400,00 en 108.000 kilometer op de teller niet te verwachten dat zij binnen 10.000 kilometer een revisiemotor zou moeten plaatsen. De conclusie is dan ook dat de auto non-conform is. 2.5. Gedaagde heeft er nog op gewezen dat de deskundige heeft opgemerkt dat de door hem vastgestelde gebreken vaker voorkomen bij dit motortype. Voor zover gedaagde daarmee heeft willen betogen dat het een gekend probleem betreft en eiseres dit probleem dus had moeten verwachten bij de aankoop van deze auto, verwerpt de kantonrechter dat verweer. Immers, niet is gebleken dat eiseres een persoon is met bijzondere kennis op het gebied van auto’s, inclusief de meer of mindere betrouwbaarheid van bepaalde motortypes. Gedaagde heeft daarover niets aangevoerd en ook de verklaringen van eiseres zelf duiden daar niet op. Van eiseres mag die specialistische kennis dan ook niet verwacht worden en daarmee kan dit feit haar niet tegengeworpen worden. 2.6. Eiseres heeft de auto op 21 oktober 2022 gekocht en is er daarna gebruik van gaan maken. Op 31 maart 2023 – ongeveer vijf maanden later – heeft zij voor het eerst geklaagd bij gedaagde over gebreken aan de motor van de auto. Artikel 18a lid 2 van het Burgerlijk Wetboek, in werking getreden op 27 april 2022, bepaald dat een gebrek dat zich openbaart binnen één jaar na de aflevering van de zaak, vermoed wordt ten tijde van de aflevering aanwezig te zijn geweest. Gedaagde heeft niets aangevoerd waaruit volgt dat het gebrek pas na de aflevering zou zijn ontstaan. Daarbij is van belang dat technische gebreken vaak al enige tijd aanwezig zijn voordat ze zodanig ernstig worden dat ze zich voor de gewone gebruiker manifesteren. Het feit dat eiseres bijvoorbeeld een probleemloze proefrit met de auto heeft gemaakt, toont dus niet aan dat het gebrek er (nog) niet was ten tijde van de koop. Ontbinding van de koopovereenkomst, terugbetaling van de koopsom en het vrijwaringsbewijs 2.7. Nu de geleverde auto non-conform is en gedaagde in verzuim is (zie het vonnis van 24 april 2024), dient de koopovereenkomst te worden ontbonden. Gedaagde dient de koopprijs terug te betalen en eiseres dient de auto ter beschikking te stellen aan gedaagde. 2.8. Gedaagde heeft aangevoerd dat het niet billijk is als hij de hele koopprijs ad € 11.400,00 moet terugbetalen nu eiseres 10.000 kilometer met de auto heeft gereden. Daardoor is de auto minder waard geworden. De kantonrechter is het op dit punt met gedaagde eens. De vraag is vervolgens wat een passende compensatie is voor dit aantal gereden kilometers. De deskundige schat in zijn rapport van 6 maart 2025 de vervangingswaarde van de auto op € 7.150,00. Dat betekent dat de auto in de periode oktober 2022 tot maart 2025 € 4.250,00 minder waard is geworden. Uitgaande van een periode van 30 maanden komt dat neer op € 141,67 per maand. Eiseres heeft de auto op 6 november 2023 laten schorsen zodat zij er vanaf dat moment geen gebruik meer van heeft kunnen maken. Waardevermindering na die datum behoort niet voor haar rekening te komen nu het niet kunnen gebruiken het directe gevolg is van de wanprestatie die gedaagde heeft gepleegd. Eiseres heeft de auto dus kunnen gebruiken van 21 oktober 2022 tot 6 november 2023, dat zijn afgerond 13 maanden. Het bedrag dat de kantonrechter in mindering zal brengen op het terug te betalen bedrag wegens waardevermindering is dus € 1.841,71 (13 x € 141,67). Gedaagde dient € 9.558,29 aan eiseres terug te betalen. 2.9. Eiseres heeft verzocht de rente over haar vordering toe te wijzen met ingang van de dag van de koopovereenkomst, omdat zij geen (volledig) genot heeft kunnen hebben van de auto. De kantonrechter overweegt echter dat de ontvanger van een onverschuldigde betaling pas wettelijke rente over het bedrag is verschuldigd vanaf moment dat hij in verzuim is. In beginsel treedt dit verzuim in op het moment dat de ontvanger in gebreke is gesteld en nalaat om – binnen de gestelde termijn – het bedrag terug te betalen. In dit geval is het verzuim echter ingetreden nadat het gedaagde – ondanks diverse pogingen daartoe – niet gelukt was om de gebreken te herstellen, zodat het aannemelijk was geworden dat gedaagde niet tot herstel zou (kunnen) overgaan (zie het vonnis van 24 april 2024). Gelet op de tijdlijn van gedane klachten neemt de kantonrechter aan dat hierover in ieder geval vanaf 1 oktober 2023 duidelijkheid bestond, zodat de wettelijke rente over de koopsom vanaf die datum verschuldigd is. 2.10. Eiseres heeft gevorderd dat gedaagde haar een vrijwaringsbewijs met betrekking tot de auto verschaft met ingang van de datum van het vonnis, zodat zij zo snel mogelijk ontslagen wordt uit de kentekenhouderverplichtingen. Feit is dat de auto is geschorst, zodat geen wegenbelasting verschuldigd is en evenmin de premie voor de aansprakelijkheidsverzekering. Eiseres heeft niet aangevoerd dat er nog andere kentekenhouderverplichtingen zijn, die wel op haar zijn blijven rusten. De auto bevindt zich in de macht van eiseres, zodat gedaagde geen misbruik van de situatie kan maken. Na het afgeven van een vrijwaringsbewijs gaat de aansprakelijkheid voor de auto over op gedaagde, ook als de auto om welke reden dan ook nog in de macht van eiseres zou zijn. Hoewel de kantonrechter geen aanleiding heeft om te denken dat eiseres daartoe over zou gaan, zou zij vanaf dat moment op risico van gedaagde gebruik van de auto kunnen maken. Daarom zal deze eis worden toegewezen met dien verstande dat het vrijwaringsbewijs moet worden verschaft uiterlijk de dag nadat gedaagde de beschikking over de betreffende auto heeft gekregen, op verbeurte van een dwangsom van € 500,- per dag met een maximum van € 20.000,00. Aanvullende schadevergoeding. 2.11. Eiseres heeft gevorderd gedaagde te veroordelen tot betaling van de door haar betaalde wegenbelasting en verzekeringspremie over de periode van aankoop van de auto (oktober ’22) tot de schorsing ervan (november ’23). Daartoe stelt zij dat zij geen ongestoord gebruik heeft kunnen maken van de auto. De kantonrechter stelt echter vast dat eiseres in deze periode ruim 10.000 kilometer met de auto heeft gereden. Ze heeft de auto dus kunnen gebruiken zodat de wegenbelasting en de verzekeringspremie voor deze auto niet nodeloos zijn betaald. Deze vorderingen worden daarom afgewezen. 2.12. Eiseres vordert ook een bedrag ad € 80,20 zijnde de kosten voor het laten schorsen van het voertuig. Naar het oordeel van de kantonrechter is de noodzaak tot het laten schorsen van de auto het directe gevolg van de wanprestatie van gedaagde. De auto is immers niet meer te gebruiken en de schorsing heeft tot gevolg dat doorlopende kosten in verband met het bezit van de auto worden gestopt. Gedaagde zal daarom dit bedrag moeten vergoeden. 2.13. Verder maakt eiseres aanspraak op vergoeding van kosten voor het huren van vervangend vervoer in de periode 17 juli tot en met 21 juli 2023 ad € 288,13. Uit de overgelegde stukken heeft de kantonrechter kunnen opmaken dat de auto van eiseres zich in deze periode bij gedaagde bevond voor het uitvoeren van werkzaamheden. Daarmee acht de kantonrechter genoegzaam aangetoond dat er een causaal verband bestaat tussen het maken van de kosten voor vervangend vervoer en de wanprestatie van gedaagde. Deze vordering wordt daarom toegewezen. 2.14. De kantonrechter wijst de vordering met betrekking tot de rente toe over deze bedragen vanaf de dag van de akte van eiswijziging, dus vanaf 11 maart 2024. Voor toewijzing vanaf een eerdere datum ziet de kantonrechter geen aanleiding. Buitengerechtelijke incassokosten 2.15. Eiseres vordert vergoeding van buitengerechtelijke incassokosten. Het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten (hierna: het Besluit) is van toepassing. Eiseres heeft onvoldoende gesteld en onderbouwd dat buitengerechtelijke incassowerkzaamheden zijn verricht. Eiseres heeft daarom geen recht op een vergoeding voor de kosten van die werkzaamheden. Proceskosten 2.16. Gedaagde is grotendeels in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van eiseres worden begroot op: - kosten van de dagvaarding € 132,29 - griffierecht € 693,00 - kosten deskundigen € 2.268,75 - salaris gemachtigde € 1.218,00 (3 punten × € 406,00) - nakosten € 135,00 (plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing) Totaal € 4.447,04