<nr>1</nr>De procedure

<nr>2</nr>De beoordeling Verzoek tot vervallen verklaring 2.1. De wrakingskamer stelt voorop dat de vervallenverklaring van een (bestuursrechtelijke) uitspraak – waaronder ook een uitspraak van de wrakingskamer op een wrakingsverzoek in een bestuursrechtelijke procedure is te begrijpen – steeds een ambtshalve beslissing is, ongeacht of de rechter hiertoe uit eigen beweging overgaat dan wel naar aanleiding van een verzoek. Het is geen verzoekschriftprocedure. Ook gaat het niet om een buitenwettelijk rechtsmiddel dat moet worden ingesteld wil de rechter corrigeren. Het is de rechter die, al dan niet naar aanleiding van een klacht, een aperte, aan partij niet toe te rekenen, misslag ontdekt en daarom zijn uitspraak eigener beweging ongedaan maakt. Een vervallenverklaring kan alleen in zeer bijzondere gevallen en als er geen wettelijke oplossing is. Deze buitenwettelijke beslissing dient niet om gebreken in de motivering van de uitspraak naar aanleiding van een schriftelijke reactie van één der partijen te repareren, maar uitsluitend tot herstel van een ernstige, niet voor rectificatie vatbare fout van de rechter die niet door het instellen van enig rechtsmiddel kan worden ondervangen. Van deze situatie is in dit geval geen sprake. De omstandigheid dat bij verzoekers gelet op het tijdsverloop tussen het indienen van het wrakingsverzoek en de uitspraak op dat verzoek en/of handelingen of uitlatingen van medewerkers van de griffie de indruk is ontstaan dat het verzoek inhoudelijk zou worden behandeld (naar aanleiding van de later ingediende gronden van het wrakingsverzoek), kan – wat daarvan verder ook zij – niet als een aperte misslag in de hiervoor bedoelde zin worden aangemerkt. 2.2. Het door verzoekers gedane bewijsaanbod – in de vorm van indiening van een kopie opname telefonische gesprekken van een medewerker van de wrakingskamer – zal reeds gelet op deze uitkomst als niet ter zake dienend verworpen worden. 2.3. Het verzoek tot vervallenverklaring wordt dan ook afgewezen. De wrakingskamer heeft in dit geval bij wijze van uitzondering aanleiding gezien deze (afwijzende) beslissing in een uitspraak vast te leggen. Nieuw wrakingsverzoek 2.4. In artikel 8:16, vierde lid, van de Awb is bepaald dat een volgend verzoek om wraking van dezelfde rechter niet in wordt behandeling genomen, tenzij feiten of omstandigheden worden voorgedragen die pas na het eerdere verzoek aan de verzoeker bekend zijn geworden. In artikel 4, tweede lid, aanhef en onder f, van het Wrakingsprotocol rechtbank Limburg is bepaald dat de wrakingskamer het verzoek tot wraking zonder behandeling ter zitting aanstonds ongegrond of niet-ontvankelijk kan verklaren indien het een volgend verzoek ten aanzien van eenzelfde rechter betreft, tenzij feiten of omstandigheden worden voorgedragen die pas na het eerdere verzoek aan de verzoeker bekend zijn geworden. 2.5. De wrakingskamer stelt vast dat verzoekers aan hun verzoek van 15 januari 2023 geen nieuwe, (het handelen van) de rechter betreffende, feiten of omstandigheden ten grondslag hebben gelegd. Het verzoek is er kennelijk op gericht om alsnog een oordeel van de wrakingskamer te verkrijgen omtrent de gronden die – te laat – aan het wrakingsverzoek van 7 december 2022 ten grondslag zijn gelegd. Daar is het middel van wraking niet voor bedoeld. Gesteld noch gebleken is dat de rechter sedert het indienen van het eerste wrakingsverzoek nog enige handeling in de zaken ROE 21/546, ROE 21/1197 en ROE 21/1626 heeft verricht, laat staan handelingen die tot gegrondverklaring van het wrakingsverzoek zouden kunnen leiden. 2.6. De conclusie is dan ook dat het nieuwe wrakingsverzoek niet-ontvankelijk is. Wrakingsverbod 2.7. Omdat door verzoekers het middel van wraking lichtvaardig, want zonder enige grondslag is ingezet, is naar het oordeel van de wrakingskamer sprake van misbruik van recht. Zij zal daarom bepalen dat een volgend verzoek tot wraking van de rechter belast met de behandeling van de zaaknummers ROE 21/546, ROE 21/1197 en ROE 21/1626 niet in behandeling wordt genomen.