<nr>1</nr>De procedure<?linebreak?>

<nr>2</nr> <?linebreak?>2. Waar gaat deze zaak over? 2.1. Avista zamelt afgewerkte olie in. Avista en [gedaagde] hebben een overeenkomst gesloten die inhoudt dat Avista olie ophaalt bij [gedaagde] . Op grond van de overeenkomst en de toepasselijke algemene voorwaarden moet de olie aan bepaalde vereisten voldoen. Avista vordert een schadevergoeding van € 16.919,37 met rente en kosten en stelt dat [gedaagde] is tekortgeschoten in de nakoming van de overeenkomst. De olie die zij bij [gedaagde] ophaalde was volgens Avista vervuild. [gedaagde] betwist dit en wijst erop dat de olie is vermengd met olie van anderen, zodat het maar de vraag is van wie de vervuilde olie zou komen. Bij tussenvonnis van 1 mei 2024 is Avista in de gelegenheid gesteld om verder te onderbouwen dat het de olie van [gedaagde] was die vervuild was. Zij heeft van die gelegenheid gebruik gemaakt. 2.2. De kantonrechter oordeelt dat Avista onvoldoende onderbouwd heeft dat het de olie van [gedaagde] was die vervuild was. De vorderingen van Avista worden afgewezen. Ook wordt Avista (deels) in de proceskosten veroordeeld. 3. De verdere beoordeling De vervuiling van de olie van [gedaagde] staat niet vast 3.1. Avista heeft op 25 juli 2022 olie opgehaald bij [gedaagde] . Vast staat dat de olie in de tank van de tankwagen van Avista is gepompt waarin zich ook afgewerkte olie van andere klanten van Avista bevindt. Aan het eind van de dag is de olie uit de tankwagen in een voorraadtank gepompt en is het getest. Avista is in de gelegenheid gesteld om inzichtelijk te maken dat zij de monster die zij bij [gedaagde] op 25 juli 2022 heeft afgenomen heeft onderzocht of hoe zij op basis van gemengde olie kan herleiden dat de olie van [gedaagde] vervuild is (en niet die van een ander). 3.2. Avista heeft bij akte een verklaring ingebracht van [naam 1] , bij haar werkzaam. Onder verwijzing naar die verklaring voert Avista aan dat [naam 1] zelf het oliemonster van [gedaagde] heeft onderzocht, voordat het is getest in het laboratorium op 10 augustus 2022. Daarin staat onder andere: “Zodra de chauffeur ‘s middags terug op het depot komt word er een doorsnee monster genomen uit de wagen. Op 25-07-22 kwam [naam 2] terug op de zaak en nadat er een monster was genomen is deze overgepompt naar Tank 4E, uitslag was 457.77 Eox.” 3.3. De kantonrechter is het met [gedaagde] eens dat deze verklaring geen onderbouwing biedt van de stelling dat de olie van [gedaagde] vervuild was, omdat uit de verklaring volgt dat juist de vermengde olie is getest. Niet weersproken is namelijk dat de olie van [gedaagde] in een tankwagen is gepompt waar al olie in zat. Pas aan het eind van de dag is een monster genomen, blijkt uit de verklaring van [naam 1] . Ook heeft Avista niet uitgelegd hoe zij anders kan herleiden dat specifiek de olie van [gedaagde] de vervuilde olie was. De vorderingen van Avista worden (alsnog) afgewezen 3.4. Kortom, Avista heeft haar stelling dat de olie van [gedaagde] was vervuild en dus dat [gedaagde] tekortgeschoten is onvoldoende onderbouwd. Omdat de tekortkoming niet vaststaat is de vordering tot betaling van schadevergoeding niet toewijsbaar. De gevorderde incassokosten en rente zijn dus ook niet toewijsbaar. Het verstekvonnis van 22 november 2023 zal dus worden vernietigd. Avista wordt (deels) in de proceskosten veroordeeld 3.5. Omdat Avista in het ongelijk wordt gesteld, wordt zij in de proceskosten veroordeeld. Deze worden aan de zijde van [gedaagde] begroot op € 812,- aan salaris gemachtigde (2 punten ter waarde van € 406) en € 135,- aan nakosten. De kosten van betekening van de verzetdagvaarding blijven voor rekening van [gedaagde] , omdat die kosten niet hoefden te worden gemaakt als zij in de hoofdzaak verschenen was. Het totaal komt dus neer op € 947,-. Hier kunnen de kosten van betekening bijkomen als het vonnis wordt betekend. De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten worden toegewezen zoals hierna in de beslissing is vermeld. De wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW wordt toegewezen en niet de handelsrente, omdat de proceskosten niet een vordering uit een handelsovereenkomst betreft.